“Ισόβια κάθειρξη σε ροζ και σε γαλάζιο.” – από την Έφη Παρασκευοπούλου

10

κα

Ξυρίσου. Οι γυναίκες δεν έχουν τρίχες. Κάνε κερί. Κάνε λέιζερ. Βγάλε τα φρύδια σου. Μην κάθεσαι έτσι. Σφιχτό το σταυροπόδι. Μέσα η κοιλιά. Δοκίμασε έναν κορσέ. Βάλε τακούνια. Πρέπει να μάθεις να περπατάς με γόβες. Πιο σφιχτό σουτιέν. Το στήθος σου πρέπει να φαίνεται πιο πλούσιο,πιο ψηλά,πιο στρογγυλό. Όχι αυτό το εσώρουχο. Δοκίμασε στρινγκ. Βάλε ταμπόν. Δίαιτα,κάνε δίαιτα. Τη χημική. Τη θερμιδική. Την αποτοξινωτική. Αυτή με τη σούπα. Να πίνεις δυο μέρες μόνο νερό. Οι γυναίκες δεν πίνουν έτσι μπύρες. Μάθε να στέκεσαι. Μην καμπουριάζεις. Βάψε τα νύχια σου μόνιμα. Βάψε τα μαλλιά σου. Βγάλε τα φρύδια σου εντελώς και βαψ’τα κι αυτά μόνιμα. Βάλε πιο κοντή φούστα. Πιο στενή. Να φανούν τα πόδια σου. Μάθε να χορεύεις. Χαμογέλα,είσαι κοριτσάκι. Να είσαι ευγενική,είσαι κοριτσάκι. Μη βρίζεις,δε μιλάνε έτσι τα κοριτσάκια. Μην ξεφυσάς,δεν είναι κομψό. Μην κοιτάς έτσι,να έχεις τρόπους. Ο πρώτος σου πρέπει να είναι ο ένας. Πρέπει να ματώσεις. Πρέπει να πονέσεις. Δεν πρέπει να έχεις πολλούς. Πρέπει να τελειώνεις πάντα.

 
Επιτέλους,μεγάλωσε. Βρες άντρα. Έξυπνο όμορφο πλούσιο να σε ζει να τον κάνεις ο,τι θες να σου κάνει παιδιά. Γίνε μάνα. Ξανά. Ξανά. Ξανά. Μη θηλάζεις,θα πέσει το στήθος σου. Πως έγινε έτσι το σώμα σου. Κάνε πλαστική για να σε αγαπάει. Μη φύγεις με έναν τσακωμο. Με ένα βρισίδι. Με έναν ξυλοδαρμό. Αυτός σε ζει. Τα παιδιά χρειάζονται τον πατέρα τους. Μη μιλάς. Μάθε να σωπαίνεις. Τι εννοείς δεν είσαι ευτυχισμένη;

 

Και για τους άντρες τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Όμως και πάλι,η κοινωνία τους βάζει ένα βήμα μπροστά,ένα σκαλί πιο πάνω.

 

Κλαίει. Άφησέ τον κάτω,θα τον κάνεις αδερφή. Μην κλαις ρε. Είσαι άντρας. Κοίτα ένα γκομενάκι. Γράψ’τη στα καλαμπαλίκια σου. Μη μιλάς έτσι στη μάνα σου,να τη σέβεσαι. Μπουνιές ρίξε ρε,μην κάνεις πίσω,τι είσαι,καμια γυναικούλα; Τι αηδίες είναι αυτές; Αντρική χειραψία ρε,άσε τις αγκαλιές. Τι φοβάσαι ρε; Είσαι ολόκληρος άντρας. Α ρε και να πας στρατό να ισιώσεις. Να σε τσακίσουν στα καψόνια για να ωριμάσεις. Βρες καμια να γαμήσεις στην έξοδο ρε. Άμα πάρεις άδεια θα έρθεις στη μανούλα που μόνο αυτή σε αγαπάει. Δούλεψε. Δεν έχεις ανάγκη. Όλες θα κοιτάνε την τσέπη σου. Σαν τη μάνα σου δεν είναι καμιά. Χωρίς τσέπη δε μετράς. Μην κλαις ρε. Στ’αρχίδια σου για την πουτάνα,όλες καργιόλες είναι. Έτσι θα την αφήσεις να βγει έξω; Είδα τη δικιά σου έξω και μίλαγε με έναν. Πάτα πόδι ρε. Σκίσε τη γάτα. Δείξε ποιος είναι ο άντρας. Τι να συζητήσεις ρε; Πρέπει να σε υπακούει. Σαν τη μάνα σου δε θα σε αγαπήσει καμία. Γκάστρωσέ τη να δεις για πότε κόβει τα σούρτα-φέρτα και μένει σπίτι.

