Ψαρεύοντας σε ακροδεξιά νερά

2

Του Κώστα Βλαχόπουλου

Τις ώρες που γράφονται αυτές οι γραμμές, η Πόλα Ρούπα βρίσκεται στις φυλακές Κορυδαλλού. Είχε προηγηθεί η σύλληψή από τις υπηρεσίες της Αντιτρομοκρατικής σε σπίτι στην περιοχή της Ηλιούπολης το πρωί της Πέμπτης. Τη στιγμή της σύλληψής της, η Ρούπα δεν προέβαλε αντίσταση και ζήτησε από τους αστυνομικούς να προστατεύσουν το παιδί της, που διέμενε μαζί της.

Λίγες ώρες μετά το περιστατικό, έγινε γνωστό ότι ο 6 χρονος γιος των Ρούπα – Μαζιώτη δεν παραδόθηκε στους στενούς συγγενείς του ζευγαριού αλλά στην ουσία «απήχθη» από την αστυνομία χωρίς να γνωρίζουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι που ακριβώς βρίσκεται.

Εδώ εγείρονται σοβαρά ερωτήματα, που πρέπει να απαντηθούν από τους αρμόδιους υπουργούς Τόσκα και Κοντονή. Είναι δυνατόν ένα 6 χρονο παιδί, που προφανέστατα δεν έχει σχέση με την υπόθεση, να μεταχειρίζεται με αυτό τον τρόπο από το Κράτος; Ποιο νοσηρό μυαλό είχε την σκέψη να εμπλέξει ένα παιδί αυτής της ηλικίας σε αυτή την υπόθεση και ποια ήταν τα κίνητρα μιας τέτοιας απαράδεκτης και άθλιας κίνησης από την μεριά της πολιτείας; Ακόμα και στα εμφυλιακά και μετεμφυλιακά χρόνια, σ’αυτό το κράτος έκτακτης ανάγκης που είχε στηθεί, υπήρχε σεβασμός σε τέτοια ζητήματα και τα παιδιά όσων διώκονταν προστατεύονταν από τέτοιες συμπεριφορές.

Είναι γεγονός και το είχαμε επισημάνει και σε προηγούμενο άρθρο, ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προσπαθεί να διεισδύσει σε ακροδεξιά ακροατήρια. Ακρωτηριασμένη πια από τα αριστερά της και μη έχουσα κανένα πειστικό αφήγημα, η κυβέρνηση προχωρά με σχέδιο στην προσέλκυση υπερσυντηρητικών ψηφοφόρων με σκοπό να διασώσει ό,τι μπορεί από το σχεδόν εξανεμισμένο της πολιτικό κεφάλαιο.

Σε ζητήματα που αφορούν την εσωτερική ασφάλεια, την άμυνα, και τις σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας, ο Πρωθυπουργός φαίνεται να καθοδηγείται πλήρως από τις στοχεύσεις και τις επιδιώξεις του δεξιού κυβερνητικού του εταίρου. Δεν μπορεί να μας πείσει κανένας για το αντίθετο, όταν βλέπουμε την άτακτη υποχώρηση του Μαξίμου στα κελέυσματα του Ιερώνυμου κατά την πρόσφατη κρίση με την εκκλησία και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πια ότι οι συναγελασμοί με τους χρυσαυγίτες βουλευτές στο Καστελόριζο ήταν τυχαίοι.

Η κυβέρνηση πιεσμένη από το βάρος των νεοφιλελεύθερων επιλογών της στην οικονομία και την κοινωνία επιλέγει συνειδητά αυτή την στροφή. Και ας μην γελιόμαστε. Αυτή η πολιτική θα ενταθεί όσο πλησιάζουμε στις κάλπες. Θα αποδειχτεί όμως τελείως αναποτελεσματική για τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Η κυβέρνηση θα πέσει υπό το βάρος της κοινωνικής δυσαρέσκειας και το μόνο που θα έχει καταφέρει είναι να τροφοδοτήσει την ακροδεξιά.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ στον Δρόμο της Αριστεράς, την Παρασκευή 6.1.2017

Κάθε Σάββατο κυκλοφορεί στα περίπτερα το έντυπο Νόστιμον Ήμαρ ένθετο στον Δρόμο της Αριστεράς.

dromos-n

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Κώστας Βλαχόπουλος

Ο Κώστας Βλαχόπουλος είναι υποψήφιος διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν ζητήματα μετανάστευσης και ασφάλειας. Κάποια στιγμή, θα 'θελε να ταξιδέψει στην Λατινική Αμερική.

2 Comments

  1. Να ρωτήσω, επειδή ειλικρινά δεν ξέρω: σε τέτοιες περιπτώσεις τί υποτίθεται ότι το κάνουν το παιδί; Το παραδίδουν σε συγγενείς; Εάν ναι, ποιούς; Με ποιά διαδικασία; Δεν χρειάζεται σύμφωνη γνώμη των γονιών ή/και κάποιων ειδικών;

  2. Pingback: Ψαρεύοντας σε ακροδεξιά νερά | Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

Αφήστε Ένα Σχόλιο

eighteen − 10 =

Simple Share Buttons