Πρώτη φορά ”λαθρομετανάστες” – από την Έφη Παρασκευοπούλου

1

λ

“Λάθροι*. (μετανάστες,πρόσφυγες)
Βρομάει ο τόπος. (δεν έχουν τόπο να ζήσουν)
Θα μας σκοτώσουν. (έφυγαν από τη χώρα τους γιατί δεν άντεχαν να ζουν μέσα σε σκοτωμούς)
Μας πήραν τις δουλειές. (αυτές που δε θέλαμε τριάντα χρόνια τώρα)
Καλά του έκαναν του λαθραίου. (σκότωσαν έναν άνθρωπο,έχει σημασία από που ήταν;)
Γιατί,άσχημα ήταν να μένουν τσάμπα,με δωρεάν ρεύμα στα στρατόπεδα; (χωρίς τροφή και νερό)
Μου πιάνουν τα παγκάκια. (να κάτσεις δίπλα τους το σκέφτηκες;)
Μου χαλάνε την αισθητική. (λες,ισιώνοντας τη βάτα στο λαμέ σακάκι)
Να φύγουν. (έφυγαν)
Να φύγουν. (πέθαναν)
Δε με νοιάζει.”

 

Βρόμικοι κι αγράμματοι,για να πληρώσουν πλαστά διαβατήρια έχουν,εδώ τι ζητάνε;

 

(Εφημερίδα “Εμπρός”,Απρίλιος 1929
<<Ούτε ο μεταναστευτικός νόμος, ούτε αι αυστηραί ποιναί αι οποίαι επιβάλλονται εις τους λαθρομετανάστας είναι αρκεταί δια να ανακόψουν το ρεύμα τούτο. […]Εις τον τόπον μας, μάλιστα, πολυάριθμοι πράκτορες εισδύουν εις την Ελληνικήν επαρχίαν και κατορθώνουν δια ποικίλων μεθόδων, εξαπατώντες τους απλοϊκούς να γεμίζουν τις τσέπες των με χρήμα και τις τσέπες των ατυχών ομοεθνών μας με πλαστά διαβατήρια δια να αποστέλλονται ούτοι εις την Αμερικήν όπου είναι άδηλον εάν θα κατορθώσουν αντιμετωπίζοντες παντοίους κινδύνους να εισέλθουν.>>)
Δεν κάθονται στη χώρα τους να πολεμήσουν,από εκεί να καταλάβεις γιατί υπάνθρωπους μιλάμε,είναι να αηδιάζεις.

 

(Εφημερίδα “Εμπρός”,Μάιος 1916<<Διά του ατμοπλοίου «Υπεροχή» ανεχώρησαν χθες εκ Πειραιώς υπερδιακόσιοι ομογενείς μετανάσται, κατευθυνόμενοι εις την Ν. Υόρκην μέσω Νεαπόλεως. […]Υπό των ενωμοταρχών της καταδιώξεως Πειραιώς συνελήφθησαν χθες 10 μετανάσται οι οποίοι ήσαν έτοιμοι ν’ αναχωρήσουν, μολονότι υπαγόμενοι εις την στρατιωτική υποχρέωσιν.>>)
Παράνομοι,λαθραίοι,λαθρομετανάστες. Δεν έχει ξαναγίνει αυτό ποτέ,μας καταστρέφουν.

 

(Ιανουάριος 1928,εφημερίδα “Ελεύθερο Βήμα”,άρθρο “Το μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδος”. Σε αυτό το άρθρο εντοπίζεται για πρώτη φορά η λέξη “λαθρομετανάστης”. Χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει Έλληνες. )
Αυξάνεται ανεξέλεγκτα η εγκληματικότητα. Εμείς σαν μετανάστες δεν κάναμε ποτέ τέτοια.Εφημερίδα Ελευθεροτυπία ,28/11/1999)
Πηγή της Ελευθεροτυπίας : η δεκατετράτομη έκθεση της Wickersham Commission,δηλαδή της επιτροπής που συγκρότησε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Χέρμπερτ Χούβερ το 1929, συγκεντρώνοντας τα λαμπρότερα μυαλά θεωρητικών της εγκληματολογίας εκείνης της εποχής και παρέχοντας τεράστια μέσα για την ανάλυση του τρόπου εφαρμογής των νόμων σε όλη τη χώρα, από αστυνομικές και δικαστικές αρχές.)

 

ena

2

3
Να πάνε στη χώρα τους. Πήγαμε εμείς εκεί να τους ενοχλήσουμε ποτέ; Θα μας βοηθούσαν αυτοί ποτέ;

 

(Εφημερίδα Το Έθνος,3/5/2015)

4π

 

Έλληνες πρόσφυγες στο Χαλέπι.

 

Η προσβολή σας κατατρέχει. Η περιφρόνηση σας χαρακτηρίζει. Το πόσο άθικτοι μείνατε μετά το θάνατο τόσων παιδιών,μετά την απελπισία τόσων γονιών,μετά την πείνα ενός λαού είναι η απόδειξη του πόσο γρήγορα ξεχνάτε. Και πόσο γρήγορα επαναλαμβάνεται η ιστορία σας.
Η ρόδα γυρίζει αιώνια-η προσφυγιά είναι πανανθρώπινη διαδρομή. Παναθρώπινη αλήθεια,και δε ζητάει τη σύμφωνη γνώμη σας.

 

 

 

Έφη Παρασκευοπούλου για το Νόστιμον ήμαρ

 

 

*Ο όρος χρησιμοποιείται ως μεταφορά των κοινωνικών στερεοτύπων κι εντυπώσεων και σε καμία περίπτωση λόγω συμφωνίας με αυτόν από τη γράφουσα και το Νόστιμον ήμαρ.

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

1 Comment

  1. Modern_Genocide on

    Είμαστε ένας λαός που ξεχνάει, που συμβιβάζεται και που σε καμία περίπτωση δε χρωστάει καλό… Προφανώς δεν αναφέρομαι σε όλους γιατί θα ήταν άδικο, αλλά -δυστυχώς- στους περισσότερους.

    Ο Γ. Σεφέρης στο μοναδικό του μυθιστόρημα με τίτλο “Έξι νύχτες στην Ακρόπολη” περιγράφει την υποδοχή ξεριζωμένων Ελλήνων από Έλληνες και λέει τα παρακάτω…
    Άκουσα σήμερα από έναν πρόσφυγα τούτο. Βγήκαν κυνηγημένοι σ’ ένα ἑλληνικό νησί. Μαγαζιά, σπίτια, πόρτες, παράθυρα, έκλεισαν όλα μονομιάς. Αυτός με την γυναίκα του μέσα στο κοπάδι. Το μωρό έξι μέρες να τραφεί· έκλαιγε, χαλνούσε τον κόσμο. Ή γυναίκα παρακαλούσε για νερό. Τέλος από ένα σπίτι της αποκρίθηκαν: “Ένα φράγκο το ποτήρι”. Κι ο πατέρας συνεχίζει: “Τι να κάνω, κύρ-Στράτη, έφτυσα μέσα στο στόμα του παιδιού μου για να το ξεδιψάσω”.

    Ένα ακόμη ωραίο κείμενο της κυρίας Παρασκευοπούλου που θα μοιραστώ στον τοίχο μου, αν και φοβάμαι πως θα διαβαστεί κι από άτομα που έχουν μάτια/αφτιά κλειστά και ανενεργό εγκέφαλο…

Αφήστε Ένα Σχόλιο

10 + sixteen =

Simple Share Buttons