Αντίποινα & Social Waste: ”Έχουν αμολήσει τους στίχους τους κι αλητεύουνε…”

0

Από την Μαρία Παρέντη σε σύμπραξη με τη Χαρά Γεωργίου και τον Χρήστο Διαμάντη.

Είναι νέοι, πολυπράγμονες, ευφυείς και τους έψαχνα καιρό στα λιμάνια του κόσμου. ”Πέμπτη στις δώδεκα,πες το πρωί πες το μεσημέρι, θα σε περιμένουμε στην αυλή του Καμπεθόν, ρώτα ό,τι θες στρίμωξέ μας μη μας λυπηθείς”, μου είπε ο Λεωνίδας των Social Waste.

Με ξαμολημένους στίχους ξεκίνησαν όλα.

N.H: Μαθητές ακόμη ξεκινήσατε τη διαδρομή σας στη μουσική, πώς σμίξατε και γιατί επιλέξατε αυτό το είδος μουσικής;

S.W: Πάμε πίσω στο 1998, όπου ο Γιώργος( Πολύτροπος) γνωρίζει τον Παρία καθώς έμεναν στην ίδια γειτονιά. Τότε το αναγνωριστικό μας σημείο ήταν το ”φοράς φαρδιά, φοράω φαρδιά γινόμαστε αμέσως κολλητοί”. Έπειτα στην παρέα μπήκαμε ο Λεωνίδας κι ο Γιάννης πάνω στην πλάκα αρχικά, είπαμε να κάνουμε ένα γκρουπ.Πρώτα κλείσαμε συναυλία (γελάνε) και μετά κάναμε το γκρουπ. Βλέπαμε στα πάρτυ ροκάδες που είχαν συγκροτήματα και λέγαμε κι εμείς ότι είμαστε χιπ-χόπερς. Ήταν η εποχή που κανονίζαμε τις πενθήμερες, έτσι είπαμε να κάνουμε ένα πάρτυ και να παίξουμε μουσική. Είμαστε μπάντα που δημιουργήθηκε μέσα από τα lives. Έπρεπε να δουλέψουμε κάτι για τη γιορτή. Κάπως έτσι λειτουργούμε και σήμερα.

Αντίποινα:Κι εμείς ήμαστε συμμαθητές με το Νίκο , φορούσαμε κι εμείς φαρδιά κάναμε γκράφιτι, είχαμε τις ανησυχίες μας και δέσαμε. Τα γνωρίζαμε τα παιδιά ακουστά , γιατί τότε όσοι άκουγαν χιπ-χοπ γνωρίζονταν έστω και εξ αποστάσεως, αλλά οι δρόμοι μας τελευταία συναντήθηκαν.

Ν.Η: ”Κοινωνικώς χαμένοι” κατά βούληση ή έτσι τα ‘φερε η τύχη;

S.W: Για να πούμε την αλήθεια αν ξαναδιαλέγαμε το όνομα της μπάντας, μάλλον δε θα ήταν αυτό. Τότε επειδή ακούγαμε τα πρώτα γκρουπ που είχαν αγγλικά ονόματα, επιλέξαμε κι εμείς αντίστοιχα αγγλικό. Civil ή urban waste ήταν το αρχικό, αλλά μας φάνηκε πολύ αστικό και το κάναμε social. Ακολουθήσαμε το ρεύμα της εποχής και τελικά έμεινε.

Αντίποινα: Στα 15-16 σου δεν μπορείς να αποφασίσεις και πολύ συνειδητοποιημένα  το όνομα. Είναι το ”Αντίποινα” μια πράξη επιθετική , έστω κι αν παράλληλα ενέχει την άμυνα, κάποιος σου έχει κάνει κάτι και αντιδράς. Το δικαιολογήσαμε έτσι και μας ακολούθησε, μετά δεν είναι εύκολο να το αλλάξεις. Πάλι καλά να λες που δεν διαλέξαμε και οι δύο κάτι ολότελα άκυρο.

