Ο Μαρξ είχε δίκιο: 5 γεγονότα του σήμερα που προέβλεψε σωστά

16

marx

Μετάφραση για το Νόστιμον Ήμαρ: Ελεάννα Μπάρδη

Από το iPhone έως την εταιρική παγκοσμιοποίηση, η σύγχρονη ζωή είναι γεμάτη από αποδείξεις της διορατικότητας  του Μαρξ.

Υπάρχει μεγάλη συζήτηση για τον Καρλ Μαρξ αυτή την εποχή -από τον Rush Limbaugh να κατηγορεί τον Πάπα Φραγκίσκο για προώθηση «καθαρού μαρξισμού», στον αρθρογράφο των Washington Times  που ισχυρίζεται ότι ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Bill de Blasio, είναι ένας «αμετανόητος μαρξιστής».

Λίγοι όμως άνθρωποι καταλαβαίνουν πραγματικά τη δριμεία κριτική του Μαρξ στον καπιταλισμό. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μιαν αόριστη επίγνωση της πρόβλεψης αυτού του ριζοσπαστικού οικονομολόγου, ότι δηλαδή ο καπιταλισμός αναπόφευκτα θα αντικατασταθεί από τον κομμουνισμό, συχνά όμως παρεξηγούν γιατί πίστευε πως αυτό είναι αλήθεια. Κι ενώ ο Μαρξ έκανε λάθος για μερικά πράγματα, τα γραπτά του (πολλά εκ των οποίων προηγήθηκαν του Αμερικανικού Εμφυλίου) προέβλεψαν με ακρίβεια διάφορες πτυχές του σύγχρονου καπιταλισμού, από τη Μεγάλη Ύφεση έως το iPhone 5S στην τσέπη σας.

Και ιδού πέντε γεγονότα του 2014, που η ανάλυση του Μαρξ για τον καπιταλισμό προέβλεψε σωστά, εδώ και πάνω από έναν αιώνα:

  1. Η Μεγάλη Ύφεση (Η Χαοτική Φύση του Καπιταλισμού)

Η εγγενώς χαοτική, επιρρεπής σε κρίσεις, φύση του καπιταλισμού υπήρξε βασικό κομμάτι στα γραπτά του Μαρξ. Υποστήριξε ότι ο αμείλικτος αγώνας για κέρδος, θα οδηγούσε τις εταιρείες στη μηχανοποίηση των χώρων εργασίας τους, παράγοντας όλο και περισσότερα αγαθά, συμπιέζοντας παράλληλα τους μισθούς των εργαζομένων, έως ότου δε θα μπορούσαν πλέον ν’ αγοράζουν τα προϊόντα που δημιουργούσαν. Σίγουρα, τα σύγχρονα ιστορικά γεγονότα, από τη Μεγάλη Ύφεση ως τη φούσκα των dot-com, μπορούν να αναχθούν σ’ αυτό που ο Μαρξ ονομάζει «πλασματικό κεφάλαιο» – χρηματοοικονομικά μέσα, όπως οι μετοχές και οι ΣΑΚΑ (συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης – Credit default swap ή απλά CDS).  Παράγουμε ακατάπαυστα μέχρις ότου να μη μείνει κανείς ν’ αγοράζει τ’ αγαθά μας, καθόλου νέες αγορές, κανένα νέο χρέος. Και ο κύκλος συνεχίζεται μπροστά στα μάτια μας: Σε γενικές γραμμές, αυτό είναι που έκανε τη αγορά ακινήτων να καταρρεύσει το 2008. Δεκαετίες άμβλυνσης ανισοτήτων με μείωση των εισοδημάτων, η οποία οδήγησε όλο και περισσότερους Αμερικανούς στη χρεωκοπία. Όταν δεν υπήρχαν πια άλλα ενυπόθηκα δάνεια, όλη η πρόσοψη κατέρρευσε, όπως ακριβώς γνώριζε ο Μαρξ πως θα γινόταν.

