Νύχτες Αναπόλησης

1

starry-nights

Από τον Νίκο Νικολέτο

Θυμάμαι που είχες υποσχεθεί να παγώσεις την ώρα,

τις αισθήσεις και τη ματιά μου,

Και να κάνεις κατάδυση στα βάθη του άβατου μυαλού μου,

 

Άφησέ με να πνιγώ μου ζήτησες, είναι το τίμημα μου,

Σε κανέναν δεν επέτρεψα να πλησιάσει την καρδιά μου,

Έχω το μέλλον της μοίρας μου στη τσέπη μου κρατήσει,

Ο κόσμος αυτό δεν το κατανοεί, θα το προπηλακίσει,

 

”Μακάρι να μην τελείωνε η νύχτα, να μην έσβηνε η ευχή,

Να ‘μουν μόνον μια ανάσα λιγότερο νεκρή..΄΄

 

Αγκάλιασε με, σκότωσε με, μα, σε παρακαλώ, κατάλαβε με..

Έχω μόνο αγάπη..

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

1 Comment

  1. Pingback: Νύχτες Αναπόλησης — Νόστιμον ήμαρ | Γιάννης Χ. Παπαχατζάκης

Αφήστε Ένα Σχόλιο

two × 5 =

Simple Share Buttons