Α. Καρίτζης: Να μην χάσει η Αριστερά το ηθικό της πλεονέκτημα (μέρος Β’)

0

Ανδρέας-Καρίτζης_2

Ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός, πεισματική άρνηση της ελληνικής κοινωνίας να αυτοκτονήσει

Συνέντευξη για το Νόστιμον Ήμαρ στην Μαρία Παρέντη και το Skouliki Tom.

Τι σημαίνει για εσάς το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς και πώς σκοπεύετε να το προστατεύσετε;

Α.Κ: Το ηθικό πλεονέκτημα έχει δύο διαστάσεις. Η μια διάσταση είναι ότι είσαι πιο καθαρός γιατί δεν έχει τύχει να κυβερνήσεις, άρα ήσουν λιγότερο μπλεγμένος με τη διαφθορά εκ των πραγμάτων. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επειδή είναι μια διαφορετική πολιτική δύναμη εκκινεί από άλλες αρχές κι αφετηρίες. Πιστεύει στη διαφάνεια και στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και υπηρετεί το κοινό καλό. Αν χάσει το ηθικό του πλεονέκτημα πλήττεται βαθύτατα. Γιατί η λογική αφοσίωσης και προσφοράς που έχει και θέλει να  επεκταθεί στην κοινωνία είναι στην ταυτότητά του. Αν αυτά καταστρατηγηθούν θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα φυσιογνωμίας.

Ο βασικός τρόπος διασφάλισης του ηθικού πλεονεκτήματος είναι να υπάρχουν συλλογικές και πολυπρόσωπες διαδικασίες, οι οποίες ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο κακών πρακτικών. Ζητάμε συμμετοχή πολλών στη λήψη αποφάσεων για να υπάρχει η διάχυση της απόφασης και της ευθύνης σε περισσότερους ανθρώπους παρά σε έναν ο οποίος εκ των πραγμάτων είναι ευεπίφορος σε πιέσεις και πειρασμούς.

Για παράδειγμα, ένας καλός και ηθικός άνθρωπος γίνεται υπουργός και περνά ένα νόμο που πλήττει κάποια συμφέροντα. Την επόμενη μέρα τα συμφέροντα θα κινητοποιηθούν και θα πιέσουν ώστε ο νόμος να μην εφαρμοστεί. Οι κρατικοί υπάλληλοι είναι άνθρωποι και υφίστανται πιέσεις. Πρέπει να υπάρχουν εξισορροπητικοί μηχανισμοί που θα πιέζουν για την υλοποίηση και εφαρμογή του νόμου. Να μην είναι αντικείμενο ο νόμος ενός υπουργού ή δυο κρατικών υπαλλήλων. Η συλλογική απόφαση και ο κοινωνικός έλεγχος είναι το εχέγγυο διατήρησης του ηθικού πλεονεκτήματος.

Η τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα ήταν ένα χαρτί που βγήκε στο ΣΥΡΙΖΑ είτε λόγω καθαρότητας προσώπου είτε λόγω του νεαρού της ηλικίας του. Θα δούμε κι άλλα νέα πρόσωπα;

Α.Κ: Αυτό είναι κάτι το οποίο αποτελεί για μένα πολύ βασικό στοιχείο κι όχι επειδή με ένα τρόπο με αφορά. Κυρίως γιατί η ηλικιακή διαφορά σήμερα παρουσιάζει πολλαπλές διαφοροποιήσεις. Οι άνθρωποι που βρίσκονται σε μια παραγωγική ηλικία είναι πολύ δύσκολο να σκεφτούν το μέλλον τους με τη παρούσα κατάσταση. Άρα η τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ συμπύκνωσε την αγωνία αυτής της γενιάς σε ηγετικό επίπεδο. Αυτό ήταν πολύ κρίσιμο. Οι νέοι άνθρωποι αν δεν καταφέρουν να αλλάξουν τα πράγματα δε θα προλάβουν και να προσφέρουν αυτά που μπορούν όσο βρίσκονται σε παραγωγική ηλικία. Είναι η ‘’χαμένη γενιά” όπως λένε, που πρέπει να βγει στο προσκήνιο. Τους αφορά άμεσα όχι μόνο πολιτικά, αλλά κι υπαρξιακά. Είναι πολύ σημαντικό να είναι στην πρώτη γραμμή. Η αλλαγή του τρόπου οργάνωσης των κοινωνιών μέσω της τεχνολογίας και της έκρηξης της πληροφορίας καθιστούν αυτούς τους ανθρώπους πιο επιδέξιους. Μιλάμε για γενιές που είναι γεννημένες μέσα στη νέα κατάσταση. Η ταχύτητα των εξελίξεων είναι μεγάλη η ηλικιακή διαφορά των 20 χρόνων είναι τεράστια, ενώ 100 χρόνια πριν δε ήταν τόσο σημαντική. Άρα η νεότητα από τη μια καθιστά πιο αβέβαιο το μέλλον και από την άλλη φέρει εκ των πραγμάτων μεγαλύτερη εξοικείωση με τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Aυτές τις μέρες, σ’ αυτή τη μικρή προεκλογική περίοδο η κυβέρνηση θα χρησιμοποιήσει τη γνωστή μέθοδο της τρομοκρατίας. Πώς θα το αντιμετωπίσετε αυτό;