N.Η: Η μουσική σας άλλαξε ή την αλλάξατε εσείς;

S.W: Τα ερεθίσματα όλων μας προήλθαν από το ελληνικό χιπ-χοπ πάνω σε αυτό πατήσαμε από πιτσιρικάδες , οπότε προσπαθήσαμε να εξελίξουμε το μουσικό ύφος αυτού του είδους με παραδοσιακά όργανα. Τώρα όσο μεγαλώνουμε εμείς, αλλάζουν τα ερεθίσματά μας κι αυτό φαίνεται στη μουσική μας. Ο στίχος ίσως μας άλλαξε. Από εκεί και πέρα δεν αλλάξαμε εμείς τη μουσική εν γένει , εκείνη μας πήγε κατά κάποιο τρόπο μπροστά. Στα 17 σου ακούς ένα στίχο που σε προβληματίζει και σε διαμορφώνει ενδεχομένως.

Αντίποινα: Σε καμία περίπτωση δεν αλλάξαμε τη μουσική εμείς, ούτε θεωρώ πως κάνουμε κάτι φοβερά πρωτοπόρο. Έχουν εντάξει κι άλλοι παραδοσιακά όργανα σε αυτό το είδος. Ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο, είναι ότι δεν κάναμε διασκευές, δεν παίξαμε υπάρχοντα τραγούδια με σύγχρονα ή παραδοσιακά όργανα, εντάξαμε τα όργανα αυτά στη δική μας νέα μουσική. Σε όλο τον κόσμο γίνονται τέτοιες προσπάθειες,εντάσσεις όργανα του τόπου σου στη μουσική σου.

Ν.Η: Με την προηγούμενή σας απάντηση ουσιαστικά προλάβατε την επόμενη ερώτησή μου, αλλά θα την κάνω για να απαντηθεί και ως προς το κίνητρο.Τι σας έκανε να εισάγετε παραδοσιακά ακούσματα με λαούτο, μαντολίνο, ασκομαντούρα στη μουσική σας;

S.W: Ακούσματα παραδοσιακά είχαμε πάντα, από Χαϊνηδες παραδείγματος χάρη. Από εκεί και πέρα είπαμε μετά την ”Ουτοπία” και μετά είπαμε ότι αφού το ξαναπάμε , οφείλουμε να το εξελίξουμε. Σαν μελωδία ούτως ή άλλως δεν απέχει πολύ από το ”Με τον καιρό να είναι κόντρα” του 2002. Είναι δηλαδή κάτι πολύ κοντά πύτως ή άλλως σε μας. Με τους Αντίποινα είχαμε συναντηθεί και νωρίτερα. Όταν σπούδαζε ο Χρήστος (Social Waste) στην Πάτρα γνώρισε τον Γιώργο( Αντίποινα) όπου ο Γιώργος είχε ένα τζουρά κι ένα μπουζούκι.Γνωρίστηκαν μετά και με τάλλα παιδιά κι επί τόπου φτιάξαμε τα λιμάνια. Στίχους , λόγια και μετά ντύσαμε.

Αντίποινα: Ήταν μια φυσική εξέλιξη. Από το ρεμπέτικο, πας στο σμυρνέικο και μετά ανοίγει αυτόματα ένας δρόμος. Η Ελλάδα έχει μια ιδιαιτερότητα, γιατί κάθε τόπος της παρά τη χιλιομετρική εγγύτητα, έχει και τα τραγούδια του, τους ρυθμούς του, τα όργανά του. Άλλο η Μακεδονία, άλλο η Κρήτη, άλλο η Θράκη, αυτό εμένα με μαγεύει. Δεν μπορώ να φαντάζομαι από την άλλη να μιλάμε με το στίχο για προβλήματα αυτού του τόπου και να παίζουν πίσω όργανα ξενόφερτα. Φτιάχνω και όργανα , τα αγαπώ το θεώρησα φυσιολογικό, αντί να σαμπλάρω ένα βιολί, παίζω βιολί. Εμείς είχαμε και ηλεκτρονικό και παραδοσιακό, με τα παιδιά κρατήσαμε τη χιπ-χοπ φόρμα.

Ν.Η: Πείτε μας λίγα λόγια παραπάνω για τη μεταξύ σας συνεργασία  και τη νέα δουλειά.

