Έγκλημα διαρκείας

1

Σοκαρισμένη (δεν) παρακολουθεί η κοινή γνώμη τις εξελίξεις που συνδέονται με τη σημερινή έκρηξη. Στο σημείο του θλιβερού συμβάντος έσπευσαν αμέσως αστυνομία, πυροσβεστική κι ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, για να παράσχει τις πρώτες βοήθειες στους τρεις τραυματίες. Από καθαρή τύχη δε θρηνήσαμε νεκρούς, που θα έρχονταν να προστεθούν στη μακάβρια λίστα με τα θύματα αντίστοιχων περιπτώσεων. Η ανομία κι η ασυδοσία που επικρατεί στην ευρύτερη περιοχή καθιστούσαν μαθηματικά βέβαιο πως θα είχαμε, αργά ή γρήγορα, επανάληψη τέτοιων φαινομένων. Είναι ντροπή για την Ευρώπη του 21ου αιώνα να ανέχεται στην επικράτειά της τέτοια περιστατικά, τα οποία αμφισβητούν ευθέως το κεκτημένο και τις αξίες της.

Ο πολιτικός κόσμος έδειξε με εμφατικό τρόπο τα αντανακλαστικά του απέναντι στο συνεχιζόμενο έγκλημα διαρκείας, τη διαχρονική αδράνεια και την αμέλεια της Πολιτείας που δεν παίρνει μέτρα για να αντιμετωπιστεί εδώ και τώρα αυτή η κατάσταση. Τα κανάλια και τα περισσότερα ηλεκτρονικά ΜΜΕ έδωσαν εξ αρχής τις πραγματικές διαστάσεις της είδησης, μένοντας μακριά από πολιτικές, ταξικές και κάθε άλλου είδους σκοπιμότητες.

Οι τρεις τραυματισμένοι εργάτες στο εργοστάσιο υγραερίου στον Ασπρόπυργο παραλίγο να χάσουν σήμερα τη ζωή τους. Αλλά αυτό δε στάθηκε αρκετό να συγκινήσει τα καθεστωτικά ΜΜΕ, ώστε να αφιερώσουν ένα ολιγόλεπτο ρεπορτάζ ή μερικές αράδες στο γεγονός, να στηλιτεύσουν το συνεχιζόμενο έγκλημα, να αναζητήσουν τις αιτίες και να αναδείξουν τους υπεύθυνους. Ήταν προφανώς απασχολημένα με την κάλυψη της επίθεσης στο αυτοκίνητο όπου επέβαινε ο Παπαδήμος με τη συνοδεία του, και τη μεθοδευμένη πολιτική αξιοποίησή του. Ίσως για αυτό να μη χώρεσε στα ρεπορτάζ τους η λεπτομέρεια πως ο Ευαγγελισμός ήταν προγραμματισμένο να εφημερεύει σήμερα, αλλά η εφημερία δεν έγινε ποτέ, για να δοθεί στον πρώην πρωθυπουργό η κατάλληλη ιατρική υποστήριξη. Η οποία προφανώς δεν περισσεύει για τους κοινούς θνητούς, όπως οι εργάτες του Ασπρόπυργου…

katiousa.gr

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

1 Comment

  1. Ήμουν για 5 ημέρες στην Κέρκυρα, ειληκρινά είδα ένα άλλο κράτος, χαρούμενους ανθρώπους, χιλιάδες κόσμος, όχι μόνο ξένοι αλλά και ντοπιοι, καθημερινά στους δρόμους, κανένα κατάστημα κλειστό λόγο κρίσης, ζωή τη μέρα αλλά και το βράδυ που τη δίνουν κυρίως οι ντοπιοι αλλά και οι ξένοι, καταστήματα γεμάτα, καταστήματα να δουλεύουν και παντου μουσική, σε συνομιλία με τους ντοπιους η ίδια κατάσταση σε μικρότερη κλίμακα επικρατεί και τον χειμώνα. Δεν έβλεπα ειδήσεις, δεν με ενδιέφερε εκεί το τι γίνεται στο σάπιο κράτος των Αθηνών, έμαθα για την απόπειρα στον Παπαδήμα αλλά πέρασε ξυστά όπως και σε πολλούς άλλους, το είδα στο πρόσωπό τους στο βλέμα τους, ήταν σαν να έλεγαν να πα να πνιγεί το κράτος των Αθηνών. Αν το νησί ήταν ανεξάρτητο κρατος δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα επιβίωσης. Δυστυχώς γύρισα πίσω στη μιζέρια, στην κατάθληψη.
    Παρεμπιπτόντως η τρομοκρατία απ’ όπου και αν προέρχεται εξυπηρετεί μόνο τον συντηρητισμό αυξάνοντας τα μέτρα καταστολής οποιασδήποτε αντίδρασης στην πολιτική του νεοφιλελευθερισμού. Θέλω να ζήσω λίγο χαρούμενος, σας βαρέθηκα όλους, και τις διαπιστώσεις σας και τις αναλύσεις σας και τα κανάλια σας και τις κολοφυλάδες σας και τα σάιτ σας.

Αφήστε Ένα Σχόλιο

1 × three =

Simple Share Buttons