Ακροδεξιά, εκβιασμοί και κίτρινος τύπος

2

makis-themos

Από τον Νίκο Αραπάκη

Η σύλληψη του –μακαρίτη πλέον– Παναγιώτη Μαυρίκου και των συνεργατών του Χ. Φράγκου και Π. Μουσά είναι απλώς ένας κρίκος στη μακριά αλυσίδα που συνδέει ακροδεξιά –και συνήθως περιθωριακά– ΜΜΕ με εκβιασμούς. Πρώτος διδάξας υπήρξε ο εκδότης της εφημερίδας «Ελεύθερη Ώρα», Γ. Μιχαλόπουλος ο οποίος, αφού κατάφερε να επιβιώσει για αρκετά χρόνια αλώβητος, τελικά πιάστηκε στο δόκανο της δικαιοσύνης. Οι οικογένειες Λάτση και Αγγελόπουλου, τις οποίες προσπάθησε να εκβιάσει για να αποσπάσει χρήματα, αποδείχθηκαν πολύ σκληρές για τα δόντια του, με αποτέλεσμα να καταδικαστεί, αρχικώς, σε 18 χρόνια φυλάκιση, ενώ σε δεύτερο βαθμό η ποινή του μειώθηκε στο μισό. Τελικά, κι αφού κάθισε μερικά χρόνια στη φυλακή, αποφυλακίστηκε και απεβίωσε το 2013.

Εξ όσων φαίνεται την ίδια πάνω-κάτω πρακτική ακολουθούσε και η συμμορία Μαυρίκου. Μόνο που, σε αντίθεση με τον Μιχαλόπουλο που στόχευε τα «μεγάλα ψάρια», οι συγκεκριμένοι είχαν αδυναμία στο δημόσιο τομέα, από τον οποίον είχαν αποσπάσει τα προηγούμενα χρόνια σημαντικά ποσά. Κάπως έτσι, ιδιοκτήτης και εργαζόμενοι σε περιθωριακά έντυπα με μηδαμινή απήχηση, βρέθηκαν να διάγουν πολυτελή βίο, να οδηγούν πανάκριβα αυτοκίνητα αλλά και, το σημαντικότερο, να έχουν επαφές με πολιτικά πρόσωπα. Χαρακτηριστικοί είναι οι διάλογοι από υποκλοπές της ΕΥΠ, μεταξύ Μουσά-Κουμουτσάκου, όπου ο πρώτος αποκαλούσε τον εκπρόσωπο τύπου της ΝΔ θεό και… πύραυλο.  Μεγάλη αξία έχει επίσης και ο διάλογος (πάλι από υποκλοπή της ΕΥΠ) μεταξύ του Μουσά και της πρώην ΓΓΔΕ Αικατερίνης Σαββαίδου. Μολονότι από το περιεχόμενο δεν προκύπτει κάτι σημαντικό, η τόση οικειότητα προκαλεί… απορίες. Εκτός αυτού όμως, φανερώνει και την ικανότητα της ομάδας Μαυρίκου να διεισδύει σχεδόν παντού.

Ένας άλλος γνωστός ακροδεξιός, ο αρχηγός του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης, χρησιμοποίησε τα ΜΜΕ για να καθιερωθεί ως ο πατριάρχης της ελληνικής ακροδεξιάς. Με όχημα το περιθωριακό κανάλι «ΤΗΛΕ- ΑΣΤΥ», όχι μόνο κατάφερε να πρωταγωνιστεί για πολλά χρόνια στην ελληνική πολιτική σκηνή, αλλά έγινε ζάμπλουτος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αδιαφάνειας και εμπαιγμού είναι ότι, το 2011, εμφάνισε μεγάλη αύξηση εισοδήματος, την οποία απέδωσε στην πώληση των δικαιωμάτων της εκπομπής του σε κυπριακό κανάλι. Μια εκπομπή που την έβλεπαν λίγοι γραφικοί ακροδεξιοί και θρησκόληπτοι, ο κύριος Γιώργος κατάφερε να την πουλήσει ένα σκασμό λεφτά. Όταν ο άνθρωπος έχει επιχειρηματικό δαιμόνιο… Βέβαια, λίγο αργότερα πιάστηκε κι αυτός με τη γίδα στην πλάτη. Έξι εκατομμύρια ευρώ σε τράπεζες του εξωτερικού, που έχουν σχέση με μίζες από εξοπλιστικά, εντόπισε ο εισαγγελέας. Κι εδώ πρωτοπόρος ο κύριος Γιώργος. Ενώ οι υπόλοιποι ακροδεξιοί εκδότες μάζευαν φραγκοδίφραγκα, αυτός όχι μόνο κατάφερε να γίνει ζάμπλουτος χρησιμοποιώντας ως όχημα το περιθωριακό κανάλι του, άλλα έφτιαξε κόμμα-βιτρίνα, με μόνο στόχο να μπορεί να πιέζει για τα εξοπλιστικά. Κατά τα άλλα, «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια».

