”Πού ‘ναι η μάνα σου μωρή” ;

0

krouska

Από τη Μαρία Παρέντη

 «Μωρή, δεν ακούς; Πού ‘ναι η μάνα σου;» Τώρα σίγουρα έπρεπε να κοιτάξω και γρήγορα μάλιστα. Αριστερά μπροστά μου, πάνω στα βράχια και στην ταράτσα του σπιτιού μας… Ητανε κει. Τρεις τέσσερις, περισσότεροι… Δε θυμάμαι τώρα πια. Ανάμεσά τους κι ένας που νομίζω ότι είχε ξύλινο πόδι, γιατί κούτσαινε, τόνε λέγανε Παυλίτινα και ήτανε συγγενής της μάνας μου. Αυτοί οι άνθρωποι εκείνη τη στιγμή δεν είχανε όνομα για μένα. Ητανε απλώς οι «Χίτες». Κι ο Παυλίτινας που, όταν ερχότανε άλλες φορές στο σπίτι μας, μάλλον θα μ’ έπαιρνε αγκαλιά, τώρα για μένα κι αυτός ήτανε Χίτης. Δε θυμάμαι αν σηκώθηκα να περπατήσω ή μπήκα στο σπίτι μπουσουλώντας..

Στο θέατρο VAULT στην οδό Μελενίκου, στον αριθμό 26 στην περιοχή του Βοτανικού παίζεται φέτος μια από τις πιο συγκλονιστικές παραστάσεις που έχουμε δει. Το αυτοβιογραφικό έργο της Δήμητρας Πέτρουλα, κόρης του ΕΛΑΣΙΤΗ Σωτήρη Πέτρουλα και θείας του άλλου Σωτήρη Πέτρουλα, ηγετικού στελέχους του φοιτητικού κινήματος και της Νεολαίας Λαμπράκη, που σκότωσαν το 1965 «Πού είναι η μάνα σου μωρή», διασκευασμένο από τη Σοφία Αδαμίδου και σκηνοθετημένο από τον Ένκε Φεζολάρι.

Ο τίτλος του έργου είναι μια φράση αποτυπωμένη στο μυαλό ενός παιδιού, ενός μωρού τρεισήμισι ετών που ένα παγωμένο πρωί του 1946, είδε όλα τα αγαπημένα του πρόσωπα να πέφτουν νεκρά από χέρι ταγματασφαλιτών. ”Πού ‘ναι η μάνα σου μωρή” φώναζε και ξαναφώναζε ο άνθρωπος που κράδαζε τ’όπλο του σε ένα παιδί που μεγάλωσε απότομα σε λίγες στιγμές. Έμεινε στην αγκαλιά της νεκρής μάνας του να αποζητά γάλα, γάλα που είχε αντικατσταθεί από ”κόκκινο νερό” όπως εκείνο το θυμάται.

Ενός μωρού που ως ”σπέρμα Εαμοβούλγαρων” θεωρήθηκε κόκκινο πανί από τα πρώτα του χρόνια. Οι χίτες φοβόντουσαν ένα κόκκινο μωρό! Δε θα κλάψω έλεγε η μικρή Δήμητρα στον εαυτό της, δε θα τους κάνω τη χάρη να κλάψω.

Η Βέρα Κρούσκα ενσαρκώνει τη Δήμητρα Πέτρουλα στην σκηνή. Η εναλλαγή της ενήλικης αφηγήτριας με εκείνη της αφήγησης δια στόματος παιδιού,μέσω των αναμνήσεων, είναι μαγική. Σε όλη τη διάρκεια του έργου θέλεις να σηκωθείς επάνω να πάρεις αγκαλιά την πρωταγωνίστρια. Τα μάτια της λάμπουν, τρέχουν δάκρυα και ποτίζουν το πάτωμα της σκηνής. Δίπλα της οι εξαιρετικές  Αγάπη Παπαθανασιάδου και  Ορνέλλα Λούτη δρουν σαν ένα είδος χορού, ενσαρκώνοντας πότε το Χίτη, πότε κάποιο συγγενή, πότε φωνές που η Δήμητρα θυμάται.Όταν η παράσταση τελειώνει το χειροκρότημα αργεί…Το κοινό έχει μείνει εμβρόντητο και κοιτά τη Βέρα Κρούσκα στα μάτια!

