Η επιλεκτική ευαισθησία των κυρίαρχων ΜΜΕ

2

Του Θωμά Γιούργα

Μέσα ενημέρωσης, προβεβλημένοι δημοσιολόγοι και δημοσιογράφοι που δήθεν καταδικάζουν «τη βία απ’όπου κι αν προέρχεται», για ακόμα μια φορά στην περίπτωση Τζήμερου, ποίησαν την νήσσα, στρογγύλεψαν, ξέπλυναν. Για παράδειγμα, ο «Ενικός», γνωστό διαδικτυακό ΜΜΕ υπό την δημοσιογραφική καθοδήγηση του Ν. Χατζηνικολάου, κάλυψε το συγκεκριμένο περιστατικό ως «ένταση» στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Επαναλαμβάνω, περιστατικό ξυλοδαρμού με στοιχεία και μαρτυρίες, περιγράφεται ως «ένταση». Και δεν είναι το μόνο ΜΜΕ που τηρεί παρόμοια δημοσιογραφική στάση. Και φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάται το φαινόμενο.

Η οργουελιανή γλώσσα κάλυψης ενός τόσο ξεκάθαρου γεγονότος είναι ο ορισμός της συστημικής ιδεολογικής προπαγάνδας. Είναι ο ορισμός των μεροληπτικών «ίσων αποστάσεων», της προνομιακής μεταχείρισης & προστασίας του θύτη, ο ορισμός της εκλογίκευσης και δικαιολόγησης μιας απεχθούς πράξης που θάβεται μέσα στην γενικότητα μιας «έντασης». Είναι ο ορισμός της ύβρεως έναντι στο θύμα, ο ορισμός της έλλειψης σεβασμού προς τους αναγνώστες μέσω μιας προσπάθειας φθηνής χειραγώγησης. Είναι, εν τέλει, πιο δομικά και καθοριστικά, ο ορισμός του ξεπλύματος της ακροδεξιάς.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με δύο μέτρα και δύο σταθμά και με μια ξεκάθαρη πολιτικο-ιδεολογική στόχευση. Χαρακτηριστική η περίπτωση Σακκά όπου τα κυρίαρχα ΜΜΕ υπερ-προέβαλλαν το θέμα και διύλισαν τον κώνωπα με σαφή ιδεολογική στόχευση. Όμως δεν είναι μόνο το τι, το πόσο ή το πως προβάλλουν ένα θέμα τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Εξίσου σημαντικό είναι να παρατηρήσουμε και το τι ΔΕΝ προβάλλουν.

Η προπαγάνδα μέσω της στοχευμένης απουσίας μιας είδησης από την δημοσιογραφική κάλυψη μπορεί να είναι εκκωφαντική. Για παράδειγμα, η πιο σοβαρή δίκη των τελευταίων δεκαετιών, η δίκη των χρυσαυγιτών, προβάλλεται λιγότερο και από τις μεταγραφές του Λεβαδειακού. Εδώ έχουμε την αντίστροφη λογική, προπαγάνδα που καταπίνει την κάμηλον.

*Για τον Τζήμερο δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Είναι προφανές ότι πρόκειται για έναν ζηλωτή ακροδεξιό, αντικομμουνιστή και θρασύδειλο. Η παραμικρή ανοχή σε τέτοιες πολιτικές προσωπικότητες ενθαρρύνει και ξεπλένει την μισαλλόδοξη βία. Και ήδη μετράμε αρκετά θύματα.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ το Σάββατο 13.5.2017

dromos-n

Σχετικά Με Το Συντάκτη

thomas

2 Comments

  1. Μιλαμε για πολυ σοβαρο αρθρο.
    Στην συνεχεια εβγαλε και την εκπροσωπο το ΚΚΕ να σχολιασει το γεγονος, ενω απεφυγε να εκφερει οποιαδηποτε αποψη ο δημιοσιογραφος. Φαινεται οτι οι ιδεολογικες προκαταληψεις του συντακτη τον κανουν να βλεπει με κοκκινα γυαλια το ρεπορταζ

  2. Είναι τόσο προφανές ότι στην προκειμένη περίπτωση ο τραμπουκισμός είναι από την μεριά του ΚΚΕ που απορώ ο κατα τα άλλα καλός αρθρογράφος πως το χάνει τόσο πολύ εδω…
    Όσο δικαίωμα είναι κάποιου να κολλάει παράνομα αφίσες, αλλο τόσο “τουλάχιστον δικαίωμα” και “μάλλον υποχρέωση” είναι να τις ξεκολλάει.
    Ασε που υπάρχει και το δικαίωμα στον καθαρό τοίχο.

Αφήστε Ένα Σχόλιο

5 × three =

Simple Share Buttons