S.W: Όπως είπαμε όλα ξεκίνησαν από τη στιγμή που συναντήθηκαν ο Χρήστος από μας με το Γιώργο από τους Αντίποινα στην Πάτρα. Κοινά ακούσματα, κοινές σκέψεις και προβληματισμοί. Μετά τις σπουδές χάθηκαν για λίγο, το χιπ-χοπ κοινό όμως πάει σε κοινές συναυλίες οπότε ξαναβρεθήκαν. Έμενα και οι δυο δτην Αθήνα, κάτω από το σπίτι του Γιώργου υπήρχε ένα πάρα πολύ ωραίο στούντιο οπότε εκεί φτιάχτηκε ” Η Γιορτή της Ουτοπίας”. Έτσι ξεκίνησε όλη η ιδέα.

Αντίποινα: Εγώ για να γράψω στίχους θέλω πρώτα τη μουσική, τα παιδιά δούλευαν αλλιώς. Αλλά είχε τεράστιο ενδιαφέρον αυτό. Είναι πολύ γοητευτικό, καθώς όλοι είμαστε αυτοδίδακτοι. Φαντάσου ότι ο Λεωνίδας όταν έχει στίχους έρχεται, μου τους φέρνει και μου λέει το φαντάζομαι κάπως έτσι ”Του νου νου νου” κι εγώ το βρίσκω (γέλια) .

Ν.Η: Ο στίχος σας παρότι εμπεριέχει ένα βαθύτατο ερωτισμό, είναι ξεκάθαρα πολιτικός . Συμμετέχετε και οι ίδιοι στα κινήματα, έχει ο καλλιτέχνης χρέος να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και να παίρνει θέση;

S.W: O Μίσσιος είχε πει ότι δεν γίνεται να κάνεις επανάσταση δίχως να είσαι ερωτευμένος. Κάθε άνθρωπος πρέπει να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, από κει και πέρα ο καλλιτέχνης έχει ένα βήμα, έχει το μικρόφωνό του και το κοινό του-αν το έχει. Εμείς έχουμε και μια θέση οργανική, συμμετέχουμε σε διάφορες πρωτοβουλίες, δεν είματσ εγγεγραμμένα μέλη. Αυτά όμως μας εμπνέουν , είναι αμφίδρομη η σχέση. Εμπνευστήκαμε ας πούμε από τη ΒΙΟΜΕ, από τις Σκουριές από την Κοτσαμπάμπα, πήραν αυτοί δύναμη από μας κι εμείς από αυτούς. Έπειτα μένει το τραγούδι να εμπνέει τα υπόλοιπα και να καταγράφει ίσως την ιστορία. Το κλιπ με τη ΒΙΟΜΕ έπαιξε με την εικόνα, καθότι το τραγούδι δεν λέει κάτι ξεκάθαρα, το έργο αυτό το ανέλαβε η εικόνα η ίδια. Όταν φτιάχναμε την Ουτοπία, ξεκινούσε το εγχείρημα της ΒΙΟΜΕ.

Ο Λεωνίδας τους ήξερε, καθώς ασχολείται με την έκδοση του ROAR Magazine  και είχε κάνει μια συνέντευξη με τα παιδιά της ΒΙΟΜΕ. Άλλο ένα κίνημα ήταν αυτό του νερού, που κι αυτό μας βρήκε όταν ξαναξεκινούσαμε. Βοηθηθήκαμε και βοηθήσαμε, αυτό σημαίνει αλληλεγγύη άλλωστε. Δεθήκαμε με αυτά τα κινήματα. Ο Λεωνίδας είχε επαφή με την Κοτσαμπάμπα κι έτσι ήρθαν σε επαφή με κινήματα για το νερό από όλο τον κόσμο. Καλέσαμε τον Όσκαρ Ολιβέρα στο Πανεπιστήμιο να μιλήσει κι ήταν εκεί όλο το κίνημα. 

Αντίποινα: Εμείς είχαμε πάντα πολιτική θέση και στάση, η οποία δεν πέρασε τόσο στη μουσική μας, ίσως επειδή αυτά σου βγαίνουν αβίαστα. Ο στίχος μας είναι ανθρωποκεντρικός, ίσως λειτούργησε αμυντικά,δεν ξέρω.

