Ολη η εξουσία στην Καρδίτσα

0

Του Περικλή Κοροβέση

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να πιστεύουν σε πράγματα που δεν υπάρχουν. Συχνά το ανύπαρκτο γίνεται πιο πιστευτό, όσο και αν αυτό μπορεί να αποβεί εξαιρετικά επικίνδυνο. Ιδεολογίες -που είναι η εγκόσμια θρησκεία- πείθουν τον άνθρωπο πως μπορεί να σωθεί, άσχετα αν θα καταλήξει κρέας για τα κανόνια.

Να σταθούμε μόνο στον ναζισμό και τον φασισμό, που επανήλθαν θριαμβευτικά με την εκλογή του Τραμπ, μεταλλαγμένοι βέβαια, αλλά εξίσου επικίνδυνοι. Και ίσως προάγγελοι για το τι μας περιμένει στην Ευρώπη. Τα τεράστια πλήθη στις συγκεντρώσεις του Χίτλερ και του Μουσολίνι είχαν πειστεί πως θα σωθούν και θα ζήσουν ένα καλύτερο μέλλον.

Ασχετα αν στον πόλεμο τα κορμιά τους διαμελήθηκαν σε τέτοιο σημείο, που δεν μπορούσαν να γίνουν αναγνωρίσιμα. Κανείς δεν ήξερε αυτό το λιωμένο κεφάλι ή το κομμένο χέρι ή το μισό πόδι πού ανήκε.

Και τους συναρμολόγησαν όπως όπως για να τους συσκευάσουν σε ένα φέρετρο. Πολλοί στη συσκευασία του ενός. Και συχνά από περισσευούμενα ανθρώπινα μέλη του εχθρικού στρατοπέδου.

Από αυτήν την τάση του ανθρώπου ευδοκιμούν η απατεωνιά και ο πολιτικός λόγος της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Ο απατεώνας με τον πολιτικό αρχηγό έχουν ποσοτική διαφορά. Οχι ποιοτική διαφορά. Και οι δύο εκπονούν ένα αφήγημα που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα και ως εκ τούτου είναι ανεφάρμοστο.

Η διαφορά είναι πως ο απατεώνας μπορεί να πείσει -στην καλύτερη περίπτωση- μερικές εκατοντάδες, ο αρχηγός εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια. Ο πρωθυπουργός της χώρας Αλ. Τσίπρας, στην πρόσφατη συνέντευξή του στην ανά χείρας εφημερίδα, είπε: «Ούτε ένα ευρώ επιπλέον μέτρα».

Αυτό θυμίζει κάτι από το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Για να μας έπειθε γι’ αυτό θα έπρεπε να μας έλεγε με ποιο πρόγραμμα ανάπτυξης θα το πετύχει. Αρκεί η διαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων των ΕΣΠΑ;

Αλλά ας δούμε και τι λένε αυτοί που αναλύουν την πραγματικότητα χωρίς μεταφυσικές αξιώσεις. Στην έρευνα των δύο έγκριτων καθηγητών Σάββα Ρομπόλη και Βασίλειου Μπέτση («Εφ.Συν.» 23.1.17) εντοπίζουμε ανησυχητικά ευρήματα που πιθανότατα να είναι το άμεσο και το απώτερο μέλλον μας. Ετσι έχουμε και λέμε: Στατιστική ανεργία 24% (στην πραγματικότητα πολύ μεγαλύτερη).

Η μερική απασχόληση το 2016 ήταν 50,3% στις νέες προσλήψεις. Με ανασφάλιστη εργασία ένας στους πέντε. Ανθρωποι που ασχολούνται ως μισθωτοί, πληρώνουν εξ ολοκλήρου τις ασφαλιστικές τους εισφορές ή ακόμα, ενώ εργάζονται οκτάωρο, καταχωρίζονται ως μερικώς απασχολούμενοι. Το 38% των εργαζομένων πληρώνονται πολύ πιο κάτω από τον κατώτερο μισθό. Και αυτοί είναι τυχεροί. Γιατί υπάρχουν και άλλοι που έχουν μήνες να πληρωθούν.

