Αντέξαμε 400 χρόνια σκλαβιάς για… δυο λεπτά δημοσιότητας

0

kammenos-voutsis

Από τον Γιώργο Μουργή

*Αφροδίτη Θεοπεφτάτου: «Οι φόροι θα επιβαρύνουν μόνο όσους… πίνουν, καπνίζουν και βγαίνουν για καφέ!»

*Εύη Καρακώστα: «Υπάρχουν παρά πολλοί, δυστυχώς, τέτοιοι άνθρωποι, οι οποίοι έπαιρναν παρανόμως το ΕΚΑΣ. Από αυτούς θα κοπεί και θα ζητηθεί να επιστραφεί».

*Άννα Βαγενά: «Αντέξαμε 400 χρόνια σκλαβιάς. Δεν θα αντέξουμε 99 χρόνια αποκρατικοποιήσεων;»

*Πάνος Καμμένος: «Εγκληματική και αντισυνταγματική η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά».

*Νίκος Βούτσης: Στα όρια της αντισυνταγματικότητας η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά

Οι τρεις κυρίες που κοσμούν με την παρουσία τους τα έδρανα του κοινοβουλίου αναδεικνύονται με τις δηλώσεις τους σε διαμάντια της «αριστεράς».

Αποτελούν την πολιτική σκέψη που κάνει τη διαφορά εντός του ΣΥΡΙΖΑ στη νεοφιλελέδικη εκδοχή υπεράσπισης των μνημονίων πριν και μετά την ψήφισή τους. Τα παραδείγματα είναι ενδεικτικά, αλλά ως τελευταία ειπωμένα κατατάσσονται στα μαργαριτάρια που εκφράζει η πολιτική ανεπάρκεια των προσώπων. Αν αναρωτιέται κάνεις τι καλύτερο υπάρχει θα χρειαστεί να ψάξει πολύ.

Ζηλεύουν τον επικοινωνιακό τους οίστρο οι κ. Πρετεντέρης, Πορτοσάλτε, Παπαδημητρίου. Σωπαίνουν Άδωνις και Θεοδωράκης.

Μετά το καθιερωμένο μάσαζ του αρχηγού, όπως γίνεται πάντα πριν το «ναι σε όλα», μπορεί κάποιος να υποθέσει ότι η αμηχανία οδηγεί σε έναν παράξενο πολιτικό αυτισμό για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα.

Όσο κι αν προσπάθησαν εκ των υστέρων να ανασκευάσουν, το σίγουρο είναι ότι πέτυχαν τα χειρότερα. Η αβάσταχτη μικροαστική φαυλότητα είναι αυτή που διαπερνά τις πολιτικές πτέρυγες σήμερα όπως εκπροσωπούνται στη Βουλή.

Πράγμα που επιβεβαιώνεται σε κάθε συνεδρίασή της, ειδικά στις ολομέλειες, που καλούνται να επικυρώσουν εκ νέου δυσβάσταχτα μνηνονιακά μέτρα. Ο μικροαστισμός καταγράφεται αποτυπωμένος ως νέα πολιτική κουλτούρα μέσα από την κομπραδόρικη αστική τάξη που παράγει το βουλευτικό αξίωμα. Δυο λεπτά δημοσιότητας, μια τηλεοπτική εμφάνιση ακόμα και στην Πάνια, αρκεί να επιβεβαιώνεται η φιλαρέσκεια χωρίς ουσιαστική συμβολή στον δημόσιο διάλογο.

Το παρασιτικό σύστημα που μπορεί να λουφάζει για τα προνόμια και τις αμοιβές του ή να «ξεκατινιάζεται» μέσω ανακοινώσεων αποδομώντας ηθικά πολιτικούς χαρακτήρες, όπως έπραξε το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τη Σοφία Σακοράφα. Δείγμα απάντησης που προφανώς εμπνέει συμπεριφορές και πολιτικό λόγο. Ταυτόχρονα συγχωρεί-συντηρεί ανερμάτιστες πολιτικές καρικατούρες, αφού συμπληρώνουν διά της ψήφου τους τον μαγικό αριθμό 153, όποια επιχειρήματα κι αν χρησιμοποιούν.

Για τις κυρίες ταιριάζει στην περίσταση να θυμηθούμε τα λόγια του Δία αντιδρώντας στην κατηγορία της Αθηνάς ότι εγκατέλειψε τον Οδυσσέα : «Ποίον σε έπος φύγεν έρκος οδόντων;» Όμηρος, Ιλιάδα Δ’ 360, που στην κυριολεξία μεταφράζεται: «Τι λόγος ξέφυγε από την οδοντοστοιχία σου;» Αν και θα ταίριαζε εκείνο της λαϊκής θυμοσοφίας σε ελεύθερη μετάφραση: «Τι μαλακία είπες τώρα;» Ό,τι ειπώθηκε από μέρους τους βρίσκεται κάπου μεταξύ ευτέλειας επιχειρημάτων και προπετούς λόγου. Οι… «αριστερές»!

Για τους κυρίους, τώρα, τι να πεις;

Υπουργός Άμυνας και αρχηγός κόμματος (;) ο πρώτος, τρίτος τη τάξει των πολιτειακών αξιωμάτων ο δεύτερος ως πρόεδρος της Βουλής, άνοιξαν σχεδόν μαζί τεράστιο πολιτικό ζήτημα με τις δηλώσεις τους, επιβεβαιώνοντας ξανά ότι η χώρα όχι μόνο βρίσκεται σε διαρκή επιτροπεία-ομηρία από τους δανειστές της, άλλα το κοινοβούλιο νομοθετεί πλέον παρασυνταγματικά και όχι αντισυνταγματικά όπως μας το παρουσιάζουν. Κάτω από συνθήκες και όρους παρακράτους που θέτουν πάλι οι δανειστές μέσω αποικιοκρατικών διαταγμάτων στο νέο βαλκανικό προτεκτοράτο τους.

Τα φιρμάνια που ψηφίστηκαν, λοιπόν, μπορεί εκφράστηκαν με εύσχημο και προσεχτικό τρόπο από τον Βούτση, αλλά πλέον πολιτικά αυτό που διαμορφώνεται είναι πως αν εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ αναρωτηθούν τι μπορεί να βρίσκεται στα «αριστερά» τους, θα διαπιστώσουν ότι χάσκει η σκιά του Καμμένου.

Επιμύθιο για τις κυρίες και για τους κυρίους, λοιπόν: «Αιδώς γαρ εν κακοίσιν ουδέν ωφελεί. Η γαρ σιωπή τω λαλούντι σύμμαχος», και μεταφράστε το όπως θέλετε.

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Γιώργος Μουργής

Αν ο Φουκουγιάμα διάβαζε Μπορίς Βιάν, άκουγε Ρόρι Γκάλαχερ και είχε δει τη Κοιλιά του Αρχιτέκτονα, δεν θα έγραφε ποτέ για το τέλος της ιστορίας. Βλέπω τον κόσμο μέσα από μια καραμούζα.

Αφήστε Ένα Σχόλιο

11 − one =

Simple Share Buttons