Ν.Η: Πιστεύετε ότι η στράτευση ενός καλλιτέχνη τον κάνει αγαπητό σε ένα κοινό με αντίστοιχες πολιτικές καταβολές; Ίσως δηλαδή να μην άρεσε στο κοινό ανεξαρτήτως η μουσική σας αν δεν συμφωνούσε πολιτικά. Να το θέσω αλλιώς, θα ερχόταν ένας δεξιός να σας ακούσει;

S.W: (Γελούν) Μακάρι να έρθει , αλλά φοβόμαστε πως όπως ήρθε θα φύγει. Είναι ένα ερώτημα αυτό που μάλλονς δεν ξέρουμε να το απαντήσουμε επακριβώς. Αυτό που έχουμε δει σίγουρα είναι πως το κοινό μας δεν είναι το κλασικό χιπ-χοπ κοινό και πολλοί δε μας θεωρούν χιπ-χοπερς, μας λένε ”κουλτουροράπ” και ”διανοουμενίστικους”. Για μας αυτό είναι πρόκληση, έρχεται κόσμος που δεν περιμένεις να δεις στη συναυλία. Έχουμε φαν έναν άνθρωπο που ζει στη Θάσο, είναι 60 ετών, είναι φίλος του Γιάννη Ατζακά και μας θεωρεί το καινούριο ρεμπέτικο. Δεν ξέρω αν έρχονται θεωρώντας το κινηματική υποχρέωση, ελπίζω πως όχι. Στόχος είναι να ανοίξεις αυτό που κάνεις. Αν καταφέρουμε να αλλάξουμε κάτι στο μυαλό ενός ανθρώπου θα είναι υπέροχο πράγμα. Παίζουμε σε καταλήψεις πολύ συχνά , εκεί το κοινό ξέρει, είναι ενημερωμένο, θα θέλαμε αυτό να ανοίξει, να ακούσει και κάποιος παραπέρα. Μην λειτουργεί σαν εσωτερική κατανάλωση και μουσικά και στιχουργικά. Ο κόσμος θα ήταν αρμόδιος βέβαια να μας απαντήσει γιατί μας στηρίζει. Εμείς δεν έχουμε μάνατζερ,δεν είμαστε μέρος της μουσικής βιομηχανίας. Το Σάββατο στο Γκαγκάριν κάνουμε μια αυτοοργανωμένη συναυλία. Ο κόσμος μας βοηθά να συνεχίσουμε. Η στήριξη παίρνει πολλές μορφές. Εμπνεόμαστε περισσότερο ίσως από ό,τι εμπνέουμε. Παίζαμε στο θέατρο ρεματιάς για τη ΒΙΟΜΕ , την ίδια ώρα στην κατάληψη από πάνω είχαν συναυλία τα παιδιά από πάνω. Όταν παίξαμε εμείς , τα παιδιά από τι βίλλα κατέβηκαν να μας ακούσουν και μετά ξανανέβηκαν στη δική τους γιορτή,στην οποία πήγαμε κι εμείς μετά.

Αντίποινα: Και σαν ακροατές των παιδιών μιλώντας, νομίζω το μεγαλύτερο κομμάτι του κοινού είναι κινηματικό. Σαφώς αρέσει όμως η μουσική, σκέψου τα ίδια λόγια δίχως το μουσικό κομμάτι. Ο κόσμος είδε τη φωνή του να αρθρώνεται μέσα από τα παιδιά, για αυτό και θα δεις ένα μέσο όρο ηλικίας πάνω από 30. Αν και αρχίζουν οι έφηβοι να έρχονται σε επαφή με τη μουσική κι αυτό μας χαροποιεί ιδιαιτέρως.Έχει ανάγκη ο κόσμος ηθικά, κοινωνικά και πολιτικά να βρει διέξοδο. Δε ζητάμε εμείς να βιοποριστούμε από τη μουσική, αλλά τη στήριξη για να συνεχίσουμε αυτό που κάνουμε.

