Οι εργολάβοι της εκμετάλλευσης

2

katharistries_3

Μισθοί 275 ευρώ, «σκοτεινές» συμβάσεις και εκβιασμοί, είναι η ζοφερή πραγματικότητα που καταγγέλλουν στην «Εφ.Συν.» οι καθαρίστριες στην εργολαβική εταιρεία ICM που εργάζονταν στις εγκαταστάσεις του «Taxis» στο υπουργείο Οικονομικών.

“Θέλω να επιστρέψουν στη δουλειά τους οι καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών. Και να σταματήσει το Δημόσιο να κάνει πλούσιους εργολάβους, που μας εκμεταλλεύονται για 250 ώς 300 ευρώ τον μήνα, ενώ μας βάζουν να υπογράφουμε χαρτιά για χρήματα που δεν παίρνουμε». Η Κατερίνα (τα πλήρη στοιχεία της στη διάθεση της «Εφ.Συν.»), 56 ετών, χωρισμένη, με δυο παιδιά στο πανεπιστήμιο, δούλευε τους τελευταίους 10 μήνες ως καθαρίστρια στην εργολαβική εταιρεία ICM, με 6ωρη απογευματινή βάρδια, στο κτίριο της Γενικής Γραμματείας Πληροφορικής, που ανήκει στο υπουργείο Οικονομικών. Μαζί με άλλες 8 γυναίκες καθάριζε κατά μέσο όρο πάνω από 2.000 τετραγωνικά μέτρα κάθε μέρα, για 2,2 ευρώ την ώρα, υπό συνθήκες ακραίας πίεσης και εργοδοτικής αυθαιρεσίας, χωρίς να δει ποτέ τη σύμβαση που υπέγραψε, αλλά ούτε εκκαθαριστικά πληρωμών.

«Για να προσληφθείς υπέγραφες χαρτιά που δεν προλάβαινες να διαβάσεις, αφού στα έπαιρναν αμέσως πίσω. Κάθε μήνα μάς έδιναν 25 ευρώ στο χέρι, 250 ευρώ στην τράπεζα. Υπογράφαμε γι’ αυτά μαζί με ένα άλλο χαρτί, ότι δεν έχουμε άλλες απαιτήσεις από την εταιρεία. Επιπλέον υπογράφαμε απόδειξη για 180 ευρώ ως “προκαταβολή”, την οποία όμως δεν παίρναμε ποτέ. Αν ρωτάγαμε τι είναι, μας έλεγαν αόριστα: “για το λογιστήριο”. Μια κοπέλα που αρνήθηκε να υπογράψει αποδείξεις για χρήματα που δεν λάμβανε την έδιωξαν», μας λέει η Κατερίνα που από τον Φεβρουάριο αναγκάστηκε να αποχωρήσει, αφού της μείωσαν τη βάρδια από τετράωρη σε τρίωρη με 185 ευρώ τον μήνα και τη μετακίνησαν σε άλλο κτίριο, πάλι δημόσιας υπηρεσίας. «Η πραγματική αιτία που θέλησαν να με διώξουν είναι ότι αρνήθηκα να δουλεύω τα πρωινά του Σαββάτου, για μόλις 7,5 ευρώ τη μέρα. Αν δουλέψεις και τα τέσσερα Σάββατα παίρνεις μόλις 30 ευρώ, ενώ η δουλειά είναι πολύ πιο σκληρή από τις καθημερινές, αφού κάνουμε γενική καθαριότητα όλου του χώρου».

