Από την Μαρία Παρέντη

”Κι εκεί στο πόστο μου σκυφτός

ξεχνάω τη μιλιά μου

είμαι το νούμερο οχτώ

με ξέρουν όλοι με αυτό

κι εγώ κρατάω μυστικό

ποιο είναι τ’ όνομά μου”

Ο νομοθέτης δε φρόντισε να ορίσει επακριβώς τον όρο ”εργατικό ατύχημα”. Περιορίστηκε στην απόδοση αυτού με τη φράση «το εν τη εργασία ή εξ αφορμής ταύτης βίαιον συμβάν και την επαγγελματική ασθένεια»,στους εννοιολογικούς προσδιορισμούς του άρθρου 8 του Α.Ν.1846/51. Η νομολογία των δικαστηρίων ανέλαβε δράση και προσδιόρισε τις περιπτώσεις και προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένα ατύχημα μπορεί να χαρακτηριστεί σαν εργατικό. Ο θάνατος ή η ανικανότητα ενός ασφαλισμένου να εργαστεί όταν προκαλείται από βίαιο περιστατικό που έλαβε χώρα εντός νόμιμου ωραρίου και πάθηση,βλάβη ή επιδείνωση προϋπάρχουσας νόσου, εφόσον έγινε κατά την εκτέλεση της εργασίας ή με αφορμή αυτή και συνδέεται με την εργασία άμεσα ή έμμεσα σε σχέση αιτίου και αποτελέσματος , θεωρείται εργατικό ατύχημα(Σ.τ.Ε. 2464/77, 4697/83 κ.α.).

3-1_foto

Καθίσταται λοιπόν σαφές από τα παραπάνω ότι ένα ατύχημα εν ώρα εργασίας για να θεωρηθεί εργατικό, ο εργαζόμενος πρέπει να είναι ασφαλισμένος. Άρα, αποκλείονται αμέσως οι ανασφάλιστοι. Με τον όρο εργασία νοείται οποιοδήποτε έργο παρέχεται από τον εργαζόμενο  κατ’ εντολή εργοδότη, ακόμα και εάν αυτό είναι πέρα από τα καθήκοντά του όπως αυτά απορρέουν από τη σχετική σύμβαση εργασίας του.Υπάρχουν κατηγορίες εργαζομένων που ασφαλίζονται μόνο για τον κίνδυνο εργατικού ατυχήματος, με την ασφαλιστική εισφορά ν’ ανέρχεται σε 1%.(π.χ κρατούμενοι στις φυλακές της χώρας που εργάζονται ως ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί, μάγειρες και προσωπικό κουζίνας,ανήλικοι τρόφιμοι του Κρατικού αναμορφωτικού καταστήματος στον Κορυδαλλό,επαγγελματικώς Καταρτιζόμενοι στις Τεχνικές Σχολές Εγκ. 67/55).

Σε περίπτωση που ο εργαζόμενος αποδεικνύεται ότι λειτούργησε υπό υπέρμετρη πίεση από τον εργοδότη και κατέβαλε σε δεδομένο χρόνο υπεράνθρωπη προσπάθεια  ή υποχρεώθηκε να εργασθεί κάτω από εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες που προκάλεσαν τραυματισμό, αναπηρία ή θάνατο, κάνουμε λόγο για εργατικό ατύχημα και εργοδοτική ευθύνη. Αρκεί να αποδειχθεί πως η βλάβη που υπέστη ο εργαζόμενος οφείλεται σε κάποιο ξαφνικό και έκτακτο περιστατικό που δεν μπορεί να θεωρηθεί πως βρίσκεται μέσα στον κύκλο των συνηθισμένων, ανάλογα με την περίπτωση, συνθηκών παροχής εργασίας του. Ακόμη και το ατύχημα που μπορεί να συμβεί στον εργαζόμενο , ενώ είναι σε άδεια,αλλά πηγαίνει στο χώρο της εργασίας εκτάκτως ή για να εισπράξει το μισθό του θεωρείται ως τέτοιο. Αναφέρουμε ενδεικτικά ότι και ο θάνατος από τσίμπημα εντόμου θεωρείται βάσει νομολογίας εργατικό ατύχημα.

Η ευθύνη για την ασφάλεια των εργαζομένων στο χώρο του εργασιακού περιβάλλοντος χρεώνεται από την εργατική νομοθεσία αποκλειστικά στον εργοδότη. Είναι αυτός που οφείλει να πληροί τα οριζόμενα απ’ τη νομοθεσία πρότυπα ασφαλείας.

Στα χρόνια της κρίσης, οι εργαζόμενοι έχουν να αντιμετωπίσουν εκτός από τη μείωση των μισθών και το καθεστώς τρομοκρατίας κάτω από το οποίο εργάζονται και ζουν,εργοδοτικές αυθαιρεσίες οι οποίες παίζουν τη ζωή του εργατικού δυναμικού στα ζάρια πάντα στο βωμό του κέρδους. Δυο πρόσφατες αποφάσεις του Αρείου Πάγου που θεωρούν υπευθύνους τους εργαζόμενους για τα εργατικά ατυχήματα που υπέστησαν, στρώνουν το δρόμο στην εργοδοσία να διεκδικήσει αποζημίωση από σακατεμένους εργάτες ή ακόμη και από  οικογένειες νεκρών που έχασαν τη ζωή τους στο εργασιακό καθήκον.

Στην πρώτη απόφαση ο Άρειος Πάγος επικυρώνει απόφαση Εφετείου που θεωρεί συνυπεύθυνο κατά 99%, Έλληνα οδηγό νταλίκας, για ατύχημα που έπαθε στην Ιταλία και στη δεύτερη απόφαση, το Εφετείο αναγνωρίζει συνυπευθυνότητα κατά 40% (γιατί δε φορούσε ζώνη ασφαλείας) σε οδηγό από την Καρδίτσα που σκοτώθηκε όταν το φορτηγό που οδηγούσε έπεσε σε γκρεμό. Ας μην ξεχνάμε επίσης την απόφαση του Εφετείου να ακυρώσει πρωτόδικη απόφαση καταδίκης της εργοδοσίας στην υπόθεση της Κωνσταντίνας Κούνεβα.

Το ερώτημα που τίθεται όμως, είναι το κατά πόσο θεωρείται ατύχημα, ένα συμβάν το οποίο δεν οφείλεται σε καμία τύχη, ένα συμβάν το οποίο ο εργοδότης όφειλε και μπορούσε να προβλέψει. Ένα συμβάν το οποίο κόστισε τη ζωή σε έναν άνθρωπο που έφυγε το πρωί για τη δουλειά του και δε γύρισε ποτέ.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Νόστιμον Ήμαρ στον Δρόμο της Αριστεράς, το Σάββατο 10.12.2016

Κάθε Σάββατο κυκλοφορεί στα περίπτερα το έντυπο Νόστιμον Ήμαρ ένθετο στον Δρόμο της Αριστεράς.

dromos-n

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Μαρία Παρέντη

Η Μαρία Παρέντη ζει και εργάζεται στην Αθήνα.Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και Νομικά στην Κομοτηνή.Ονειρεύεται έναν κόσμο στον οποίο οι δικηγόροι θα περιττεύουν και θα διδάσκει λογοτεχνία.Προς το παρόν μάχεται για το δίκιο

Αφήστε Ένα Σχόλιο

14 − nine =

Simple Share Buttons