  1. iPhone (Φανταστικές ορέξεις)

Ο Μαρξ προειδοποίησε ότι η τάση του καπιταλισμού να προσδίδει υψηλή αξία σε αυθαίρετα στην ουσία προϊόντα, θα οδηγούσε με την πάροδο του χρόνου, σ’ αυτό που αποκάλεσε “μια επινοημένη και συνεχώς υπολογισμένη υποταγή σε απάνθρωπες, σοφιστικέ, αφύσικες και φανταστικές ορέξεις.” Είναι ένας σκληρός αλλά ακριβής τρόπος περιγραφής της σύγχρονης Αμερικής, όπου απολαμβάνουμε μιαν απίστευτη πολυτέλεια και όμως συνεχίζουμε παρασυρμένοι από μια συνεχή ανάγκη ν’ αγοράζουμε όλο και περισσότερα. Σκεφτείτε το iPhone 5S που ίσως έχετε. Είναι πραγματικά τόσο πολύ καλύτερα από ό,τι το iPhone 5 της περασμένης χρονιάς, ή το iPhone 4S ένα χρόνο πριν από αυτό; Πρόκειται για μια πραγματική ανάγκη, ή για μια επινοημένη; Κι ενώ κινεζικές οικογένειες αρρωσταίνουν η μία μετά την άλλη με καρκίνο εξαιτίας των ηλεκτρονικών μας αποβλήτων, τα πολυεθνικά μονοπώλια δημιουργούν τεράστιες διαφημιστικές εκστρατείες γύρω από την ιδέα, ότι  πρέπει να καταστρέψουμε πολύ καλά προϊόντα χωρίς να υπάρχει πραγματικός λόγος. Αν ο Μαρξ μπορούσε να το δει αυτό, θα μας έκλεινε το μάτι.

  1. Το ΔΝΤ (Η Παγκοσμιοποίηση του Καπιταλισμού)

Οι ιδέες του Μαρξ σχετικά με την υπερπαραγωγή τον οδήγησαν στην πρόβλεψη αυτού που τώρα ονομάζεται παγκοσμιοποίηση – η εξάπλωση του καπιταλισμού σε όλο τον πλανήτη σε αναζήτηση νέων αγορών. “Η ανάγκη μιας συνεχώς επεκτεινόμενης αγοράς πώλησης προϊόντων, κυνηγά την αστική τάξη σ’ ολόκληρα τα πλάτη και τα μήκη του πλανήτη”, έγραψε. “Πρέπει να φωλιάσει παντού, να εγκατασταθεί παντού, να δημιουργεί συνδέσεις παντού”.  Κι ενώ αυτό μπορεί να μοιάζει προφανές σήμερα, ο Μαρξ έγραψε αυτά τα λόγια το 1848, όταν η παγκοσμιοποίηση ήταν πάνω από ένα αιώνα μακριά. Και δεν έπεσε μέσα στο τι τελικά συνέβη στα τέλη του 20ου αιώνα – έπεσε όμως μέσα στο γιατί συνέβη: Η αδιάκοπη αναζήτηση για νέες αγορές και φθηνό εργατικό δυναμικό, καθώς και η αδιάκοπη ζήτηση για περισσότερους φυσικούς πόρους, είναι θεριά που απαιτούν συνεχή τροφοδοσία.

