Βομβαρδισμοί με πιάνο ή βομβαρδισμοί με βιολιά;

1

Republican presidential nominee Donald Trump and Democratic presidential nominee Hillary Clinton speak during the second presidential debate at Washington University in St. Louis, Sunday, Oct. 9, 2016. (AP Photo/Patrick Semansky)

Από τον Αλέξανδρο Λιτσαρδάκη

Ο αμερικανικός λαός, όπως και κάθε εκλογικό σώμα στα πλαίσια της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, βρίσκεται εγκλωβισμένος σε ένα δίπολο. Trump or Hilary?

Όποια αναφορά στις δημοσκοπήσεις είναι αστεία, όχι γιατί οι δημοσκόποι είναι ανίκανοι ή “τα παίρνουν”, αλλά για τον πολύ απλό λόγο ότι το πολιτικό σύστημα είναι ασταθές και οι παραδοσιακές κομματικές ταυτότητες πλέον ανύπαρκτες. Οι δημοσκόποι δεν είναι σε θέση να διενεργήσουν αντιπροσωπευτικές έρευνες, καθώς η κοινωνία δείχνει τη δυσπιστία της απέναντι τους, θεωρώντας τους κομμάτι του αποτυχημένου πολιτικού συστήματος.

Η μονομαχία για τον προεδρικό θώκο είναι γνωστή. Ένας δισεκατομμυριούχος ακροδεξιός αντιπαρατίθεται με την πρώτη γυναίκα υποψήφιο στην ιστορία των προεδρικών εκλογών των ΗΠΑ.

Ή πιο λυρικά, ο πιο επικίνδυνος δημαγωγός μετά τον Χίτλερ αντιπαρατίθεται με μια πρώην πρώτη κυρία με ιστορικές ιμπεριαλιστικές διαθέσεις που ξεπερνούν τα όρια της ανθρώπινης φαντασίας.

Η μέγγενη του δίπολου οδηγεί πολλούς στην επιλογή ‘’the lesser of two evils’’.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική : Πρόκειται για δύο τρομακτικούς υποψηφίους !

Η μεν είναι αναντίρρητα η εκπρόσωπος της Wall Street. Οι τραπεζίτες, οι χρηματιστές και όλα τα ισχυρά lobbies των ΗΠΑ ποντάρουν στην υποψηφιότητα της. Τα χέρια της όμως είναι λερωμένα. Βαμμένα με το αίμα δεκάδων χιλιάδων πολιτών της Μέσης Ανατολής.

Την περίοδο που εκτελούσε χρέη Υπουργού Εξωτερικών, Ιράκ, Λιβύη, Αφγανιστάν, Συρία, Υεμένη βομβαρδίστηκαν ανελέητα με αμέτρητους νεκρούς στρατιώτες και πολίτες, γυναίκες και παιδιά.

Γενικά η υποψήφια των Δημοκρατικών φαντάζει πιο πολεμοχαρής και από τον Πάνο Καμμένο. Με εξαίρεση ότι αυτή αντιλαμβάνεται πότε τελειώνει το Halloween και μαζεύει στη ντουλάπα τις στολές της. Ο Πάνος ζει ακόμη στη δικιά του Στρατιωτούπολη.

Ο δε οικονομικά πανίσχυρος με την αντιαισθητική μουσταρδί περούκα, υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών (;) έχει ένα ισχυρό πλεονέκτημα έναντι της Hillary. Είναι άφθαρτος (πολιτικά).

Ωστόσο ιστορικά κατέχει ένα αηδιαστικό σεξιστικό προφίλ, ακραία ρατσιστική

ρητορική και γενικά αλλεργία σε όποιον είναι… διαφορετικός από τον ίδιο. Υπόσχεται απροκάλυπτα (σε αντίθεση με την αντίπαλο του) ατέρμονες πολέμους στη Μέση Ανατολή και τείχη μίσους και ξενοφοβίας, που θα πρέπει να τα πληρώσουν φυσικά οι ‘’κατώτεροι’’ Μεξικανοί. Όλα τα παραπάνω χρησιμοποιώντας το μαγικό ραβδί του δημαγωγού, εκμεταλλευόμενος την υπνωτισμένη αμερικανική κοινωνία.

