Το τέλειο χάος

1

Του Κώστα Βλαχόπουλου

Το Editorial του Νόστιμον Ήμαρ

Την ώρα που γράφονται αυτές οι αράδες η Τερέζα Μέι συναντιέται με την Βασίλισσα Ελισσάβετ για να ζητήσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Έχει προηγηθεί η συμφωνία της με το DUP, το Ενωτικό Κόμμα της Β. Ιρλανδίας, το οποίο διακήρυττε ότι θα κάνει τα πάντα για να μην περάσει το κατώφλι του αριθμού 10 της Downing street o Τζέρεμυ Κόρμπιν.

Ήταν σίγουρα η πιο κρίσιμη αλλά και ενδιαφέρουσα εκλογική διαδικασία που γνώρισε το Ηνωμένο Βασίλειο τις τελευταίες δεκαετίες. Κρίσιμη γιατί οι Βρετανοί κλήθηκαν στις κάλπες για πρώτη φορά μετά το περσινό δημοψήφισμα που καθόρισε την τύχη της χώρας εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενδιαφέρουσα εξαιτίας των διακυμάνσεων που παρατηρήθηκαν στην δύναμη των δύο μεγάλων κομμάτων όλη αυτή την περίοδο. Με μια συμμετοχή ρεκόρ (κοντά στο 70%), οι Βρετανοί πολίτες τιμώρησαν την αλαζονία και σκληρή νεοφιλελεύθερη ατζέντα που θέλησε να περάσει η Πρωθυπουργός Μέι και έστειλαν ένα εκκωφαντικό μήνυμα σ’αυτούς που αμφισβητούσαν τις ικανότητες του Τζέρεμυ Κόρμπυν.

Ο δεύτερος δέχτηκε σφοδρή κριτική, ακόμα και από το ίδιο του του κόμμα, πολλοί τον θεώρησαν unelectable με απαρχαιωμένες μαρξιστικές ιδέες, που δεν θα είχαν καμία τύχη. Διαψεύστηκαν πανηγυρικά. Ο ηγέτης των εργατικών τα κατάφερε καλύτερα από τον προκάτοχό του Εντ μίλιμπαντ, ενώ είχε καλύτερη επίδοση ακόμα και από τον Τόνι Μπλερ στις τελευταίες εκλογές που συμεμτείχε ο ίδιος, πριν αποχωρήσει από την ηγεσία.

Ο Κόρμπυν μετά από μια καταπληκτική προεκλογική καμπάνια κατάφερε να μειώσει την αρχική διαφορά των 20 μονάδων που έδιναν οι δημοσκοπήσεις στην συνυποψήφιό του και άγγιξε ευρύτερα λαϊκά/εργατικά στρώματα που έχουν κουραστεί από τις ανάλγητες πολιτικές των Τόρηδων.

Δύο είναι τα κρίσιμα πολιτικά συμπεράσματα που μπορούμε να βγάλουμε από την χτεσινοβραδινή αναμέτρηση:

Πρώτον, η Τερέζα Μέι καθίσταται όμηρος των εξελίξεων. Επιδίωξή της όταν προκήρυξε αυτές τις εκλογές, ήταν να «καθαρίσει» το τοπίο και να έχει ανοιχτό δρόμο για να διαπραγματευτεί με την Ευρώπη ένα «σκληρό» BREXIT. Αυτό πλέον φαντάζει άπιαστο όνειρο. Θα αναγκαστεί να κάνει συμβιβασμούς, καθώς δεν έχει ξεκάθαρη και ισχυρή εντολή για τα σχέδιά της. Πρέπει επίσης να υπολογίζει και την εσωκομματική αντιπολίτευση, μετά την χτεσινή ομοβροντία δηλώσεων στελεχών και πρώην Υπουργών του Συντηρητικού Κόμματος περί απαράδεκτης προεκλογικής εκστρατείας.

Το δεύτερο και σημαντικότερο συμπέρασμα που συνάγεται από το αποτέλεσμα είναι ότι πλέον φαίνεται πως τελειώνει το δόγμα του «Μπλερισμού» στην Βρετανία. Η ταύτιση των πολιτικών του Εργατικού Κόμματος με αυτές των Συντηρητικών, που ουσιαστικά ενοποιούσαν τις δύο αυτές πολιτικές ομάδες και η οποία μετέτρεψε τους Εργατικούς σε ένα άφωνο κόμμα δέχτηκε την ισχυρή αποδοκιμασία από το πιο δυναμικό κομμάτι των Βρετανών ψηφοφόρων: τους νέους, και τα εργατικά/λαϊκά στρώματα.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ το Σάββατο 10.6.2017

dromos-n

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Κώστας Βλαχόπουλος

Ο Κώστας Βλαχόπουλος είναι υποψήφιος διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν ζητήματα μετανάστευσης και ασφάλειας. Κάποια στιγμή, θα 'θελε να ταξιδέψει στην Λατινική Αμερική.

1 Comment

  1. Pingback: Το τέλειο χάος | Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

Αφήστε Ένα Σχόλιο

four × 1 =

Simple Share Buttons