  1. Walmart (Μονοπώλιο)

Στην κλασσική θεωρία οικονομικών, ο ανταγωνισμός εικάζεται ως φυσιολογικός και, ως εκ τούτου αυτοτροφοδοτούμενος. Ο Μαρξ, ωστόσο, υποστήριξε ότι η ισχύς της αγοράς θα είναι στην πραγματικότητα συγκεντρωμένη σε μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις, καθώς όλο και περισσότερο, η μία επιχείρηση θα κατασπάραζε την άλλη. Αυτό θα μπορούσε να είχε φανεί στους αναγνώστες του 19ου αιώνα ως περίεργο. Όπως γράφει ο Richard Hofstadter: «οι Αμερικανοί έφτασαν να θεωρούν δεδομένο ότι η  ιδιοκτησία θα διασκορπίζεται ευρέως, ότι η οικονομική και πολιτική δύναμη θα αποκεντρωθούν”. Ήταν μόνον αργότερα, τον 20ο αιώνα, όταν η τάση που προέβλεψε ο Μαρξ άρχισε να επιταχύνει. Σήμερα, τα οικογενειακά καταστήματα της γειτονιάς έχουν αντικατασταθεί από ανελαστικά οικοδομήματα καταστημάτων, όπως η Wal-Mart,  οι μικρές συνεταιριστικές τράπεζες έχουν αντικατασταθεί από τις παγκόσμιες τράπεζες, όπως η J.P. Morgan Chase, και μικρές αγροτικές φάρμες έχουν αντικατασταθεί από γεωργικές βιομηχανίες, όπως η Archer Daniels Midland. Ο κόσμος της τεχνολογίας επίσης, τείνει ήδη να συγκεντρωθεί σε μεγάλες εταιρείες, που καταπίνουν τις νεοσύστατες επιχειρήσεις όσο πιο γρήγορα μπορούν. Οι πολιτικοί προσποιούνται πως νοιάζονται για τις ελάχιστες μικρές επιχειρήσεις που έχουν μείνει και διώκουν τις πιο επιθετικές για αντιμονοπωλιακές τακτικές- ως επί το πλείστον όμως, γνωρίζουμε πως οι μεγάλες επιχειρήσεις είναι εδώ για να μείνουν.

  1. Χαμηλοί μισθοί, Μεγάλα κέρδη (ο Εφεδρικός Στρατός της Βιομηχανικής Εργασίας)

Ο Μαρξ πίστευε ότι οι μισθοί θα κρατηθούν σε χαμηλά επίπεδα από τον «εφεδρικό στρατό εργασίας», τον οποίο εξήγησε απλά, χρησιμοποιώντας κλασσικές οικονομικές τεχνικές: Οι καπιταλιστές θέλουν να πληρώνουν όσο το δυνατόν λιγότερο για εργατικά, κι αυτό είναι πιο εύκολο όταν υπάρχει αφθονία εργαζομένων στην αγορά. Συνεπώς, μετά από μια ύφεση, χρησιμοποιώντας τη μαρξιστική ανάλυση, θα προβλέπαμε ότι τα υψηλά ποσοστά ανεργίας θα κρατήσουν τους μισθούς στάσιμους, ενώ τα κέρδη θα εκτιναχθούν στα ύψη, επειδή οι εργαζόμενοι είναι πολύ φοβισμένοι απ’ την ανεργία ώστε να εγκαταλείψουν την εκμετάλλευση και τις φριχτές θέσεις εργασίας τους. Και κοίτα να δεις! Η αυθεντία επί του είδους Wall Street Journal προειδοποιεί, “Τον τελευταίο καιρό, η ανάκαμψη των ΗΠΑ εμφανίζει κάποια μαρξιστικά γνωρίσματα. Τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξάνονται κι η αύξηση της παραγωγικότητας επέτρεψε στις επιχειρήσεις να αναπτυχθούν, χωρίς να κάνουν πολλά για να μειώσουν τις τεράστιες στρατιές ανέργων”. Κι  αυτό διότι οι εργαζόμενοι είναι τρομοκρατημένοι για να αφήσουν τις δουλειές τους και ως εκ τούτου στερούνται διαπραγματευτικής ισχύος. Δεν είναι ν’ απορείς που η καλύτερη στιγμή για δίκαιη ανάπτυξη είναι σε περιόδους «πλήρους απασχόλησης», όταν η ανεργία είναι σε χαμηλά επίπεδα κι οι εργαζόμενοι μπορούν να απειλήσουν να βρουν άλλη δουλειά.
Συμπερασματικά:
Ο Μαρξ έπεσε έξω σε πολλά πράγματα. Τα περισσότερα απ’ τα γραπτά του εστιάζουν στην κριτική του καπιταλισμού και όχι σε μια πρόταση για την αντικατάστασή του – κενό που επέτρεψε την παρερμήνευσή τους από παρανοϊκούς, σαν τον Στάλιν στον 20ο αιώνα. Το έργο του όμως εξακολουθεί να διαμορφώνει τον κόσμο μας με θετικό τρόπο. Όταν υποστήριζε ένα σχήμα προοδευτικής φορολογίας εισοδήματος στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο, σε καμία χώρα δεν εφαρμοζόταν. Τώρα, μόλις και μετά βίας θα βρεθεί χώρα χωρίς προοδευτικό πλάνο φόρου εισοδήματος, κι είναι ένας μικρός τρόπος με τον οποίο οι ΗΠΑ προσπαθούν να καταπολεμήσουν την εισοδηματική ανισότητα. Η ηθική κριτική του Μαρξ για τον καπιταλισμό και η οξυδερκής κατανόηση των εσωτερικών λειτουργιών και του ιστορικού του πλαισίου, αξίζουν ακόμα της προσοχής μας. Όπως γράφει ο Robert L. Heilbroner, “Στρεφόμαστε στον Μαρξ, ως εκ τούτου, όχι επειδή είναι αλάθητος, αλλά επειδή είναι αναπόφευκτος“. Σήμερα, σε έναν κόσμο ανήκουστου πλούτου και ταυτόχρονα απόλυτης φτώχειας, όπου οι πλουσιότεροι 85 άνθρωποι κατέχουν περισσότερο πλούτο από τα φτωχότατα 3 δισεκατομμύρια ανθρώπων, η περίφημη κραυγή, «Εργάτες όλου του κόσμου ενωθείτε – Δεν έχετε τίποτα να χάσετε παρά μόνο τις αλυσίδες σας,”  διατηρεί ακόμα δυνατή τη δραστικότητά της.