 

Κανένα από τα δύο φύλα δε ζει ελεύθερο. Εξακολουθούμε,όμως,να ζούμε σε μια κοινωνία αυστηρά πατριαρχική.Και για τους άντρες τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Όμως και πάλι,η κοινωνία τους βάζει ένα βήμα μπροστά,ένα σκαλί πιο πάνω. Οι γυναίκες έχουμε “βολευτεί” με το ρόλο της κεφαλής του σπιτιού,στο παρασκήνιο όμως. “Πίσω από έναν επιτυχημένο άνδρα κρύβεται μια έξυπνη γυναίκα”,”ο άντρας είναι το κεφάλι αλλά η γυναίκα ο λαιμός” κι άλλα τέτοια χαριτωμένα. Τα στερεότυπα καταπιέζουν εμάς σε β’ ρόλο,και τους άνδρες σε δυνάστες μας. Κι όποιος παρεκκλίνει των αναμενώμενων,δεν είναι πια αρκετά καλός. Δεν είναι αρκετά καλός για οικογένεια. (Με αυτή θα κάνεις παιδιά ρε; Αυτή κοιτάζει μόνο την καριέρα της.) (Τον έχει βάλει στο βρακί της,δεν είναι σπιτικό αυτό.) (Βγάζει λιγότερα χρήματα από εκείνη,που θα πάει,θα ξεσπάσει καποια στιγμή).

 
Αλλάξτε νοοτροπία-μεγαλώστε τα παιδιά σας με σεβασμό. Σεβαστείτε τα ίδια,για να σεβαστούν κι αυτά με τη σειρά τους τον κόσμο. Διδάξτε τα την ισότητα. Την αγάπη. Την αλήθεια. Έμπρακτα.

 

 

 

Η συντακτική ομάδα του Νόστιμον ήμαρ ευχαριστεί ιδιαιτέρως τη γράφουσα του παρόντος, Έφη Παρασκευοπούλου για την αποκλειστικότητα της δημοσίευσης.

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Έφη Παρασκευοπούλου

Γεννημένη το 1984 στην πρωτεύουσα,μεγαλωμένη στην πρώτη πρωτεύουσα,πολύγλωσση και πολυπράγμων,ακροβατεί ανάμεσα στην ακατάσχετη βωμολοχία και την ορθή χρήση της ελληνικής. Ξεχνιέται με τα φυτά και τις μουσικές,ζει για τα ταξίδια. Ελπίζει στην εξάλειψη διακρίσεων και ανισοτήτων.

10 Comments

  1. Παύλος Κουτρουφίνης - ψυχοθεραπευτής on

    Πράγματι, όσα λέτε αναφέρονται στα στερεότυπα της κοινωνίας, τα στερεότυπα του ατόμου. Ο αυθεντικός σας τρόπος με κινητοποίησε να σχολιάσω και ταυτόχρονα να προβληματίσω και να προβληματιστώ. Η παραίνεση σας, να διδάξουμε τα παιδιά την ισότητα, την αγάπη, την αλήθεια, θα ήταν για μένα μια ακόμη ευχή, αν δεν υπήρχε αυτό το “έμπρακτα”. Όλοι μας, όχι μόνο τα παιδιά, μαθαίνουμε μέσω της εμπειρίας. Ωστόσο ποιος μπορεί να πράξει διαφορετικά από αυτό που ξέρει; ποιος μπορεί να μάθει κάτι καινούργιο αν συνεχίζει να σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο; Πως μπορεί να σκεφθεί λοιπόν με διαφορετικό τρόπο; Ποιος μπορεί να πάψει να στηρίζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε και να κινηθεί ενάντια στον “εαυτό” του;Μοιάζει αδύνατον! Κι όμως αυτό γίνεται δυνατόν όταν ο άνθρωπος βιώσει τα αδιέξοδά του. Οι απαντήσεις σε τούτα τα ερωτήματα ζητούν πολύ χώρο, έτσι σταματώ εδώ. Συγχαρητήρια!

