Ο καταστροφικός λαϊκισμός της εξουσίας

0

Από την Μαρία Παρέντη

“Γι’ αυτό ακριβώς αγαπώ τη δημοσιογραφία. Και γι ‘αυτό φοβάμαι τη δημοσιογραφία. Ποιο άλλο επάγγελμα σου επιτρέπει να γράφεις την ιστορία την ίδια ακριβώς στιγμή που πραγματώνεται και να είσαι ταυτόχρονα και αυτόπτης μάρτυρας; Η δημοσιογραφία είναι εκπληκτικό και τρομακτικό προνόμιο..” Οριάνα Φαλάτσι

Οι κυβερνητικές επιλογές και πρακτικές, καθώς και αυτές της όποιας πολιτικής παράταξης-κόμματος έχουν ως αποδέκτη το λαό, άρα ο ίδιος όχι μόνο δικαιούται να τις κρίνει, μα και να τις πολεμά και να τις ανατρέπει.

Οι πολιτικοί εκλέγονται ως εκφραστές της λαϊκής βουλήσεως και παρότι εκείνοι εννοούν να μπερδεύονται, χρέος τους είναι να υπηρετούν το εκλογικό σώμα. Η ασυνέπεια, η ανειλικρίνεια, η διαφθορά, η απαξίωση μιας ολόκληρης κοινωνίας δεν μπορεί να αφήνει ούτε το λαό, ούτε τον τύπο αδιάφορο.

Τον τελευταίο καιρό έχει ενταθεί ένα φαινόμενο που πάντα υπήρχε στην ιδεολογική γλώσσα των εξουσιαστών: όποιος τολμά να κρίνει υπαρκτές καταστάσεις, αυτομάτως ”λιθοβολείται” με μένος και χαρακτηρίζεται ”λαϊκιστής”. Είναι τέτοια η αγωνία των κυβερνώντων να προασπίσουν τη θέση τους, που δεν αντικρούουν πια με επιχειρήματα και δημόσιο διάλογο την όποια κριτική, μα με θράσος και λοιδορία, δίχως ίχνος αξιοπρέπειας ή απολογίας για επιβεβαιωμένους εν τοις πράγμασιν κακούς χειρισμούς.

Στον πολιτικό λόγο, η ευφημιστική διατύπωση έχει συχνά στόχο τον εξορθολογισμό του μηνύματος ή τη νομιμοποίηση του πομπού με τις λέξεις. Ο όρος «λαϊκισμός» έχει δύο σημασίες, με τη μία να αντιβαίνει της άλλης. Κατά την κοινή γλωσσική χρήση έχει καταρχήν αρνητική σημασία. Ενώ κατά την επιστημονική χρήση του όρου είναι αξιολογικά ουδέτερος, αποτελεί δηλαδή μια πολιτική θεωρία ή ιδεολογία και δεν είναι εκ των προτέρων «κακός» ή «καλός».

Από τους εκπροσώπους λοιπόν της πολιτικής εξουσίας, όποιοι κι αν είναι αυτοί, υπουργοί, σύμβουλοι, κρατικοί υπάλληλοι, χρησιμοποιείται ο όρος κατά την ακραία αρνητική του εκδοχή, για το χαρακτηρισμό όχι μόνο των αντίπαλων πολιτικών παρατάξεων, μα και του ίδιου του λαού ή όποιου πολίτη από το βήμα που διαθέτει ”τολμά” να αναδείξει την αγανάκτησή του. Δεν είναι λίγες μάλιστα οι φορές που κατηγορείται ο ίδιος ο πολίτης για αδιαφορία και αναλγησία και καλείται να αντικαταστήσει τις ανεπαρκείς κρατικές δομές.

Οι εν λόγω κύριοι έχουν κατά πάσα πιθανότητα μπερδέψει τον πομπό με το δέκτη. Ο λαϊκισμός στηρίζεται στην εσκεμμένη ανειλικρίνεια  και σκοπό έχει την κολακεία των αδυναμιών και ελαττωμάτων του λαού, με μοναδικό πάντα σκοπό την εξασφάλιση της εύνοιάς του. Μα αυτό δεν είναι χαρακτηριστικό των εξουσιαστών; Λαϊκίζει ο λαός ο ίδιος και όχι εκείνοι που επιζητούν την παραμονή τους στην εξουσία; Αυτοί που ενδιαφέρονται αποκλειστικά για την επικοινωνιακή τακτική που θα ακολουθήσουν, ενώ παράλληλα βρίσκονται μακριά από κάθε πραγματικότητα και αδιαφορούν για τα προβλήματα και τις ανησυχίες του πολίτη. Εκείνοι που στελέχωσαν τη μηχανή τους όχι από ικανούς , αλλά από «αρεστούς» , τους οποίους και αξιοποιούν ως προστάτες.

Η απόδοση της πραγματικότητας, η καταγραφή των γεγονότων, η προσπάθεια ανάδειξης των κοινωνικών προβλημάτων, ο χαρακτηρισμός της πολιτικής ως αντιλαϊκής, ο έλεγχος των δημόσιων λειτουργών, δεν μπορούν να βαφτιστούν διαφορετικά για να χαϊδευτούν τα αυτιά κανενός.

Τα ποσοστά των ανέργων αυξάνονται, η χαμένη γενιά μετετράπη σε χαμένες γενιές, οι φόροι έγιναν ασήκωτοι, οι ασφαλιστικές εισφορές υπερβαίνουν σχεδόν το ετήσιο εισόδημα των ασφαλισμένων, η σωτηρία των φτωχών έγινε σωτηρία των τραπεζών, οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν, η κατάθλιψη είναι η μάστιγα της εποχής, η νοσοκομειακή φροντίδα κατέστη μηδενική, ο κατώτερος μισθός έγινε υποκατώτατος, η επιτήρηση από τους δανειστές έγινε καθεστώς, τα κοινωνικά αγαθά θεωρούνται είδη πολυτελείας και λείπουν πια από πολλά σπίτια. Είναι όλα τα παραπάνω κατά την οπτική σας ”λαϊκισμός”! Ε λοιπόν ή δεν έχετε επαφή με την κοινωνία, ή σκοπίμως κλείνετε τα μάτια στις ανάγκες της, ή μας εμπαίζετε μην έχοντας ούτε ιερό ούτε όσιο ή όλα τα παραπάνω.

Λαϊκισμός είναι να ονομάζεις ανάπτυξη την καταστροφή μιας χώρας, μια καταστροφή που φέρει την υπογραφή σου!

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ στον Δρόμο της Αριστεράς, την Παρασκευή 6.1.2017

Κάθε Σάββατο κυκλοφορεί στα περίπτερα το έντυπο Νόστιμον Ήμαρ ένθετο στον Δρόμο της Αριστεράς.

dromos-n

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Μαρία Παρέντη

Η Μαρία Παρέντη ζει και εργάζεται στην Αθήνα.Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και Νομικά στην Κομοτηνή.Ονειρεύεται έναν κόσμο στον οποίο οι δικηγόροι θα περιττεύουν και θα διδάσκει λογοτεχνία.Προς το παρόν μάχεται για το δίκιο

Αφήστε Ένα Σχόλιο

seventeen + two =

Simple Share Buttons