Αιτία θανάτου, ο θάνατος!

0

Από την Μαρία Παρέντη

 

Οι πρώτοι άνθρωποι, λέει, δεν τον θρηνούσαν το θάνατο. Ήταν για εκείνους φυσική εξέλιξη, σαν το μαρασμό ενός λουλουδιού και την πτώση των φύλλων του. Ήρθε η κοινωνική επιταγή να τον καταστήσει στο κεφάλι μας ως το μέγιστο κακό. Δεν είναι ο θάνατος μάλλον καθεαυτός που δε χωράει στο μυαλό του ανθρώπου, μα η συνειδητοποίηση της απόλυτης ματαιότητας και της απουσίας, με την οποία πρέπει να μάθει κανείς να ζει μέχρις ότου έρθει και η δική του ώρα θανάτου.

Όταν πεθαίνει ένας άνθρωπος που αγαπάς, ακόμη κι αν έχει πεθάνει μέσα στα δικά σου χέρια, ακόμη κι αν έχεις νιώσει την ανημπόρια όλης σου της ύπαρξης την ώρα που μάταια προσπαθείς να τον σώσεις, με το κλείσιμο της αυλαίας βομβαρδίζεσαι με την ερώτηση: ”Μα καλά πώς έγινε αυτό, πες μας λεπτομέρειες, δώσε μας την αιτία του θανάτου”. Θες να βγεις να φωνάξεις :”Πέθανε από θάνατο, αφήστε με ήσυχο”.

Δεν είναι ενδιαφέρον, ούτε ανθρωπιά, είναι ικανοποίηση ανθρώπινης περιέργειας! Ερώτηση και μαχαιριά στον άνθρωπο που πενθεί τον οικείο του, τον αναγκαίο του, τον άνθρωπό του. Η σιωπή μπροστά στη θλίψη είναι συμπαράσταση.

Πονάς για την απώλεια, για την έλλειψη μελλοντικής επαφής, πονάς που δε θα μοιράζεσαι πια τίποτα με το πρόσωπο που αγαπούσες, πονάς μόνος.

Πάνω στο πιστοποιητικό θανάτου, γράφει θάνατος.

*Στην Μαίρη

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Μαρία Παρέντη

Η Μαρία Παρέντη ζει και εργάζεται στην Αθήνα.Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και Νομικά στην Κομοτηνή.Ονειρεύεται έναν κόσμο στον οποίο οι δικηγόροι θα περιττεύουν και θα διδάσκει λογοτεχνία.Προς το παρόν μάχεται για το δίκιο

Αφήστε Ένα Σχόλιο

seven − five =

Simple Share Buttons