Εδώ και ένα μήνα που εξαναγκάστηκε να φύγει (η απόλυσή της καταγράφηκε ως «οικειοθελής αποχώρηση») ζητά επίμονα να δει τη σύμβαση που υπέγραψε και το εκκαθαριστικό μισθοδοσίας και η εταιρεία με διάφορες προφάσεις το αρνείται. Ενημέρωσε την Επιθεώρηση Εργασίας, η οποία προειδοποίησε τον εργοδότη ότι έχει υποχρέωση να δίνει στον εργαζόμενο τη σύμβασή του και η εταιρεία δεσμεύτηκε να την προσκομίσει ώς το τέλος της εβδομάδας. «Το χειρότερο δεν ήταν ότι δουλεύαμε για ψίχουλα, αλλά η τρομοκρατία και ο φόβος. Μας εκβίαζαν να ερχόμαστε τα Σάββατα γιατί αλλιώς θα μας διώξουνε. Μετά από λίγο διάστημα οι γυναίκες, που στην αρχή δεν μιλούσαν καθόλου, αρχίσαμε να έχουμε μια συνεννόηση μεταξύ μας και να αντιδρούμε. Ομως οι περισσότερες φοβούνται και τα ανέχονται όλα».

Η βάρβαρη «ανακύκλωση»

Στους 10 μήνες που η Κατερίνα δούλεψε στην ICM είδε δεκάδες εργαζόμενες να αλλάζουν, αφού το προσωπικό ανακυκλώνεται διαρκώς. Η δουλειά στην εργολαβική εταιρεία ήταν μια λύση ανάγκης, μετά από τέσσερα χρόνια ημι-ανεργίας. Στην ίδια κατάσταση είναι η Δέσποινα (τα στοιχεία της επίσης στην «Εφ.Συν.»), άνεργη πρώην έμπορος, με κατάστημα ρούχων που έκλεισε εξαιτίας της κρίσης: «Οι περισσότερες κάναμε άλλες δουλειές πριν και μείναμε άνεργες. Είμαστε γυναίκες όλων των ηλικιών, Ελληνίδες και ξένες. Ποτέ δεν πήρα πάνω από 250 ευρώ, ενώ υπέγραφα για χρήματα που δεν έπαιρνα. Ενα Σάββατο που δούλεψα είδα τις συναδέλφους να τις έχουν σκυμμένες στα τέσσερα να τρίβουν το πάτωμα με ένα σφουγγάρι. Είπα ότι είναι ντροπή αυτό και μου απάντησε η επόπτης “καλά, εντάξει, εσύ μην πέσεις στα τέσσερα”. Ομως επέμενα, είναι λάθος για όλες. Είπα ότι θα τους καταγγείλω και αποχώρησα. Οι συνάδελφοι παραπονιούνται, αλλά ανέχονται τους εξευτελισμούς γιατί έχουν ανάγκη τα 250 ευρώ».

Επικοινωνήσαμε με την εταιρεία ICM και μας είπαν ότι «έχουμε μιλήσει με την Επιθεώρηση Εργασίας και θα προσκομίσουμε στη συγκεκριμένη εργαζόμενη τη σύμβασή της». Λες και είναι εξυπηρέτηση να δεις τη σύμβασή σου, και όχι δικαίωμα…

