του Νικήτα  Φεσσά

Ο κύριος Ρότζερς αποτέλεσε φιγούρα-σύμβολο για την αμερικανική κουλτούρα κυρίως της ταραγμένης δεκαετίας του ’70. Μια διασταύρωση θείας Λένας, εξομολογητή, παιδοψυχολόγου, και Sesamy Street, ήταν ο πρώτος που τηλεοπτικά αντιμετώπισε τα παιδιά ως αυτόνομες προσωπικότητες. Επίσης δεν έχανε την ευκαιρία να είναι πάντοτε συναινετικός σε μία εποχή που, όπως και σήμερα, κάτι τέτοιο φαινόταν ακατόρθωτο. Βασικές αρχές της φιλοσοφίας του: η συμπεριληπτικότητα και η ανεκτικότητα απέναντι στην διαφορετικότητα. Έμοιαζε να έχει ανεξάντλητη υπομονή. 

Η ταινία Ένας Υπέροχος Γείτονας παρέχει μόνο τις απολύτως απαραίτητες πληροφορίες για αυτήν τη μυθική και αινιγματική φιγούρα. Για περισσότερα, μπορεί να δει κανείς το πρόσφατο ντοκιμαντέρ Won’t You Be My Neighbour?. Στην δραματοποιημένη εκδοχή, η πολύ καλή σκηνοθέτης Μαριελ Χέλερ, καδράρει την ιστορία μέσα από την οπτική του (πραγματικού) δημοσιογράφου του περιοδικού Esquire που πήρε συνέντευξη από τον Ρότζερς σε προχωρημένο σημείο της καριέρας του τελευταίου. Η ταινία είναι βασικά μια ιστορία για μπαμπάδες και γιους, και μια ιστορία για τη συγχώρεση. Θυμίζει κάπως την υπο-πλοκή με τον χαρακτήρα του Τομ Κρουζ και τον ετοιμοθάνατο πατέρα του (Τζέισον Ρόμπαρντς) στην ταινία Μανόλια, αλλά και τη δυναμική μεταξύ του χαρακτήρα του Ματ Ντέιμον και του ψυχοθεραπευτή που υποδύθηκε ο Ρόμπιν Γουίλιαμς στο Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ.  

Στο ρόλο του Ρότζερς, η πιο αγαπητή σύγχρονη πατρική φιγούρα της Αμερικής: ο Τομ Χανκς, ο οποίος τα τελευταία χρόνια ‘‘δανείζει’’ το πρόσωπό του στον έναν μοντέρνο Αμερικανό ήρωα μετά τον άλλον (βλ. καπετάνιο Φίλιπς, τον πιλότο Σάλι, και τον Ντίσνεϊ). Ο καταξιωμένος ηθοποιός δίνει το αναμενόμενο ρεσιτάλ, χωρίς να μιμείται τον Ρότζερς (ούτως ή άλλως, εμφανισιακά δεν μοιάζουν καθόλου). Ωστόσο η έκπληξη έρχεται από την εξίσου πολύ καλή ερμηνεία του συμπρωταγωνιστή του, Μάθιου Ρις, στο ρόλο του, αρχικά κυνικού και δύσπιστου, δημοσιογράφου που κρύβει, όχι πολύ καλά (ειδικά για τη διαπεραστική και έμπειρη ματιά του Ρότζερς), μια τραυματισμένη ψυχοσύνθεση. Το γεγονός ότι ο Κρις Κούπερ, στον ρόλο του αποξενωμένου πατέρα του δημοσιογράφου, σχεδόν κλέβει την παράσταση από τους δύο πρωταγωνιστές, λέει κάτι για το ταλέντο του βετεράνου ‘character’ ηθοποιού. 

Ποια θέση μπορεί να έχει ο καλοπροαίρετα ηθικολόγος κύριος Ρότζερς στο σημερινό κόσμο, και ειδικά στην Αμερική μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ ; Δείτε την ταινία και αποφασίστε μόνες και μόνοι σας.

Βαθμολογία 4/5

Ευχαριστούμε τον κινηματογράφο Λιλά για τη φιλοξενία.

Μοιραστείτε.

Σχετικά με τον συντάκτη

Νικήτας Φεσσάς

Όταν βρίσκει χρόνο από τα ακαδημαϊκά, o Νικήτας γελάει με το Frasier, ταΐζει αδέσποτα, και κοκορεύεται που ο Ζίζεκ τον ανέφερε σε βιβλίο του πριν από 10 χρόνια.

Αφήστε ένα σχόλιο