Τη στιγμή εκείνη μπαίνουν στο Καμπεθόν οι συνεργάτες μας από το Νόστιμον ήμαρ. Η Χαρά Γεωργίου και ο Χρήστος Διαμάντης, εκτός από τον υπέροχο φωτογραφικό φακό του Χρήστου φέρνουν μαζί τους ερωτήσεις και σκέψεις κι έτσι η παρέα ολοκληρώνεται.

N.Η: Ακούγεστε στο ραδιόφωνο με ένα μίξερ από κομμάτια που δεν σας εκφράζουν.Σας ενοχλεί αυτό; Σας παντρεύουν με πραγματα που δε σας εκφράζουν , πουλώντας σας τρόπον τινά στο κοινό. Έχετε αρνηθεί ποτέ σε μέσο την εμφάνισή σας;

S.W: Είπαμε και πριν ότι θα θέλαμε να ανοίξουμε το κοινό. Αν δεν ενοχλεί αυτούς η μουσική μας , μακάρι να ακούγεται. Είναι ελεύθερη ούτως ή άλλως η διάθεσή της στο διαδίκτυο. Ο κόσμος έχει δωρεάν πρόσβαση στα τραγούδια μας. Δεν μιλάμε για να κοπιάρουν τη μουσική μας φυσικά. Θέλουμε να περάσουμε κάποια μηνύματα, όσο πιο μακριά πάνε τόσο το καλύτερο. Ο στίχος είναι άμυνα από μόνος του, αν θίγεις μέσω αυτού μεγαλοσυμφέροντα, δε θα το παίξει σταθμός συμφερόντων εκ των πραγμάτων. Αν πάει κάποιος να καπηλευτεί τα πιστεύω μας εκεί θα παρέμβουμε. Δε θέλουμε όμως να περιχαρακωθούμε, σαν την χορωδία της εκκλησίας ας πούμε, να τα λέμε σε ένα κοινό που περιμένει ήδη να τα ακούσει. Αν μπορούσαν να αλλάξουν λίγο οι συνειδήσεις. Δες για παράδειγμα τα παιδιά του Πανιωνίου που βγήκαν με μπλούζες Social Waste , ήταν χαρά μας που έκαναν γνωστό το κίνημα των Σκουριών μέσω της μουσικής μας. Το θέμα είναι να ακουστεί και σε ανθρώπους που δεν είχαν πρόσβαση στα κινήματα και στο δρόμο ως τώρα. Έχουμε αρνηθεί να βγούμε στο MEGA CHANNEL μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα όμως, καθώς διαφωνούμε ξεκάθαρα με τη στάση του μέσου σχετικά με τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα. Δεν είχαμε πρόβλημα με την εργαζομένη που μας προσέγγισε, αλλά με το ίδιο το μέσο. Νομίζουμε βέβαια πως δε ρισκάρει εύκολα κάποιος να μας καλέσει, όταν υπηρετεί το σύστημα. 

Αντίποινα: Η ίδια η μουσική είναι από μόνη της μια ασπίδα. Το να μας παίξει ας πούμε κάποιος κατακρίνοντας τον στίχο μας ή τη στάση μας , ναι αυτό αποτελεί πρόβλημα. Το να βάλουν τη μουσική μας δεν ενοχλεί.

Ν.Η:Τα τραγούδια σας είναι κατά ένα τρόπο μικρά μαθήματα ιστορίας, ευκαιρία για ψάξιμο και γνωριμία με ήρωες αλλοτινών και παρόντων καιρών, δίπλα στον Άρη, στο Χρόνη,στον Αουγκούστο Σαντίνο και τον Τσε, ο Παύλος Φύσσας. Είναι η μουσική απάντηση στο φασισμό;

S.W: Ναι στο ευρύτερο πλαίσιο της γκραμσιανής ηγεμονίας ας πούμε, μπορείς να κάνεις παρέμβαση με το τραγούδι σου στη αφύπνιση συνδειδήσεων. Εσύ γράφεις ένα κείμενο, εμείς τραγούδια κι εσύ παρεμβαίνεις, απλώς εμείς έχουμε μεγαλύτερα ηχεία. Μερικοί λένε ότι για να ακούσουμε τα τραγούδια σας θέλουμε κι ανοιχτή τη Wikipedia για να ψάχνουμε.Δεν πιστεύουμε πως αυτό τελικά δεν είναι φιλικό στον ακροατή, ίσα ίσα έχουν έρθει πολλές φορές παιδιά και μας έχουν πει δεν γνωρίζαμε το Χρόνη Μίσσιο και μετά από το τραγούδι σας ψάξαμε και διαβάσαμε όλα του τα βιβλία.

