Του Άρη Κεραμάρη

Υπάρχω

Υπάρχω θα πει συνχνοτίζομαι.

Θα πει απλώνω το χέρι μου μέχρι εξάρθρωσης, για να αγγίξω τον ώμο σου.

Θα πει σηκώνομαι στις μύτες των ποδιών μου για να δω πάνω απ’ την πλάτη σου, αντιγράφοντας όσο μπορώ τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις εσύ τον κόσμο.

Υπάρχω θα πει πέφτω κάτω μα ξαναστέκομαι με ένα γλυκό τρέμουλο στα γόνατα μου, μόνο και μόνο για να πνίξω με το γέλιο μου αυτόν που με έριξε.

Υπάρχω θα πει σε κοιτώ γάργαρα, λαγαρά κι όταν οι ματιές μας συγκρούονται, για ένα μαγικό δευτερόλεπτο, το οστικό κύμα είναι μεγαλύτερο 1000000 πυρηνικών κεφαλών.

Υπάρχω θα πει να χαίρεσαι όταν σε κοιτά με μισό μάτι η κάθε εξουσία.

Υπάρχω θα πει να μπορείς να μυρίσεις το φεγγάρι και να το αγαπήσεις όπως το αγάπησε ο Λόρκα.

Υπάρχω θα πει πως μπορώ να συμμετέχω ακόμα στο αγαπημένο μου παραμύθι, εκείνο με τους καλικάντζαρους και το δέντρο της ζωής ή να ταξιδεύω πάνω σε ένα Καρουζικό φύλλο που πέφτει.

Υπάρχω θα πει πως διατηρείς ολάκερο το δικαίωμα να λες και να σου ΛΕΝΕ σε σκέπτομαι, σ’ αγαπώ, μου λείπεις, να προσέχεις….

Μοιραστείτε.

Σχετικά με τον συντάκτη

Άρης Κεραμάρης

Ο Άρης ζει που και που στα Γιάννινα. Τα βράδια ,συνεχίζει, όταν κοιμάται να παίζει βιολί με τους Waterboys, να μεθάει με τους Pogues, να διορθώνει τα ακόρντα του Hendrix, να στέλνει σήματα καπνού στον Marley, να είναι ο έβδομος monty python, να πηγαίνει ακάλεστος σε γάμους του Κουστουρίτσα, να δίνει την πάσα στον Μαραντόνα πριν αυτός βάλει το δεύτερο γκολ με την Αγγλία, να βρίσκει τον Μπάτη στη σπηλιά του δράκου, να στέλνει κρυφά τον Τσε στην Κούβα αφού πρώτα έχει σχεδιάσει την επανάσταση. Όταν ξυπνάει γράφει ότι θυμάται.

Αφήστε ένα σχόλιο