Αν πληρωθούν βέβαια και δεν αρκεστούν στα έναντι. Οσον αφορά τον ΕΦΚΑ (Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης), πρόκειται για ένα γιγαντιαίο γραφειοκράτη Φρανκενστάιν που θα κόβει τις συντάξεις μέχρι και 35%. Ας βγει κάποιος από τους λαλίστατους της κυβέρνησης να απαντήσει σ’ αυτήν την έρευνα.

Δεν θα το κάνει βέβαια. Και οι δημοσιογράφοι των τηλεοπτικών πάνελ αποφεύγουν τις κακοτοπιές. Μας περιορίζουν σε έναν τηλεοπτικό αυτισμό, όπου η αντιπολίτευση εναντιώνεται στο είδωλό της στον καθρέφτη, που είναι η κυβέρνηση.

Οσοι δεν θέλουν να πέφτουν θύματα απατεωνιάς, ας πατήσουν γερά στα πόδια τους και ας αποκτήσουν όσο γίνεται μια κρυστάλλινη συνείδηση της πραγματικότητας.

Οι μνημονιακές κυβερνήσεις έχουν έναν και μόνο στόχο: Να υπαγάγουν την Ελλάδα στον Πτωχευτικό Κώδικα της γερμανικής Ε.Ε., οι ανθρώπινες ζωές να γίνουν αναλώσιμες και η δημόσια κοινή περιουσία να κλαπεί από τον ιδιοκτήτη της, τον λαό εν προκειμένω, και να πουληθεί μπιρ παρά για να αυξηθεί το χρέος.

Θέατρο του παραλόγου; Κατοχική κυβέρνηση; Δεν ξέρω. Πάντως το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Μην ξεχνάμε πως και στη ναζιστική κατοχή, είχαμε ελληνική κυβέρνηση. Και μάλιστα τρεις.

Από τις κυβερνήσεις, αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα από δική τους πρωτοβουλία. Ολοι ξέρουμε πως το όποιο φιλολαϊκό μέτρο έχει παρθεί, είναι προϊόν λαϊκών κινητοποιήσεων. Προς το παρόν, η κοινωνία συναινεί στην εξαθλίωσή της.

Αλλά υπάρχουν και τα αισιόδοξα μηνύματα. Κάποιος μπορεί να τα διαβάσει κάθε Δευτέρα στην «Εφ.Συν.» στο δισέλιδο «Για ΚΑΛΟ» (Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία). Ο οικονομολόγος κύρους, Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν, σε ένα εμπεριστατωμένο άρθρο του (2.1.17) μας εξηγεί για το θαύμα του «οικοσυστήματος» της Καρδίτσας.

Μια συνεταιριστική τράπεζα, που έχει πάνω από 7.500 μέλη, μέσα στην κρίση βρίσκεται σε ακμή, επιχορηγεί συνεταιρισμούς, αστικούς και αγροτικούς, όπως και δίκτυα επιχειρήσεων που ανήκουν στην Αλληλέγγυα Οικονομία.

Η Καρδίτσα είναι ένα πρότυπο πολιτιστικής πόλης και έχει φροντίσει να κρατήσει την παράδοσή της ζωντανή. Κάποιοι ανερμάτιστοι τους αποκαλούν υποτιμητικά «βλάχους», αγνοώντας αυτόν τον πλούσιο τοπικό πολιτισμό, διαμαντόπετρα στην εθνική μας παράδοση.

Μήπως είναι καιρός να πούμε: «Ολη η εξουσία στην Καρδίτσα»; Ή τουλάχιστον να πάμε να μαθητεύσουμε εκεί; Αυτό ας το μελετήσουν και άλλοι δήμοι. Οι τοπικές κοινωνίες μπορούν ίσως να προσφέρουν εναλλακτικές λύσεις στην παρούσα κρίση.

efsyn.gr

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

Αφήστε Ένα Σχόλιο

3 × three =

Simple Share Buttons