Τα τραγούδια μας ταξιδεύουν και εκτός Ελλάδος, άνθρωποι ψάχνουν για τον Άρη και το Χρόνη μέσω των τραγουδιών. Δεν λειτουργούμε δασκαλίστικά. Ο Λεωνίδας που γράφει, γράφει βιωματικά κυρίως. Δεν ξέρω αν ενοχλούμε με τους στίχους μας κάποιους, αλλά το όπλο μας είναι η μουσική μας. Είναι ίσως όπλο δεύτερης γραμμής, αλλά πάντα έπαιξε ρόλο σε όλες τις κοινωνικές αλλαγές. Ανέβαζε το ηθικό των εξεγερμένων ή ενέπνεε δίνοντας την ιστορία αλλοτινών εξεγέρσεων. Ένα τέτοιο ρόλο έπαιξε το τραγούδι μας για τον Άρη Βελουχιώτη. Ο ρόλος της μνήμης στην τέχνη, που έχιε να κάνει και με την αμφίδρομη σχέση μας με τα κινήματα. Να εμνεύσουμε το παρόν κίνημα και να το περάσουμε και στην ιστορία. Όπως μπορούμε, δεν είμαστε πρωταγωνιστές ενδεχομένως της ιστορίας, αλλά χρέος μας είναι η καταγραφή. Μπορεί και να είμαστε στο χαράκωμα να παίζουμε από πίσω. Δεν είμαστε το όπλο , είμαστε το τύμπανο! 

Αντίποινα: Είσαι σε ένα σημείο της μάχης, όπως μπορείς με τον τρόπο σου. Ο καθένας από το δικό του μετερίζι. Ο αγώνας δίνεται καθημερινά από παντού. Σε δύσκολους καιρούς λειτούργησε ως αναγνωριστικό μέσο των εξεγερμένων το μουσικό τους άκουσμα, το οποίο ήταν κι απαγορευμένο.

Ν.Η: Είναι εμφανές το πόσο δεν σας απασχολεί το ευπώλητο κι όμως οι Social waste και οι Αντίποινα αγαπήθηκαν φανατικά από το ευρύ κοινό και άνθρωποι κάθε ηλικίας σας ακούν και σας ακολουθούν, έχει πιστεύετε να κάνει με την ειλικρινή στάση ζωής και τη συνέπεια λόγων έργων;

S.W: Απόλυτα. Το βλέπουμε και στις συναυλίες, όταν τελειώνουμε έρχονται οι άνθρωποι και μας το εκφράζουν. Μας χαροποιεί αλλά δεν εφησυχάζουμε, Ο κόσμος μας εμπιστεύεται, αλλά αν κάνουμε μια μαλακία και τον απογοητεύσουμε δε θα μας το συγχωρήσει. Δεν είναι απλό. Το κοινό ξέρει.

Αντίποινα: Είναι μεγάλο ζήτημα να αντιλαμβάνεται το κοινό ότι είσαι συνεπής σε αυτό που λες και σε αυτό που πράττεις, από εκεί και πέρα είμαστε εδώ και κρινόμαστε καθημερινά.

