Όταν ο φασισμός φορά τη μάσκα της ”αγανάκτησης”

0

Από την Μαρία Παρέντη

Ήρθε πάλι στο όνειρό μου

το σχολείο μου στην άλλη άκρη της γης.

Παιδιά με τσάντες με χαιρετάνε

και μου λένε έλα στην τάξη θα μας βρεις.

Κι εγώ γυρνάω και τους κοιτάω

κι είναι οι φίλοι μου που άφησα νωρίς.

Μα έχει ΜΠΑΡΟΥΤΙ μέσα στην πόλη

που σαν μυρίσει άμα δεν φύγεις θα…ΧΑΘΕΙΣ!!!

Απόσπασμα από το τραγούδι ”Ο Πρόσφυγας”, που έγραψαν οι μαθητές του 2ου Δημοτικού σχολείου Κρόκου Κοζάνης.

Τα παιδιά των προσφύγων που κατάφεραν να φτάσουν στην Ελλάδα, παιδιά που έχουν πληρώσει ακριβά άνωθεν επιλογές, έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση. Χρέος της χώρας που τα υποδέχεται είναι η δημιουργία ειδικών Τάξεων Υποδοχής και Φροντιστηριακών Τμημάτων και η πρόσληψη ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού. Τα Τμήματα αυτά λειτουργούν εκτός σχολικού ωραρίου και δεν έχουν καμία σχέση με τις ήδη διαμορφωμένες σχολικές τάξεις. Κάτι διαφορετικό θα ήταν άλλωστε εν τοις πράγμασιν ανέφικτο.

Στο Ωραιόκαστρο την εβδομάδα που πέρασε, ακροδεξιά στοιχεία, φόρεσαν τις μάσκες των ”αγανακτισμένων γονέων”, έβαλαν και την ταμπέλα της «Πατριωτικής Ένωσης Ελλήνων Πολιτών Ωραιοκάστρου» κι αλυσοδέθηκαν στην είσοδο του σχολείου, για να εμποδίσουν τους ”επικίνδυνους” εννέα μικρούς πρόσφυγες από τη Δομή Φιλοξενίας Δερβενίου – Αλεξίλ, να εισέλθουν στο πρώτο δημοτικό της περιοχής.

Μόνο που ο λαός δεν έχει τόσο κοντή μνήμη όσο νομίζουν εκείνοι που κρύβονται πίσω από τέτοιες πρακτικές. Ο φασισμός, ως συνοδοιπόρος του συστήματος, ”αγανακτά” πάντα κι επιτίθεται κατά του εργάτη, του μετανάστη, του πρόσφυγα. Άλλοτε αυτοαποκαλείται  ”Επιτροπή Κατοίκων”, άλλοτε ”Πατριωτική Ένωση”, πάντα κάτι για να χρυσωθεί το χρυσαυγίτικο χάπι.

Ουδείς εκ των συμμετεχόντων αλυσοδέθηκε, ως ένδειξη διαμαρτυρίας όταν οι σχολικές αίθουσες έμειναν δίχως θέρμανση, όταν οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί παρέμεναν άνεργοι παρά τα κενά στα σχολεία, όταν μειώνονταν οι μισθοί των δασκάλων και συρρικνώνονταν τα κονδύλια για την παιδεία. Δεν τους είδαμε επίσης ποτέ να καταφέρονται ενάντια στο κεφάλαιο και τους εκπροσώπους του. Τους φασίστες πάντα τους δένει το μίσος, καμία επαναστατικότητα δεν εμπεριέχουν οι πράξεις τους, κανένα όφελος δεν έχει ο λαός από τις ”αγανακτισμένες” τους κραυγές.

Το εν λόγω περιστατικό προβλήθηκε από το Δήμο Ωραιοκάστρου ως μεμονωμένο, παρότι στο παρελθόν ο ίδιος ο τοπικός άρχοντας παρακινούσε τους κατοίκους να εκδιώξουν δια της βίας τους πρόσφυγες. Οι δάσκαλοι από την πλευρά τους,υποδέχτηκαν τα προσφυγόπουλα με μια μικρή γιορτή και μαζί με τους μαθητές τους προσέφεραν δώρα, τραγούδησαν και χειροκρότησαν τα εννέα παιδιά.Στο πλευρό τους στάθηκαν γονείς και αντιφασιστικές οργανώσεις. Τα παιδιά μπήκαν στις τάξεις, παρά το κάλεσμα κάποιων για τριήμερη αποχή. Ο Σύλλογος Γονέων καταδίκασε τις ενέργειες, παρόλα αυτά έκανε λόγο για φωνές γονέων που αντιδρούν στην είσοδο των προσφύγων στο σχολείο. Μέχρι το τέλος του μήνα, όσο κι αν εννούν να αλυσοδένονται και να ”αγανακτούν” μερικοί, το πρόγραμμα θα έχει ολοκληρωθεί και όλα τα παιδιά των προσφύγων θα έχουν ενταχθεί στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Ο διευθύνων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών, ορθώς ζήτησε να τηρηθεί η αυτόφωρη διαδικασία για όλους όσοι “πρωταγωνιστούν” σε αυτεπαγγέλτως διωκόμενες πράξεις, που συνδέονται με τον αντιρατσιστικό νόμο. Της εισαγγελικής παρέμβασης προηγήθηκε ενημέρωση από τον Περιφερειακό διευθυντή Εκπαίδευσης, ενώ η παραγγελία διαβιβάστηκε στον Γενικό Αστυνομικό Διευθυντή Θεσσαλονίκης.Ζητήθηκε επίσης επείγουσα προκαταρκτική εξέταση, καθώς οι φερόμενοι ως ”αγανακτισμένοι γονείς” πάνω στην αγανάκτησή τους, υπέπεσαν στα αδικήματα  της παράνομη βίας και της απλής αλλά και βαριάς σωματικής βλάβης.

Ποιοι είναι λοιπόν οι δράστες, τι δουλειά  είχαν στο σχολείο και τι σκοπούς εξυπηρετούν; Το αποδεικτικό υλικό θα παρουσιάσει αρκετό ενδιαφέρον, κι εμείς, παρότι δεν θα πέσουμε από τα σύννεφα ούτε αυτή τη φορά, απαιτούμε την αξιοποίηση του από την αστυνομία και τη δικαιοσύνη.

Η εισβολή χρυσαυγιτών σε σχολικό συγκρότημα στο Πέραμα, προ ολίγων ημερών ,παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με το παρόν περιστατικό, μόνο που σε εκείνη την περίπτωση οι υπαίτιοι δεν μπορούσαν να κρυφτούν πίσω από οργανώσεις και ψευδοταμπέλες, καθώς είναι πασίγνωστοι στο κοινό.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ στον Δρόμο της Αριστεράς, την Παρασκευή 24.2.2017

Κάθε Σάββατο κυκλοφορεί στα περίπτερα το έντυπο Νόστιμον Ήμαρ ένθετο στον Δρόμο της Αριστεράς.

dromos-n

 

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Μαρία Παρέντη

Η Μαρία Παρέντη ζει και εργάζεται στην Αθήνα.Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και Νομικά στην Κομοτηνή.Ονειρεύεται έναν κόσμο στον οποίο οι δικηγόροι θα περιττεύουν και θα διδάσκει λογοτεχνία.Προς το παρόν μάχεται για το δίκιο

Αφήστε Ένα Σχόλιο

four × 5 =

Simple Share Buttons