rollingstone

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

16 Comments

  1. Chants Maldoror on

    Όταν αναφέρεστε στο Μαρξ θα πρέπει αναγκαστικά να αναφέρεστε και στο Μαρξισμό, διότι ο Μαρξ χωρίς το Μαρξισμό θα ήταν απλώς ένας φιλόσοφος με όλες τις αποδείξεις του, όποιες και αν ήταν αυτές, και μάλιστα προνομιακές σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ιδεολογία.
    Να σημειώσουμε οτι ιστορικά όλοι οι «ηγέτες» του Μαρξισμού έγιναν αρχηγοί κρατών, (Κάστρο, Μάο, Χότζα, Τσαουσέσκου, Στάλιν, Λένιν κλπ). Καταλάβανε δηλαδή όχι απλά την εξουσία αλλά την κρατική εξουσία. Δηλαδή ελέγχανε το σύνολο των εξουσιών που συμπυκνώνει το κράτος ως θεσμός καθολικής οργάνωσης της κοινωνίας.
    Υπάρχουν βασικά κλειδιά στο Μαρξισμό, κλειδιά ερμηνείας και κλειδιά που ο ίδιος έδινε για τον κόσμο:
    Ιστορική αναγκαιότητα, επιστημονική αλήθεια, δικτατορία του προλεταριάτου, ο πρωταρχικός και καθοριστικός ρόλος της εργατικής τάξης ως η τάξη που θα καταργήσει όλες τις τάξεις, ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, εργατικό κόμμα, εργατικό κράτος, δημοκρατικός συγκεντρωτισμός και τέλος επανάσταση. Το σχέδιο έγινε εκ των υστέρων γνωστό. Ποιός είναι σκοπός; η απελευθέρωση του ανθρώπου, πως θα γίνει; με επανάσταση, πότε θα γίνει; αυτό το ορίζουν οι νόμοι της ιστορίας, ποιός καθορίζει τους νόμους; η οικονομία, με ποιόν τρόπο; με την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων που θα προκαλέσει κάποια στιγμή κρίση συσσώρευσης, τεράστια ανεργία και το ξέσπασμα της επανάστασης, γιατί θα γίνει; γιατί αυτή είναι η ιστορική αναγκαιότητα, ποιός το λέει; η επιστημονική αλήθεια του Μαρξ, ποιός θα την κάνει;το προλεταριάτο που είναι η μόνη τάξη που θα καταργήσει όλες τις τάξεις, πως θα την κάνει; με τη δικτατορία, ποιός θα την οργανώσει; η τάξη που οργανώνεται σε κόμμα, ποια θα είναι η δομή του κόματος; ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός, τι θα γίνει με το κράτος; θα γίνει εργατικό (και μάλιστα φθίνον) που μετά από αρκετές μπουγάδες στο πλυντήριο της αναγκαιότητας θα ξεθωριάζει τόσο που στο τέλος θα…εξαφανιστεί (sic!!). Εδώ ο Μαρξ έχει ξεράσει όλη την ουτοπική μαρίδα, μόνο και μόνο για να καταπιεί μια ιδεολογική φάλαινα.
    Τι συνέβει σε όλο το φάσμα αυτής της κατασκευής το γνωρίσαμε 72 χρόνια μέχρι που ήλθε η πλήρης κατάρρευση.
    Η μοίρα του Μαρξισμού ήταν η μοίρα όλων των θρησκειών. Δημιούργησε αιρέσεις πάνω σε μία αλήθεια, διεκδικώντας για τον εαυτό του τη δικαίωση της αλήθειας, αλλά και τη διεκδίκηση της κατοχής της και μάλιστα μέχρι εξοντώσεως (ενίοτε και φυσικής) του αντιπάλου.