N.Η:  Μπορεί τελικά η αριστερά να είναι εξουσιαστική; Θεωρείτε πως η παρούσα κατάσταση διέλυσε ουσιαστικά τα κινήματα και τα έθεσε στο παρασκήνιο ή απλώς αναδιοργανώνονται;

S.W:Το διέλυσε ναι, είχες ένα κύκλο με κοινωνικά κινήματα, τον οποίο καπηλεύθηκε για να πάρει την εξουσία. Έγινε ο δίαυλος για τα αιτήματα των κινημάτων. Κλασικό μοτίβο που ακολουθήθηκε και σε άλλες χώρες. Το κίνημα αρχικά διασπάται δίνει κι ένα μήνα του μέλιτος στην κυβέρνηση. Κάποιοι κινηματικοί ήδη δουλεύουν για την εξουσία. Άλλοι απογοητεύτηκαν και αποσύρθηκαν. Το έργο το είχαμε δει.Ο Ολιβέρα είχε πει ότι το να λένε κάποιοι ότι είναι αριστεροί δεν σημαίνει κι ότι είναι. Κυβερνούν δεξιόστροφα και είναι ο χειρότερος εχθρός των κοινωνικών κινημάτων, καθώς τα αφήνουν χωρίς σημείο αναφοράς. Επιτυγχάνει να περάσει ο ΣΥΡΙΖΑ ειρηνικά ότι οι δεξιές κυβερνήσεις δεν μπορούσαν να περάσουν αναίμακτα. Ο κύκλος διαμαρτυρίας 2010-15 αμφισβήτησε την υπάρχουσα κατάσταση, πάλεψε,απαίτησε, ήλπισε. Όταν η υποτιθέμενη αριστερά έγινε κυβέρνηση στη δική μας χώρα, σε αντίθεση με χώρες της Λατινικής Αμερικής ας πούμε, ο κόσμος κατάλαβε μέσα σε έξι μήνες ότι ήταν φιάσκο όλο αυτό. 

Αντίποινα: Το κίνημα κουράστηκε , πόνεσε, κατέβηκε στο δρόμο, απογοητεύτηκε. Η λογική της ανάθεσης βόλεψε κι ο ΣΥΡΙΖΑ την εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο. Υπήρξε κόσμος που πίστεψε πραγματικά κι αυτός έφαγε τεράστια σφαλιάρα. 

Ν. Η :Θα τον αλλάξουμε τελικά τον κόσμο ρε παιδιά;

S.W : Έχουμε κι άλλη επιλογή; Αν δεν τον αλλάξουμε εμείς δε θα τον αλλάξει κανένας! Θα αφήσουμε τους άλλους να τον αλλάξουν εις βάρος μας, όπως κάνουν; Το θέμα είναι να είσαι μέσα στην αλλαγή. Χίλια πράγματα γίνονται καθημερινά. Αν είμαστε απ’έξω και περιμένουμε πότε να πούμε το ΠΥΡ, τότε ίσως έχουμε αργήσει.Είμαστε στην ανασυγκρότηση θεωρούμε, ίσως η απονομιμοποίησησ του ΣΥΡΙΖΑ μας έκανε καλό. Ο κόσμος δεν αλλάζει μέσα από τα κόμματα. 

Αντίποινα: Να μην κλειστούμε σπίτι μας και κοιτάξουμε τον εαυτό μας σε δύσκολες στιγμές. Φοβόμαστε το μούδιασμα. Δεν πρέπει να τα παρατήσουμε στην παρούσα φάση. 

Ν.Η : Θα σας βρούμε κάπου , εκτός από το ”Πειρατικό σας” στις ακτές της Μεσογείου;

S.WΑντίποινα: Το Σάββατο θα μας βρείτε στo Gagarin να μετράμε δυνάμεις και να παίρνουμε δύναμη. Μετά ξεκινάμε συναυλίες, στα Γιάννενα, στη Θεσσαλονίκη , στο Ηράκλειο Κρήτης στις αρχές του Μάη. Θα είμαστε σε επαφή να ανακοινώσουμε ακριβείς ημερομηνίες και συνεργασίες.

*Ευχαριστώ θερμά τη Χαρά Γεωργίου και τον Χρήστο Διαμάντη για την συνδρομή και την παρουσία τους, το Καμπεθόν για τη φιλοξενία και τους Social Waste και τους Αντίποινα για την παρέα και την κουβέντα. Θα τα πούμε στο στούντιό μας, καθότι μας υποσχέθηκαν πριβέ live, σίγουρα όμως θα τα πούμε στους δρόμους!

 

Φωτογραφίες: Χρήστος Διαμάντης.

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

Αφήστε Ένα Σχόλιο

1 × two =

Simple Share Buttons