Η Ελληνική Υπέρβαση Δεν Λογαριάζει, Ζει -του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου

2

2000 years

Αυτοί οι λαθραυτοκτονούντες στο χλωμό λογιστήριο της φιλάργυρης ανυπαρξίας…

Αυτοί οι μεταψηφιακοί μάγοι της οικονομικοφανούς αλχημείας, αυτοί οι ανθυπασπιστές του εκμαυλισμένου ισοσκελισμού, αυτοί που κοστολογούν την Ελληνική Υπέρβαση σαν να επρόκειτο για ένα ζήτημα ψυχαναγκαστικών προσθαφαιρέσεων και νευρογλωσσικών αλγόριθμων, αυτοί που συκοφαντούν το θαύμα ως θράσος και το αντιμετωπίζουν σαν εκβιασμό που εύκολα παγιδεύεται με χαρτονομίσματα σχολαστικά προσημειωμένα από την αστυνομία της πρωκτικής καθήλωσης.

Αυτοί που τόσο θα ήθελαν να κατακερματίζεται η δίψα για ζωή με στρογγυλεμένες εξισώσεις και προσοχή στη στίξη, αυτοί που μικρόψυχα αποπειρώνται να λογαριάσουν το παντοτινό εδώ και να καταμετρήσουν το πανταχόθεν τώρα, αυτοί που λιάζουν την μικροψυχία τους παρατάσσοντας, με επονείδιστη ενδελέχεια και απολυταρχική ταξινομία, τις αριθμητικές αλυσίδες της νοικοκυρεμένης δουλείας στην λευκή σελίδα των άπειρων πιθανοτήτων.

Αυτοί που κλιμακωτά αραδιάζουν, σαν ραχοκοκαλιές από συλλογισμούς αρχαίων ερπετών και αποτυπώματα αρθρόποδων κίνητρων, τα ευρήματα που απολιθώθηκαν και ταριχεύονται διαδοχικά και στοιχισμένα, στα ευθύγραμμα τεφτέρια του υπαρξιακού απουσιολόγου, αυτού του λόγιου της απουσίας και αρχειοφύλακα της ανάμνησης που δεν λογοδοτεί, αυτοί που καταμετρούν μόνο τα δευτερόλεπτα του μεθοδευμένου εγκλωβισμού στο καθώς πρέπει και ποτέ τις ώρες του γιατί όχι, αυτοί, εκεί, οι μικροπρεπείς, οι υπολογιστές, οι αναβάτες της ματαίωσης.

Αυτοί δεν θα νιώσουν ποτέ την αναζωογονητική αναίδεια την άδειας που δεν ζητήθηκε ποτέ, ποτέ!, και από κανέναν, αυτοί θα νιώθουν μόνο τη περιφρόνηση της άδειας που δεν πήρανε και τον σαρκασμό της άδειας που δεν δώσαμε, και θα τιμωρηθούν, ράθυμα, έχοντας την άδεια να μετράνε το απαστράπτον όνειρο μας σε ψιλά.

Να μετράνε το όνειρο των άλλων σε ψιλά αποκτημένα από συναλλαγές σκιώδεις, υπολογισμούς μοχθηρούς, σε κέρματα που θα τζογάρουν στο ανέραστο καζίνο της χολωμένης απόρριψης από εκείνους των οποίων την ανυπακοή ζυγίζουν.

Αυτοί για πάντα θα νομίζουν ότι κατέχουν το δικαίωμα να ονειρεύονται την προσαρμοστικότητα μας στα μέτρα του κρεβατιού της υπαγορευμένης εκλογίκευσης.

Δεν μπορούν να κάνουν κι αλλιώς, αφού ετάχθησαν να ζήσουν μια ζωή παγιδευμένοι στον εφιάλτη όλων εκείνων που επιμένουν να διαφεύγουν, γελώντας ξένοιαστα καθώς το μάθημα από το οποίο την κοπάνησαν δεν είναι απαραίτητο για την απόκτηση πτυχίου από την ακαδημία του αδιανόητου.

Αυτοί, εσείς, εσύ που μαγαρίζεις την μεγάλη ετούτη ώρα με μικρότητες, η λήθη του λιγδωμένου κιταπιού σε περιμένει, πεταμένου στα σκουπίδια της ιστορίας που μπέρδεψες με μπακάλικο, και εκεί, ανάμεσα στις σελίδες που κανένας δεν διαβάζει, θα αλυχτάς, αλλά η λύσσα σου δεν θα ακούγεται ποτέ και απο κανέναν, αποσιωπημένη σαν το βούισμα μιας σφήκας που μας προσπερνά, καθόλου σκιάζοντας το γλυκό φως ενός αυθαίρετα ωραίου πρωινού.

Ενός πρωινού από την λιακάδα του οποίου απουσίασες, μετρώντας την δική σου απουσία από το όνειρο.

 

Image Credits: Bernadette Corporation, 2000 Wasted Years

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

2 Comments

  1. Pingback: Η Ελληνική Υπέρβαση Δεν Λογαριάζει, Ζει | Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

  2. Manya Myrisun on

    εχει ηδη ποσταριστεί στον τοιχο μου..
    Τι πιο ομορφο να λες καλημέρα..μ αυτο το αρθρο…Οχι απλη τυπική..
    Ευχαριστω για την ευκαιρία που μουδωσες κ για το γραπτό σου που ξελαμπικάρει το μυαλό..
    Μπράβο!!!

Αφήστε Ένα Σχόλιο

one × three =

Simple Share Buttons