    • Αγνοείς ότι τα κοινωνικο-οικονομικά συστήματα δεν είναι αιώνια. Το ένα διαδέχεται το άλλο. Οι κοινωνίες εξελίσσονται. Μετά τον καπιταλισμό τι υπάρχει και γιατί; αυτό σίγουρα δεν το ξέρεις. Ειδικά το γιατί. Άσε τη συστημική προπαγάνδα λοιπόν και προσγειώσου μεσιέ Chants.

  2. Pingback: Ο Μαρξ είχε δίκιο: 5 γεγονότα του σήμερα που προέβλεψε σωστά… « απέραντο γαλάζιο

  3. Theo Komninos on

    Ευτυχώς που μάθαμε ότι ο Στάλιν ήταν ο “παρανοϊκος” της υπόθεσης, γιατι προς στιγμήν παραλίγο να πιστέψω ότι ήταν αυτοί που πυροδώτησαν 2 ατομικές βόμβες στην Ιαπωνια, ανατρέπαν καθεστώτα, χρηματοδωτούσαν εξτρεμιστές, και να κάναν στρατιωτηκές επεμβάσεις για τα κέρδη των πολυεθνικών τους!!!!

    Ευτυχώς δλδ!!!!

  4. Νικος Μ. on

    Να συμφωνησω (εν μερει και εξηγω) και με το αρθρο αλλα και με το (πρωτο) σχολιο για Μαρξ και μαρξισμο.

