Τα στερεότυπα της αριστεράς: Υπόθεση Παπαγγέλη

0

Από τον Πάνο Χριστοδούλου

8 Μάρτη, η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας. Αφορμή για να ακουστεί πάλι το κλασσικό κλισέ ότι όμορφες γυναίκες είναι αυτές που αγωνίζονται (συνήθως ακούγεται από άντρες που όταν γνωρίζουν κάποια τέτοια στραβώνουν), είναι μέρα αγώνα και όχι γιορτής (λες και είναι αντιπαραθετικα), κλπ κλπ. Νομίζω ότι πλέον το βασικό δεν είναι να αποδεχθείς ότι η άλλη έχει ίσα δικαιώματα (πλέον ευτυχώς δύσκολα τοποθετείται κάποιος δημόσια για το αντίθετο), αλλά να μην παραξενεύεσαι όταν βλέπεις κάποια να αναλαμβάνει μια στερεοτυπικά αντρική δουλειά. Ακόμα κι αν αυτή είναι να κάνει προκλητικές συντηρητικές τοποθετήσεις. Χωρίς να γίνεται σόου με αναπαραγωγή φωτογραφιών της με μαγιό. Ακόμα κι αν ψαρεύει δημοσιότητα (ή οτιδήποτε άλλο) στα μπουζούκια και στα κλαμπ. Χωρίς να ακούει το ότι είναι κάρυα. Το ότι κάτι δε μας αρέσει ή δεν είναι επιλογή μας, απέχει πολύ από το να το στιγματίσουμε ως λάθος με βάση τα δικά μας στερεότυπα.

To παρακάτω κείμενο δημοσιεύθηκε στο yabasta στις 21/2/2016

Σάλος προκλήθηκε από ανάρτηση σχολίου στο fb από το στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Έλλη Παπαγγέλη, με το οποίο δήλωνε ότι διάβασε στα 15 της το Κεφάλαιο και κατάλαβε ότι ο Μαρξ έλεγε βλακείες. Την ανάρτηση ακολούθησαν memes με φωτογραφίες της Παπαγγέλη με σχόλια για το κατά πόσο διάβασε ή κατάλαβε το κεφάλαιο. Θα μπορούσε να ήταν trolling ανάλογο με αυτό της Φωτίου για τις μαρμελάδες και τα γεμιστά, αν δεν συνδεόταν τόσο έντονα με τη σωματική διάπλαση της Παπαγγέλη.
Δηλαδή μια ομολογουμένως πολύ όμορφη ΔΑΠιτισα δεν μπορεί να ‘χει διαβάσει το κεφάλαιο του Μαρξ; Επομένως μια γυναίκα κατά βάση για την μέση αριστερά από ότι φαίνεται, για να ασχολείται με την πολιτική πρέπει ή να ναι “μπάζο” ή να ναι γλάστρα; Δυστυχώς η αριστερά του fb δείχνει τραγική έλλειψη επιπέδου σήμερα αναδεικνύοντας τις εμμονές του αριστερού “μάτσο φασέου”, για τον οποίο η όμορφη γυναίκα είναι για να κάνει τη γλάστρα στον πρόεδρο ή στα γραφεία.
Την ίδια ώρα στο βήμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης δηλώνει: “Τα ρεύματα που αλλάζουν τις κοινωνίες δεν είναι κατ ανάγκην πλειοψηφικά. Μέσα από τις πράξεις σου διαμορφώνεις ένα πλειοψηφικό ρεύμα. Αν ένα ρεύμα είναι από την αρχή πλειοψηφικό, μάλλον δεν είναι μεταρρυθμιστικό, αφού μπορεί να δεσμεύεται από τα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας.” Δεν γνωρίζω αν η Παπαγγέλη έχει διαβάσει Μαρξ (και θεωρώ σεξιστικό το κράξιμο που τρώει για το σχόλιο της, ο Καραμανλής είχε πει στο παρελθόν κάτι ανάλογο) αλλά σίγουρα ο Κυριάκος έχει διαβάσει Γκράμσι. Και δυστυχώς τον κατάλαβε καλύτερα από την πλειοψηφία της αριστεράς.
Η αριστερά αντί να συγκρούεται με κυρίαρχα στερεότυπα τα αναπαράγει με μεγάλη επιτυχία. Η πολιτική κριτική που συνδέει την άποψη με το σώμα, συμπυκνώνει μια βαθιά συντηρητική αντίληψη για τη γυναίκα. Συνοψίζει την ενασχόληση με την πολιτική με τις σεμνές φούστες ως το κότσι, μιας και αριστεροί δεν μπορεί να προκαλούν όντας στοχοποιημένοι ήδη από την αστική προπαγάνδα. Άρα η γυναίκα στέλεχος ή θα καταπιέζεται ή θα χαρακτηρίζεται ως …”τσόλι”. Βέβαια ο Μαρξ μάλλον στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο αποδέχεται και υπερασπίζεται το δικαίωμα της γυναίκας να επιλέγει έναν ή παραπάνω σεξουαλικούς συντρόφους , σε μια ακόμα πιο συντηρητική εποχή. Μάλλον λοιπόν ούτε οι επικριτές της Παπαγγέλη διάβασαν Μαρξ, και μάλλον τα πιο απλά του έργα.
Δυστυχώς η αριστερά εγκλωβίστηκε στο πρότυπο του μάτσο αριστερού που κάνει χαμό στα λουλουδάδικα και στα alternative club, αρπάζει με σθένος την καδρονάρα και συγκρούεται με τα ΜΑΤ. Τα οποία φυσικά είναι πολύ πιο εύκολος στόχος από τα στερεότυπα και μάλλον εξηγούν τον εγκλωβισμό των φορέων αυτής της αντίληψης στο νεοφιλελευθερισμό είτε εντός ΣΥΡΙΖΑ είτε εντός ατομικού δρόμου είτε καμουφλαρισμένου με αντί (προσθέστε ότι θέλετε) συνθήματα.
Και επειδή ουδείς αναμάρτητος μάλλον ήρθε η ώρα να κόψουμε τα σεξιστικά και ρατσιστικά ανέκδοτα και να δούμε το σεξισμό ακόμα και από γλωσσολογική/εννοιολογική άποψη.

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

Αφήστε Ένα Σχόλιο

4 × 4 =

Simple Share Buttons