Batman v. Superman: Dawn of Justice  [κριτική]

0

batmanvsuperman-xlarge

Από τον Νικήτα Φεσσά

Πριν από τον Zack Snyder (σκηνοθέτη του BvS, αλλά και του εντυπωσιακού Watchmen– από το κόμικ- σταθμό του Alan Moore-, καθώς και του 300 – από το κόμικ του Frank Miller), το δημιουργικά τιτάνιο έργο να συνενώσει τις μυθολογίες χαρακτήρων της DC (όπως έκανε η Marvel με το δικό της σύμπαν) – πολιτισμικών icons όπως ο Batman, ο Superman, η Wonder Woman, αλλά και ο Flash, ο Aquaman, κ.ά., είχαν επιχειρήσει ο McG, o Wolfgang Petersen και ο βετεράνος George Miller (βλ. Mad Max), χωρίς αποτέλεσμα.

Ο Snyder έχει άνιση εργογραφία, ωστόσο είναι ένας τεχνικά άρτιος σκηνοθέτης. Ο David S. Goyer, συν-σεναριογράφος του BvS, έχει κι αυτός αρκετές επιτυχημένες κινηματογραφικές μεταφορές υπερηρωικών κόμικ στο βιογραφικό του.

Το BvS αποτελεί συνέχεια των γεγονότων του Man of Steel του 2013 (επίσης σκηνοθετημένο απ τον Snyder), το οποίο τελειώνει με τον Superman (Henry Cavill) να έχει προκαλέσει τεράστιες καταστροφές στην Metropolis προκειμένου να σταματήσει τον στρατηγό Ζοd. Mετά από ένα εντυπωσιακό, στυλιζαρισμένο πρελούδιο που συνοψίζει την ‘οrigin’ ιστορία του Bruce Wayne (την έχουμε δει αναπτυγμένη στον Batman του Burton, και ακόμη περισσότερο σε αυτόν του Nolan), το BvS ξεκινά από εκεί που σταμάτησε το Man of Steel, με τον Bruce Wayne να τρέχει μέσα στην φωτιά, την καταστροφή, και το χάος που έχει προκαλέσει ο νεοαφιχθείς εξωγήινος, σε τοπίο που θυμίζει έντονα 11η Σεπτεμβρίου.

Ο πανίσχυρος Kρυπτονιανός με το μεγάλο ‘S’ στο στήθος είναι πλέον μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Από τη μια λατρεύεται σαν θεός, από την άλλη είναι αντικείμενο μίσους ως λαθραίος εισβολέας (αντίλαλοι του λόγου περί ‘λαθρομετανάστευσης’). Ελέγχεται από το Κογκρέσο για κατάχρηση (υπερ)δύναμης, ενώ ταυτόχρονα η κακόβουλη ιδιοφυΐα που ακούει στο όνομα Lex Luthor (Jesse Eisenberg) κάνει τα πάντα για να τον εξοντώσει. Ένας από τους τρόπους που ο Luthor σκαρφίζεται, είναι να στρέψει εναντίον ‘Ανθρώπου από Ατσάλι’ τον οργισμένο, σχεδόν μανιακό Batman, σε έναν φαινομενικά άνισο αγώνα, καθώς ο άνθρωπος που είναι γνωστός ως ‘η Νυχτερίδα του Gotham’ είναι μεν μια εξαιρετικά ικανός, αλλά ο αντίπαλός του έχει σχεδόν θεϊκή δύναμη.

Ο Batman του Snyder και του (πολύ καλού εδώ) Ben Affleck είναι ένας κουρασμένος αλλά πολύπειρος μαχητής του εγκλήματος/εκδικητής των πόλεων, που δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει ωμή βία αν χρειαστεί, έχοντας στο πλευρό του μόνο τον καυστικό και ετοιμόλογο μπάτλερ του (ένας απολαυστικός Jeremy Irons). Στα ενδιαφέροντα, για πρώτη φορά στην οθόνη ο Batman παρουσιάζεται να έχει σωματική διάπλαση αντίστοιχη με αυτή του θηριώδους Superman.

Κάπου μέσα σε όλα αυτά ο Snyder, όπως υπαινίσσεται και ο ολοκληρωμένος τίτλος της ταινίας, θα στριμώξει αναφορές και στα υπόλοιπα μέλη της ‘Justice League’, τα οποία, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα δούμε στις επόμενες δύο ομώνυμες ταινίες που ήδη ετοιμάζει η Warner Bros, αλλά και σε μεμονωμένες ταινίες με πρωταγωνιστή τον κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά. Από αυτούς, ο περισσότερος χρόνος αφιερώνεται στην αθάνατη Αμαζόνα πριγκήπισσα Wonder Woman (Gal Gadot), η οποία μας συστήνεται με εντυπωσιακό τρόπο.

Είναι αλήθεια ότι η ταινία του Snyder είναι σκοτεινή, με όχι πάρα πολύ χιούμορ (χωρίς όμως αυτό να λείπει και εντελώς). Επικρίθηκε γιατί δεν μοιάζει αρκετά με τους Avengers της Marvel (κριτική που σε μένα ακούγεται ανούσια και ανόητη). Είναι αλήθεια επίσης ότι το σενάριο θα μπορούσε να είναι καλύτερο, όπως επίσης και το σάουντρακ του Hans Zimmer, το οποίο είναι μάλλον κακόφωνο. Ωστόσο η κορύφωση, τουτέστιν η μάχη μεταξύ των δύο ηρώων του τίτλου, αλλά και η μάχη ενάντια στον κτηνώδη κακό της ταινίας, με την Wonder Woman να έχει την πρώτο ρόλο σε αυτήν, είναι χορταστικές.

Το τέλος είναι κάπως προχειρογραμμένο, αλλά το ‘cliffhanger’ καλοζυγισμένο. Οι αναφορές σε υπερηρωικά κόμικ- σταθμούς πολλές, και θα ικανοποιήσουν τους φαν, αλλά εν τέλει ακόμα και οι σχεδόν τρεις ώρες που διαρκεί η ταινία φαίνονται κάπως παραφορτωμένες με χαρακτήρες που ο σκηνοθέτης και οι σεναριογράφοι δεν προλαβαίνουν να αναπτύξουν.

Η συνάντηση, ωστόσο, δύο τόσο αναγνωρίσιμων ηρώων παραμένει κινηματογραφικό γεγονός. Αν έπρεπε να δώσω βαθμολογία θα έλεγα 6,5/10 ως τελικό κινηματογραφικό αποτέλεσμα, αλλά θα έβαζα ακόμα μισό με έναν βαθμό και μόνο λόγω ενθουσιασμού, ως φαν του υπερηρωικού είδους, και συγεκριμένα του Batman, ο οποίος εδώ μας παρουσιάζεται με έναν φρέσκο και συναρπαστικό τρόπο που υπόσχεται πολλά για το (κοντινό) μέλλον του ήρωα στη μεγάλη οθόνη.

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Νικήτας Φεσσάς

Ο Νικήτας γεννήθηκε στην Αθήνα, τέλειωσε το Πάντειο, και άρχισε να γράφει (κυρίως) πολιτισμική κριτική για διάφορα έντυπα. Εσχάτως προσπαθεί να ολοκληρώσει και το διδακτορικό του πάνω στον ελληνικό κινηματογράφο.

Αφήστε Ένα Σχόλιο

12 + fourteen =

Simple Share Buttons