    Συμφωνω με το αρθρο γιατι σαφως υφιστανται αυτα που αναφερονται και σαφως επισης εχουν αναλυθει και “προβλεφθει” σε διαφορες εργασιες και αρθρα των Μαρξ, Ενγκελς, Λενιν κτλ. Επισης ειναι γεγονος οτι αρκετα απο αυτα ειχαν επισημανθει απο προ-γενεστερους του Μαρξ (κυριως οικονομολογους) αλλα ο Μαρξ (και οι συν-αυτω) τα ενεταξαν σε ενα ενιαιο επεξηγηματικο πλαισιο. Ακομα παραπερα, ο μαρξισμος σαν κριτικη αναλυση του καπιταλισμου ειναι ακομα καλυτερα γνωστη στους ιδιους τους καπιταλιστες (απο αυτη την αποψη οι καπιταλιστες-ιμπεριαλιστες ειναι οι καλυτεροι μαρξιστες μιας και αντιλαμβανονται πληρως το πως λειτουργει το συστημα). Αλλα εδω ειναι η διαφορα, ο μαρξισμος ΔΕΝ ειναι απλα μια αναλυση (πραγματικη και οχι απολογητικη στον ενα ή στον αλλο βαθμο) ενος συστηματος αλλα εμπεριεχει (κριτικαρωντας το συστημα μεσω της αναλυσης αυtου) μια προοπτικη ξεπερααης του σε ενα αλλο καλυτερο συστημα (το οποιο “καλυτερο” οριζεται ακριβως μεσω της κριτικης αναλυσης αυτου, ως “αρνηση” αυτου). Αυτο κανει το μαρξιστη επαναστατη και οχι απλα μια περιγραφη λειτουργιας (και σε τελικη αναλυση αποδοχης), το οποιο το κανει ο καθε καπιταλιστης αλλα και καταπιεζομενος σε αυτο. Βεβαια ο Μαρξ (και οι συν-αυτω) λειτουργουν σε ενα ιστορικο πλαισιο και η αναλυση αλλα (εν μερει τουλαχιστον) και η κριτικη και προταση προς το αλλο φερουν στοιχεια αυτου (πχ αναγκαιοτητα “δικτατοριας προλεταριατου”, βια ως η μονη “δημιουργια”, οικονομικη κατασταση ως η μονη “κλασση” κτλ). Αυτο οριζει την πολιτικη θεωρια του μαρξισμου η οποια γινεται πραξη (πχ Τσαουσέσκου, Λένιν κλπ) με αντι-διαλεκτικο τροπο (για παραδειγμα χρηση και επιβολη των ρωσσικων σοβιετ ως μοναδα οργανωσης σε αλλες καταστασεις οπου δεν ειχαν προκυψει ετσι, οπως για παραδειγμα σε χωρες επηρρεαζομενες απο την Σ.Ε) και χωρις να αναγνωριζει και να αρνειται τα στοιχεια αυτα τα οποια επικεντρωνοταν η κριτικη του αυτου συστηματος (πχ κρατος και ρολος αυτου). Η “εξιχνωση του κρατους” προφανως δεν θα γινοταν απο την (συνεχη και συστηματικη) “ενδυναμωση του κρατους” (σοβαρο, τουλαχιστον μεθοδολογικο σφαλμα για να μην κανω περαιτερω αναλυση). Και εκει συμφωνω με το σχολιο του συν-σχολιαστη.

  5. Νικος Μ. on

    Βεβαια η Σ.Ε αν και απετυχε, τουλαχιστον απετυχε πετυχαινωντας μερικα τεραστια και σημαντικα αλματα για ολους. Εθεσε ενα πυχη που ακομα και οι αλλοι και οι εχθροι της επρεπε καπως να φτασουν. Για παραδειγμα ο στοχος και σχεδιασμος των δραστηριοτητων ωστε να επιτευχθει βιομηχανικη αναπτυξη, αυτονομια και ποιοτικο αλμα προς τα εμπρος. Μεσα σε 50 χρονια η Σ.Ε πετυχε τετοια βιομηχανικη προοδο οση δεν πετυχε ο καπιταλισμος σε 150 χρονια. Το αποκορυφωμα ηταν η νικη στον Β ΠΠ και η κατακτηση του εγγυς διαστηματος. Τα ανθρωπινα και εργατικα δικαιωματα πχ εκπαιδευση, βοιτικο επιπεδο, σχεσεις φυλου, σεξουαλικες σχεσεις, εργασια, ελευθερος χρονος, επιστημη κτλ ειχαν σημαντικη αναπτυξη και βελτιωση. Οποτε η Σ.Ε πραγματι υλοποιησε μερος της ουτοπιας πριν αποτυχει. Αυτο μην το ξεχναμε.