Ένα ραντεβού με την ιστορία, μια αφήγηση σκληρή, μα βασισμένη στην πραγματικότητα. ”Μας γέρασαν στο βυζί της μάνας μας”, λέει η πρωταγωνίστρια και σκέφτεσαι ταυτόχρονα όλα τα παιδιά εκείνης της εποχής, μα και τα σύγχρονα θύματα των θηριωδιών. Πόσα προσφυγόπουλα δεν έχουν δει όσα είδαν τα μάτια της μικρής Δήμητρας;

Εβδομήντα χρόνια μετά, με τους ιδεολογικούς απογόνους των Χιτών να ψάχνουν κοινωνικά ερείσματα, το έργο είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Η Πέτρουλα, άξιο τέκνο του Σωτήρακά της (έτσι αποκαλεί τον πατέρα της), επέζησε από το μακελειό και τίμησε το όνομά του. Το μήνυμα της πολύπαθης γενιάς είναι χαραγμένο στο μνημείο των εκτελεσμένων, που ευλαβικά έστησε η ίδια: «Διαβάτη αντί μνημόσυνο/ ιστόρισε την ερημιά/ που άφησε πίσω ο διχασμός/ σαν πέρασ’ απ’ τη Μάνη. / Είθε ο δικός μας σκοτωμός/ και το δικό μας αίμα/ να γίνει για τους ζωντανούς/ μήνυμα συμφιλίωσης/ και προσταγή ενότητας/ ομόνοιας και ειρήνης/ να μη ρημάξει η Ελλάδα μας/ ως ρήμαξε η Μάνη».

Ο Ένκε Φεζολάρι, έχει στην πλάτη του αριστουργήματα (”Το παράθυρο”,”Τυχαία χώρα, τυχαίος ποιητής,Πειρασμός”,”Η αληθινή απολογία του Σωκράτη”,”Πλατόνοφ”,”Σκηνές απο ένα γάμο”, ”Επάγγελμα πόρνη”,”Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα”). Το θέατρο, όπως λέει ο ίδιος, πρέπει να είναι πολιτικό , κοινωνικό, να αφορά το κοινό. Είναι μόλις 30 ετών  και λίγο και μας επιφυλάσσει πολλά μαθήματα πάνω στο σανίδι!

Να δείτε την παράσταση σύντομα. Μια συμβουλή από την γράφουσα: Φροντίστε ο διπλανός-ή σας να εννοεί τη συγκίνησή σας!

*Τα σκηνικά – κοστούμια είναι της Χριστίνας Κωστέα . Η μουσική επιμέλεια του Σκηνοθέτη και οι φωτισμοί της Ελίζας Αλεξανδροπούλου

Για εισιτήρια πατήστε εδώ VAULT

petroula

Η Δήμητρα Πέτρουλα σήμερα, αναζητά μέσω της εφημερίδας φωτογραφία του πατέρα της Σωτήρη, αντάρτη του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ στη Λακωνία, από σύντροφο ή συναγωνιστή του, γιατί η ίδια δεν έχει καμία φωτογραφία του….

 

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Μαρία Παρέντη

Η Μαρία Παρέντη ζει και εργάζεται στην Αθήνα.Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και Νομικά στην Κομοτηνή.Ονειρεύεται έναν κόσμο στον οποίο οι δικηγόροι θα περιττεύουν και θα διδάσκει λογοτεχνία.Προς το παρόν μάχεται για το δίκιο

Αφήστε Ένα Σχόλιο

two + two =

Simple Share Buttons