Είναι γνωστά τα λόγια του Παναγιώτη Κανελλόπουλου για τους νέους Παρθενώνες που χτιζόταν στην Μακρόνησο. Δεν ήταν ο μόνος. Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος ήταν φιλόσοφος, νομικός, πολιτικός. Έφτασε ως πρόεδρος της Δημοκρατίας, τότε που η θέση τα έλεγε.


Σύμφωνα με την Βικιπαίδεια, ήταν και ποιητής. Τρομάρα του. “Στα ποιήματα του εκφράζονται τα πιο βαθιά και κρυφά στρώματα του εαυτού του. Τα παράλογα στοιχεία διασταυρώνονται με τα λογικά. Η ποίηση του χαρακτηρίζεται υπαρξιακή. Οι φιλοσοφικές μελέτες που δημοσίευσε κατά καιρούς αποσκοπούσαν στην στην εκλαΐκευση της Καντιανής φιλοσοφίας στην Ελλάδα.”

Πάντα λοιπόν με την οπτική του Καντ, παρατίθενται κάποιες σκέψεις του μεγάλου ανδρός, πάνω στον Διαφωτισμό των Ελλήνων, με θέμα την αγαπημένη του Μακρόνησο, όπως αναφέρονται στο βιβλίο “Πίσω από το γαλανόλευκο παραπέτασμα”, του πρώην προέδρου του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών Ευάγγελου Μαχαίρα.

  • “Στην σπαρτιατική αυτή πολιτεία της Μακρονήσου δημιουργούνται οι πρωτοπόροι μιας νέας ηθικής και κοινωνικής ζωής της Ελλάδος. Αυτοί θα είναι στο μέλλον οι φορείς και οι ενσαρκωταί του μεγαλύτερου γεγονότος που λαμπρύνει κάθε φορά την ιστορία της ανθρωπιάς επί του υλισμού και της βίας.”
  • “Η Μακρόνησος είναι προπαντός ένα μεγάλο εκπαιδευτήριο και γυρεύει να στηριχθεί στον ορθόν λόγον”.
  • “Μακάρι όλη η Ελλάδα να ήταν μια Μακρόνησος”.
  • “Όλοι στη ζωή μας πρέπει να περνάμε ένα Μακρονήσι. Σας σέβομαι γιατί είστε ζωντανά στοιχεία. Συζητήσατε, παλέψατε και καταλήξατε με ακράδαντη πίστη στην αλήθεια. Το θαύμα αυτό είναι ελληνικό και έγινε με την πειθώ, την κατανόηση, την επιείκεια, τη δημοκρατία”.
  • “Η Μακρόνησος μακραίνει και πλαταίνει. Σε λίγο θα σκεπάσει όλη την Ελλάδα. Το εύχομαι. Ήλθα ως δάσκαλος. Θα ήθελα να βρισκόμουν στη θέση σας. Η ζωή που περνάτε εδώ είναι μια ευλογία. Θέλω να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για ο,τι είδα σήμερα. Αυτό το θέαμα μού δίνει δύναμη και θα το διακηρύξω παντού. Όταν θα φύγετε από δω, σας παρακαλώ να ‘ρθήτε να μου σφίξετε το χέρι και τότε θα κάμω κάτι που τώρα δεν μπορώ. Να σας ασπασθώ, τον καθένα χωριστά”.
Η λειτουργία του στρατοπέδου συγκέντρωσης Μακρονήσου, με εισήγηση του Γενικού Επιτελείου Στρατού προς το υπουργείο Στρατιωτικών ξεκίνησε στις 19 Φεβρουαρίου 1947.

Στο βίντεο, είναι τα μελοποιημένα λόγια, ενός συναδέλφου του, ποιητή. Για το ίδιο μέρος.

Μοιραστείτε.

Αφήστε ένα σχόλιο