    • Όλοι μας μπορούμε,μα μόνο τη στιγμή που θα το αποφασίσουμε.Γιατί όλα εκεί στηρίζονται,στην ”ΑΠΟΦΑΣΗ”.Αφού έχουμε τη δύναμη να κάνουμε λάθος,σίγουρα έχουμε και τη δύναμη να κάνουμε και το σωστό!!!

  2. δεν θελω να φανω η κακια.. παρολο που συμφωνω απολυτα με οσα λεει εχω να πω πως η πρωτη δημοσιευση εγινε στο fb στις 2 Σεπτεμβρίου 2015 (https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10153486602963400&set=a.385994433399.165515.687578399&type=3&hc_location=ufi)
    και οτι το αρχικο κειμενο δεν ηταν ολοκληρο οπως ειναι στο αρθρο και συμπληρωθηκε απο τριτο ατομο..

    • Παρασκευοπουλου Εφη on

      Δε θα φανείτε κακια,σε καμια περίπτωση. Απλά εχετε παραπληροφορηθεί. Το αρχικό κομματι του κειμένου το δημοσίευσα πριν αρκετούς μηνες.
      Το υπολοιπο συμπληρώθηκε από εμενα,στις εννέα Γενάρη. Οχι απο τριτο. Απο εμενα. Στην πραγματικότητα,το αρθρο που διαβάζετε αποτελεί συρραφή τριων μικρότερων κειμένων μου.
      Θα χαιρόμουν ομως να μιλουσα με τον ανθρωπο που εχει οικειοποιηθεί το κείμενο μου,για να ξεκαθαρίσει επιτέλους το θεμα με την οικειοποίηση πνευματικών έργων απο ανθρωπους στους οποίους δεν ανήκουν-σκηνικό που λούστηκα πολλάκις με αυτο το αρθρο,και κακως δεν κυνήγησα νομικά.
      Ειμαι στη διαθεση σας. :)

  3. Pingback: Η αναγκαιότητα του φεμινισμού (Απάντηση στο κείμενο του Βαγγέλη Βαΐτση)

  4. Pingback: Η αναγκαιότητα του φεμινισμού (Απάντηση στο κείμενο του Βαγγέλη Βαΐτση) – Μονόκλ

  5. Pingback: Η αναγκαιότητα του φεμινισμού-Απάντηση στο κείμενο του Βαγγέλη Βαΐτση – Μονόκλ

  6. Μαρθα on

    Για αυτό ειναι βασικό και ΝΟΜΟΣ 3 πραγματα :

    1.Να μεγαλώνουμε τα παιδια μας (αγορια -κοριτσια) διδασκωντας τους την ΙΣΟΤΗΤΑ και τον σεβασμο

    2.Να φροντιζουμε να εξασφαλίσουμε ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ τις κορες μας οπωσδηποτε για να ”μην τις ζει κανενας” και να εχουνε την δικη τους περιουσια (σπιτι κτλ) και να μην εχουνε κανενα ανδρα αναγκη.Δεν ξερουμε που θα πεσουνε στο μελλον.Aν η γυναικα εχει το δικο της σπιτι πολυ ευκολα ριχνει κλωτσια σε εναν πιθανο μαλακα που θα της τυχει!

    3.Να φροντίσουμε τα παιδια μας να μορφωθουνε και να εχουνε το πτυχιο τους και την ΔΟΥΛΕΙΑ τους ωστε να εχουνε οικονομικη αυτοτελεια και να μην στηριζονται πουθενα!

    Αν φροντισουμε για τα παραπανω δεν θα εχουνε προβλημα!

  7. Αλέξης on

    Το πιο πάνω κείμενο μιάζει υπερβολικά σε ύφος, τόνο και περιεχόμενο με ένα απο τα ποιήματα της Koraly Demetriades “Love and Fuck Poems”. Μα μιλάμε υπερβολικά. Σχεδόν σαν να το έκλεψε.

    • Παρασκευοπουλου Εφη on

      Θα χαιρόμουν να μου ποστάρεις εδώ τα αποσπάσματα τα οποια θεωρείς πως έχω κλέψει!
      Ευχαριστώ προκαταβολικά, Έφη.

Αφήστε Ένα Σχόλιο

2 + six =

Simple Share Buttons