    • Ροδόλφο on

      Για κούνα το κεφάλι σου λίγο….
      Στην ΕΣΣΔ οι εργάτες είχαν με το ζόρι τα βασικά.
      Οι γκέι έπρεπε να είναι κρυμμένοι, γιατί αλλιώς είχε από 5 χρόνια κάτεργα έως εξαφάνηση και δολοφονία για αυτούς το καθεστός.
      Η εκβιομηχάνιση ήρθε λιμοκτονόντας τον μισό πλυθησμό, και κάνοντας περιφερόμενους σκλάβους τον άλλο μισό, με νεκρούς στα δεκάδες εκατομμύρια.
      Η “νίκη” στον Β’ ΠΠ ήρθε αφού ο ευκαιριακός Στάλιν, είχε πριν συμμαχική συμφωνία με το Χίτλερ. Οι δυτικοί τον άφησαν ήσυχο γιατί δεν μπορούσαν να τα βάλουν με 2 Χίτλερ ταυτόχρονα. Και μετά ακολούθησε ο ψυχρός πόλεμος, στον οποίο η ΕΣΣΔ θεώρησε οφέλιμο, να επιδοδεί σε ανταγωνισμό, για το ποιός θα πουλήσει περισσότερα όπλα, σε αντίπαλες φυλές Αράβων και Αφρικανών. Αυτό σαν πρόβλημα μας ακολουθεί ακόμα, και ίσως τελειώσει μια μέρα τον πολιτισμό.

      Συμπερασματικά, ΑΡΧ*ΔΙΑ υλοποίησε απο την ΑΡΧ*ΔΙΑ ουτοπία τους. Διάβασε να ξεστραβωθείς επιτέλους.

      • Το ερώτημα είναι τι θα έρθει πιο σύντομα; Η δευτέρα παρουσία ή η ουτοπία του Μαρξ;

        Και τα δύο ουτοπίες είναι. Οπότε το ερώτημα δεν έχει και πολλή σημασία.

        • Karl Liebn. on

          Ναι πως. Έχει ήδη τύχει εφαρμογής επί δεκαετίες σε συγκεκριμένο αριθμό χωρών. Αρκετών χωρών. Και θα τύχει εκ νέου. Ουδείς κοινωνικός και οικονομικός σχηματισμός επικράτησε με μία ”αυτόματη” διαδικασία. Όπως επιβεβαιώνει και η ιστορική εξέλιξη του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής.

    • Κικέρων on

      Στην “Ουτοπία” που υποτίθεται ότι υπήρξε στην Σ.Ε. υπήρχε τόσο διαφθορά φίλε μου που δεν μπορείς να την φανταστείς. Μέλη της οικογενείας μου έζησαν σε αυτό το καθεστώς (Έλληνες της Αρμενίας) και βίωσαν στο πετσί τους πολύ καλά τις συνθήκες του “Παραδείσου” . Π.Χ. όλες οι οικογένειες θεωρητικά δικαιούνταν ένα Lada, τηλέφωνο, διακοπές κλπ. Το θέμα είναι ότι κάποιοι περίμεναν μέχρι και 20 χρόνια για να βάλουν τηλέφωνο (τέλη της δεκαετίας του 70 αυτά) και άλλοι δεν είδαν ποτέ το αυτοκίνητο που δικαιούνταν. Υπήρχε βλέπεις η λίστα… η οποία λειτουργούσε όπως η λίστα των νοσοκομείων εδώ στην Ελλάδα (στα κρατικά και καλά νοσοκομεία…). Και μπορεί το χρήμα να μην ήταν το μέσο της διαφθοράς αλλά κάτι πολύ χειρότερο. Όσοι είχαν πρόσβαση στους υψηλά ιστάμενους του κόμματος είχαν και την πρόσβαση στα αγαθά.. Πρακτική που οδηγεί σε κάποιους στην θεοποίηση και άλλους στην υποτακτικότητα, στο γλείψιμο και στην ρουφιανιά. Αρρώστια φίλε μου, που από αυτά που μου έχουν πει άνθρωποι που τα βίωσαν, δεν είναι να απορείς γιατί είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα καταρρεύσουν αυτά τα καθεστώτα. Σαπίλα από τα μέσα… καμία πρωτοβουλία κανενός, καμία δουλειά, κανένα σχέδιο να μην μπορούν να σου αλλάξουν την μοίρα όσο μία τζίφρα ενός στελέχους…