efsyn.gr

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

2 Comments

  1. Ούτις on

    Μία ημέρα μετά από την δίχως λόγο απόλυση μου από την εταιρία στην οποία δούλευα για λογαριασμό του Χ εργολάβου, μου τηλεφώνησε ο ίδιος ζητώντας μου να έρθω στο γραφείο του για να υπογράψω την απολυσή μου. Στη σύντομη συνομιλία μας ζήτησα το πιό λογικό που θα μπορούσε να ζητήσει κάποιος που τον απολύουν, τα χρήματα σχεδόν δυόμιση
    μηνών δουλειάς, το οποίο δεν του άρεσε καθόλου σαν ιδέα. Η απαντησή του ήταν ”θα πληρωθείς όπως και οι υπόλοιποι εργάτες, ανά μήνα”. Όταν ρώτησα γιατί να γίνει κάτι τέτοιο αφού με απολύει, τόλμησε να με απειλήσει λέγοντας ότι θα μπορούσε να το κάνει παραίτηση και όχι απόλυση, και ότι το κάνει για χάρη μου για να πάρω Εγώ ταμείο.
    Τις επόμενες μέρες, ρώτησα, έψαξα και βρήκα για καλή μου τύχη, ανθρώπους από αυτοοργανωμένες συλλογικότητες της περιοχής οι οποίοι
    γνωρίζουν, ενδιαφέρονται και έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με εργασιακά -και όχι μόνο- προβλήματα όπως το δικό μου, στην περιοχή μου αλλά και στις γύρω περιοχές.
    Μετά από μια συζήτηση που έκανα με τους ανθώπους αυτούς για το θέμα μου, αποφασίσαμε για αρχή να τον καταγγείλουμε στην Επιθεώρηση Εργασίας, και να απευθυνθούμε σε σωματεία εργαζομένων, για να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες ως προς το τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να δικαιωθώ.
    Προς μεγάλη μου έκπληξη, και αφού είχε γίνει ήδη η καταγγελία κατά του εργολάβου- σωματέμπορα, δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από τον ίδιο μιάμιση ώρα αργότερα. Φοβισμένος και ανήσυχος πιά, ρωτούσε γιατί το έκανα αυτό
    και απαιτούσε να να αποσύρω την καταγγελία, πράγμα που φυσικά δεν έκανα και δεν είχα σκοπό μιας και ήξερα πολύ καλά πως ΈΧΩ δίκιο και δεν πρόκειται να το αφήσω να τελειώσει έτσι. Αφού μιλήσαμε στο τηλέφωνο για κάποια ώρα, και αφού έκανε τον ενοχλημένο ανήξερο και αθώο, εγώ συνέχισα την συνομιλία με το ίδιο ύφος, του ανήξερου και αθώου, λέγοντας πως απλά δεν γνώριζα τα δικαιώματα μου και ρώτησα να τα μάθω σε κάποια κρατική υπηρεσία που ξέρει και μπορεί να με βοηθήσει. Τρομαγμένος πιά αφού κατάλαβε πως γνωρίζω τα δικαιωματά μου και το τι
    μπορώ να απαιτήσω και όχι ζητήσω ως αποζημίωση, θέλησε να βρεθούμε το συντομότερο έτσι ώστε να λυθεί η ”παρεξηγησή” μας.
    Όταν έγινε τελικά η συνάντηση, βρέθηκε προ εκπλήξεως για άλλη μία φορά, μιας που δεν περίμενε να εμφανιστώ με μέλος σωματείου για συνδιακαλιστική στήριξη.
    Μετά από σύντομες διαπραγματεύσεις για το θέμα των μισθών δυόμιση μηνών, κατάφερα να αποσπάσω χρήματα που δεν θα έπαιρνα αν το είχα αφήσει έτσι. Χρήματα από δώρα που δεν πληρώθηκα ποτέ, χρήματα απο άδειες που δεν πήρα ποτέ και επιδόματα αδειών που επίσης έπρεπε να πάρω.
    Η ιστορία έληξε πολύ σύντομα, μέσα σε διάστημα περίπου τριών ημερών από την ημέρα της καταγγελίας και μπόρεσα να πάρω σχεδόν το διπλάσιο ποσό από τα χρήματα που θα έπαιρνα αρχικά. Χρήματα για τα οποία ΔΟΎΛΕΨΑ και είχα κάθε δικαίωμα να απαιτήσω και θα πρέπει να
    απαιτεί και να διεκδικεί ο κάθε εργαζόμενος, ο κάθε εργάτης, ο κάθε Ανθρωπός.
    Η γνώση και η αλληλοβοήθεια είναι η δυναμή μας απέναντι σε κάθε απάνθρωπο εργοδότη, άλλωστε, δεν είμαστε λίγοι εμείς οι οποίοι μας εκμεταλλεύονται κάθε λογής αφεντικά.

    • Μαρία μιχαηλιδου on

      Εχω και εγώ προβλήματα με την συγκεκριμένη εταιρεία θέλω να με βοηθήσετε με

Αφήστε Ένα Σχόλιο

1 × 4 =

Simple Share Buttons