Προσβλέπει σε συνεργασία με τη Ρωσία του Πούτιν, γεγονός που μακροπρόθεσμα ενδέχεται να φέρει διάλυση του ΝΑΤΟ και μία μαζική γεωπολιτική αποσταθεροποίηση παγκοσμίως. Επιθυμεί την κατάργηση όλων των εμπορικών συμφωνιών και το κλείδωμα των εμπορικών συνόρων, γυρνώντας την παγκόσμια οικονομία σε εποχές συγκεντρωτισμού προ παγκοσμιοποίησης, γεγονός που δε θα πρέπει να ανησυχεί μονάχα τους θιασώτες της ελεύθερης αγοράς.

Εν ολίγοις το δίλημμα του αμερικανικού εκλογικού σώματος είναι ‘’bombings with piano’’ or ‘’bombings with violins’’. Ποια είναι η απάντηση σε αυτό το δίλημμα ;

Είναι προφανής: No bombings, but peace!

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

1 Comment

  1. Άνθρωποι που βάζουν στόχους στη ζωή τους είναι συνήθως και οι πιο επικίνδυνοι, για να πετύχουν τους στόχους τους είναι ικανοί για τα πάντα. Φυσικά αυτό δεν ισχύει για όλους, οι στόχοι που έθεσαν κάποιοι που η ιστορία τους κατέγραψε ως καταστροφείς συνοδεύοντα και από άλλα χαρακτηριστικά, χαρακτηριστικά που ο Πάπας Γρηγόριος Α’ τα ονόμασε θανάσιμα αμαρτήματα. Ο συγκεκριμένος Πάπας δεν τα ανακάλυψε, ήταν αυτά και άλλα τόσα γνωστά από την αρχαιότητα, τα είχαν αναφέρει στα κείμενά τους όλοι οι έλληνες φιλόσοφοι.
    Δεν είμαι ούτε φαλοκράτης ούτε μισογύνης αλλά όταν μια γυναίκα βάλει στόχο την εξουσία συνήθως είναι πολύ επικίνδυνη, Θάτσερ, Μέρκελ. Όποιοι έχουν δει το House Of Cards θα δουν πολλά κοινά μεταξύ της Claire Underwood και της Hillary Clinton, πτώματα αφήνει στο περασμά της η Claire, πτώματα και η Hillary και αν τα πτώματα της Claire είναι τηλεοπτικά τα πτώματα της Hillary είναι πραγματικά και δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να τα πολλαπλασιάσει αν ξημερώματα Τετάρτης πάρει 270 εκλέκτορες και χριστεί η επόμενη πρόεδρος των ΗΠΑ.
    Στον Trump δεν έλειπε η εξουσία, την είχε, απλά τη προεδρία την βλέπει σαν μια ακόμα επιχειρηματική επιτυχία σε αντίθεση με την Hillary που την βλέπει σαν μια καταξίωση στον στόχο που έθεσε εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από της εποχή που παντρεύτηκε έναν άνθρωπο που αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική. Να μη ξεχνάμε ότι ο άντρας της όντας πρόεδρος κατήργησε πλήρως τον νόμο Glass–Steagall, νόμος που καταργούσε τα προνόμια των τραπεζιτών, και άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου για την οικονομική κρίση που πλήττει όλο τον πλανήτη. Επίσης να μη ξεχνάμε την Hillary ως υπουργό εξωτερικών του Obama, διέλυσε κράτη. Οι υποσχέσεις της Hillary περί μείωσης φόρων και στήριξη των οικονομικά κατώτερων τάξεων μόνο ένας αφελής μπορεί να πιστέψει.
    Αλήθεια, ποιος φοβάται τον Κιμ Γιονγκ Ουν, αν δεν αποφασίσει η Κίνα να επιφέρει το χάος ο Κιμ Γιονγκ Ουν θα πατάει μόνο το κουμπί του Playstation. Ο Trump, alter ego του Κιμ Γιονγκ Ουν, είναι ξεκάθαρος, εθνικιστής, ρατσιστής, ομοφοβικός, φαλλοκράτης, μουνάκιας, ίσως και η καταστροφή του καπιταλισμού, όπως είπε και ο Slavoj Žižek. Η Hillary; Μήπως κρύβει τ’ αρχίδια που ο Trump δείχνει, τα δικά του, φάτσα κάρτα; Ο συνδυασμός Hillary-Putin ίσως αποδειχθεί θανατηφόρος.
    Όπως είπε ο Λαοκόων όταν είδε το ξύλινο άλογο «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας»
    Ως προς εμάς, την Ελλάδα, προσκυνημένοι όποιος και να βγει στις ΗΠΑ.

Αφήστε Ένα Σχόλιο

ten − six =

Simple Share Buttons