      • Αειμνημων ο Ελλην on

        Το ανέκδοτο με το αυτοκίνητο το ξέρεις; το παραθέτω
        Ένας ταλαίπωρος μετά από χρόνια οικονομία μαζεύει τα 2.000; ρούβλια για να πάρει το Lada που δικαιούνταν, πάει στο γραφείο καταθέτει το χρήμα και ρωτάει ποτέ θα το πάρει.
        Στις 23 οκτωβρη του 1996 ώρα 6:30 μμ
        Σε παρακαλώ μήπως μπορείς να αλλάξεις την ώρα;
        Σιγά ρε σύντροφε ξέρεις τι θα κάνεις μετά από εφτά χρόνια στις εξημιση το απόγευμα;
        Εχω κλείσει τον υδραυλικό σύντροφε.
        Όσο για το σύστημα γενικότερα εγώ που δεν πήγα ποτέ σε Ανατολική χώρα ξέρω ότι το λαθρεμπόριο ανθούσε, σε χώρες όπου η αστυνομία στην τουαλέτα πήγαινες και το ήξερε, το λαθρεμπόριο αγνοούσε;
        Όσο για την νίκη στο ΒΠΠ στοίχισε 20.000.000 νεκρούς ενώ φυσιολογικά η ΕΣΣΔ έπρεπε να συντρηψη την Γερμανία σε 6 μήνες με τριπλάσιο πληθυσμό, πολλαπλάσιες πλουτοπαραγωγικές πηγές και δυόμισι φορές μεγαλύτερη βιομηχανική παραγωγή, ήταν τρομακτικό το κατόρθωμα το σοβιετικου συστήματος ότι κατάφερε να μην ηττηθεί.

  6. Αν θέλετε να’στε δίκαιοι, καλό να ήταν να αναφέρετε και πέντε πράγματα που δεν προέβλεψε η επιστημονικοφανής θεωρία του.

    • Karl Liebn. on

      Επιστημονικοφανείς θα χαρακτήριζα τις διάφορες εκδοχές της σύγχρονης αστικής πολιτικής οικονομίας – και όχι μόνον. Επειδή διαφαίνεται πως δεν έχεις επαφή με το αντικείμενο, οι θεμελιακές βάσεις της επιστήμης του Μαρξισμού – Λενινισμού επιβεβαιώνονται απολύτως και από το πεδίο των σύγχρονων εξελίξεων. Επί παραδείγματι, οι θεωρητικές τοποθετήσεις – αναλύσεις περί της αναπόφευκτης διαδικασίας πτώσης του ποσοστού κέρδους όπως και της πρόκλησης κρίσεων είναι αδύνατον να καταρριφθούν ακόμη και από τις θέσεις της σύγχρονης αστικής οικονομικής επιστήμης. Θα είχε ενδιαφέρον αντί για ανούσια και εμπαθή κριτική να εισέφερες συγκεκριμένα παραδείγματα υποστήριξης της άποψής σου. Αλλά μάλλον δε διαθέτεις.

  7. Κικέρων on

    Ακόμα μιλάτε ρε φαντάσματα; Η θεωρία σας έχει εφαρμοστεί στον μισό πλανήτη και στα 3/5 του παγκόσμιου πληθυσμού και δεν έχει πετύχει πουθενά. Στις χώρες από τις οποίες πέρασε ο κομμουνισμός , όχι μόνο είναι σχεδόν ανύπαρκτοι οι νοσταλγοί, αλλά θεωρείται ισοδύναμο ή και μεγαλύτερο κακό από τον φασισμό. Σε πολλές χώρες από αυτές δε τα κόμματα με κομμουνιστική ιδεολογία είναι εκτός νόμου. Και έρχεστε να μας κάνετε μαθήματα ως νεοτεριστές ; Δεν είστε μόνο εκπρόσωποι του παλιού, είστε φαντάσματα της πολιτικής και της ιστορίας…

Αφήστε Ένα Σχόλιο

9 − three =

Simple Share Buttons