Εκτός των κλασικών ακροδεξιών, τα τελευταία αρκετά χρόνια έχει αρχίσει να αναπτύσσεται ένα άλλο είδος εκδοτών/ιδιοκτητών ΜΜΕ, που μπορεί να μην έχουν άμεση σχέση με την ακροδεξιά, παρόλα αυτά όμως χρησιμοποιούν την ίδια ρητορική αλλά και τις ίδιες πρακτικές. Πρώτος και καλύτερος ο Θέμος Αναστασιάδης (γνωστός και ως κομιστής), συνιδιοκτήτης της εφημερίδας «Πρώτο θέμα» και παρουσιαστής τηλεοπτικών εκπομπών. Η εξέλιξη αυτού του ανθρώπου είναι απίστευτη. Από τη στήλη «μαύρη τρύπα» στην τελευταία σελίδα της Ελευθεροτυπίας, όπου διακρίθηκε για τα ανέκδοτα με Αλβανούς, gay, Εβραίους κλπ, συνέχισε ως συνοδοιπόρος του Κωστόπουλου και λοιπών εκσυγχρονιστικών φελλών, που μεσουράνησαν την περίοδο Σημίτη, για να καταλήξει υμνητής της χρυσής αυγής.

Ενδιάμεσα κατάφερε να κατηγορηθεί για διάφορα εγκλήματα (εκβιασμοί, ξέπλυμα βρόμικου χρήματος), να συνεργαστεί με διάφορους απίθανους τύπους (χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ναζιστής εφοπλιστής Πάλλης) αλλά και να γίνει πλούσιος. Πραγματικά, ο βίος και η πολιτεία του συγκεκριμένου δεν έχουν ταίρι. Θα χρειαζόταν ολόκληρο βιβλίο για να γράψεις τα όσα έχει «καταφέρει». Όμως, επειδή όλα στη ζωή έχουν κάποιο τίμημα, οι δοσοληψίες με ανθρώπους του περιθωρίου και ο προκλητικός πλουτισμός τον ανάγκασαν να μεταφέρει την οικογένειά του στην Ελβετία, όπου κατοικεί σε ένα περιφραγμένο και φρουρούμενο σύμπλεγμα κατοικιών. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι αποτελεί στόχο τρομοκρατών. Οι κακές γλώσσες λένε ότι τον ψάχνουν ποινικοί… Όπως και να ‘χει, η ουσία είναι ότι ο Θέμος, παρά τα πλούτη του, φοβάται και τη σκιά του. Χωρίς συνοδεία δεν μπορεί να πάει ούτε στο περίπτερο για τσιγάρα.

Τελευταίος (αλλά όχι καταϊδρωμένος) είναι ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, γνωστός και ως «ζούγκλας». Μολονότι ο ίδιος δεν έχει σχέση με την ακροδεξιά, η δημοσιογραφία που ασκεί, και η οποία αποτελεί την επιτομή του κιτρινισμού, τον έχει φέρει πολύ κοντά σε όλους τους προηγούμενους. Άλλωστε, αν κάνει κάποιος τον κόπο και μπει στο site που διατηρεί, θα διαπιστώσει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστών του προέρχονται από την άκρα δεξιά.

Δημοσιογράφος που –υποτίθεται– έκανε ερευνητική δημοσιογραφία, αλλά στην πραγματικότητα ασχολιόταν με τα στρινγκ των μοναχών. Και ψεύδη, πολλά ψεύδη και συκοφαντίες. Η ΕΣΗΕΑ τον έχει διαγράψει/τιμωρήσει αρκετές φορές, ενώ ακόμη περισσότερες τον έχει καταδικάσει η ελληνική δικαιοσύνη. Μόνο ο ίδιος γνωρίζει πόσους μήνες φυλακή έχει μαζέψει για συκοφαντική δυσφήμηση, αλλά και πόσα χρήματα έχει πληρώσει ως αποζημιώσεις. Όμως, επειδή ο Μάκης εκτός από μαχητικός δημοσιογράφος είναι και πλούσιος, τέτοια προβλήματα δεν έχει. Συκοφαντεί και πληρώνει…

Άπειρες οι φορές που ο Τριανταφυλλόπουλος εξευτέλισε κάθε έννοια δημοσιογραφίας. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Το βίντεο με τον Κορκολή, την ανάγνωση αποσπασμάτων από το προσωπικό ημερολόγιο του Μιχάλη Ασλάνη ή τη χρήση κρυφών καμερών που εξέθεταν και κανιβάλιζαν ανυποψίαστους ανθρώπους;  

Και βέβαια, ένας δημοσιογράφος τέτοιας ποιότητας δεν θα μπορούσε να μην έχει συνεργαστεί με τον Θέμο. Μαζί έφτιαξαν το «Πρώτο θέμα». Μέχρι που κάποια στιγμή (επειδή κατά πάσα πιθανότητα ο Θέμος προσπάθησε να τα φάει όλα μόνος του) τα χάλασαν και τράβηξε ο καθένας το δρόμο του. Έκτοτε είναι εχθροί. Ουκ ολίγες φορές έχει κανιβαλίσει ο ένας τον άλλον από τα μέσα που διατηρούν. Τέλος αξίζει να αναφέρω ότι ο Τριανταφυλλόπουλος είχε συγκρουστεί με τον Σωκράτη Γκόλια, ιδιοκτήτη ή συνιδιοκτήτη του μπλογκ troktiko, ο οποίος δολοφονήθηκε πριν λίγα χρόνια. Η σύγκρουσή τους υπήρξε σφοδρή και απασχόλησε τα ΜΜΕ. Μάλιστα, μετά τη δολοφονία, ο  Θέμος προσπάθησε να  εμπλέξει τον Τριανταφυλλόπουλο στην όλη υπόθεση. Αλήθεια, ψέματα, ποιος ξέρει;

Η ουσία είναι μια: ο κόσμος όλων των παραπάνω είναι βρόμικος, πολύ βρόμικος. Όσα χρήματα κι αν βγάλουν, όσες κομπίνες κι αν κάνουν, ήσυχοι δεν θα κοιμούνται τα βράδια. Ακόμη κι αν δεν πληρώσουν ποτέ για τα ανομήματά τους, η πλεονεξία τους και η παλιανθρωπιά τους θα είναι βρόχος στο λαιμό τους. Και είναι σχεδόν βέβαια πως, κάποια στιγμή, κάποιους θα τους πνίξει…

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Νίκος Αραπάκης

Ο Νίκος Αραπάκης γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1969. Έχει εργαστεί σε διάφορα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Κυκλοφορούν δυο μυθιστορήματά του "Και στη μέση η θάλασσα" (Μπατσιούλας), "Το δίκιο" (Λιβάνης), ενώ, οσονούπω, θα κυκλοφορήσει και ένα ακόμη.

2 Comments

  1. Pingback: Ακροδεξιά, εκβιασμοί και κίτρινος τύπος… « απέραντο γαλάζιο

Αφήστε Ένα Σχόλιο

1 × 4 =

Simple Share Buttons