A.K: Με τις δυνάμεις που διαθέτουμε θα προσπαθήσουμε να αποδεικνύουμε το δεδομένο του φόβου και της τρομοκρατίας, που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αυτοί επιλέγουν τον φόβο επειδή έτσι δικαιολογούν την πολιτική τους. Αν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατάφερνε να βγάλει την Ελλάδα από το μνημόνιο, αυτό θα ήταν λόγος διάλυσης του μνημονιακού μπλοκ. Θα αποδεικνυόταν ότι 5 χρόνια όλα όσα μας έλεγαν δεν ίσχυαν. Αυτό θα είναι καταστροφικό για αυτούς. Η πολιτική τους ύπαρξη έχει ταυτιστεί με την πολιτική του μονόδρομου των μνημονίων. Θα προσπαθήσουμε να πείσουμε τον κόσμο ότι η τρομοκρατία είναι μια ακραία μορφή χειραγώγησης για να μη σκεφτεί καθαρά. Είναι εύλογο το αίτημα της ελληνικής κοινωνίας να αλλάξει λοιπόν αυτή η καταστροφική πολιτική που εφαρμόζεται 5 χρόνια και δεν έχει φέρει κανένα αποτέλεσμα. Πρέπει η ελληνική κοινωνία να είναι έτοιμη να το απαιτήσει, να είναι έτοιμη και να το υποστηρίξει ακόμη κι αν οι πιστωτές το θεωρήσουν απαράδεκτο παρότι εύλογο. Άρα η τρομοκρατία ενώ είναι διαγνωσμένη και πρέπει να τη καταδεικνύουμε, από την άλλη δεν πρέπει να πηγαίνουμε στην αφελή λογική που λέει πως τα πράγματα είναι εύκολα, θα ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ κι αυτός θα πάει εκεί θα τους βάλει τις φωνές και όλα καλά. Θα υπάρξει μια περίοδος έντονης διαπραγμάτευσης στην οποία ο ελληνικός λαός θα πρέπει να συνεχίσει να αξιώνει την εύλογη απαίτησή του.

Μα η λαϊκή βάση δεν είναι κι αυτή που θα σταθεροποιήσει μια κυβέρνηση ριζοσπαστικής αριστεράς;

A.K: Σίγουρα. Οι κοινωνίες είναι σύνθετα πράγματα, παράξενα, από εκεί που βλέπεις έναν κόσμο που σου δίνει την αίσθηση ότι είναι παραιτημένος, ασχολείται με το βόλεμά του, είναι κοντόθωρος ας πούμε, μπορεί να τον δεις σε δύσκολες στιγμές να δείχνει ένα άλλο πρόσωπο. Σ ‘αυτό το πράγμα εμείς ευελπιστούμε, γιατί αυτό που ζητάμε μέσω του ΣΥΡΙΖΑ είναι απολύτως λογικό. Είναι πανθομολογούμενο πως αυτή η πολιτική έφερε καταστροφικά αποτελέσματα – δεν υπάρχει κανείς που να το αμφισβητεί αυτό, ακόμη και δεξιοί οικονομολόγοι – πρέπει με πείσμα να εμμείνουμε  σε αυτή την αξίωση. Ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός, πεισματική άρνηση της ελληνικής κοινωνίας να αυτοκτονήσει, να δεχτεί δηλαδή μια πολιτική η οποία δεν είναι εικασία πια ότι έχει φέρει καταστροφικά αποτελέσματα. Δεν είμαστε στο ’10 είμαστε στο ’15, είναι μια πραγματικότητα. Ο κόσμος πρέπει να είναι στο πλευρό των συμφερόντων του, των δικών του αναγκών. Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία δεν είναι μόνο η φτώχεια και η υλική αποστέρηση, αλλά και η μετατροπή της σε μια κοινωνία χωρίς κανόνες, μια κοινωνία στην οποία ο ισχυρότερος θα τρώει τον ανίσχυρο και δε θα υπάρχει κράτος δικαίου. Δεν είναι κινδυνολογία αυτό, έχει συμβεί στην Ανατολική Ευρώπη και σε άλλα μέρη που εφαρμόστηκαν αυτές οι πολιτικές για δεκαετίες. Ποτέ δεν ορθοπόδησαν, το προσδόκιμο ζωής έπεσε, το μορφωτικό επίπεδο έπεσε, η πολυδιάστατη παρακμή είναι παρούσα και η κοινωνική εξαθλίωση κυριαρχεί. Αυτό δεν είναι θεωρία, είναι πραγματικότητα. Άρα αν σέβεται μια κοινωνία τον εαυτό της δεν μπορεί να συναινέσει, παρά τις ενδεχόμενες πιέσεις που τις ασκούνται για τη συνέχιση αυτής της κατάστασης. Πρέπει να στηρίξει μια πολιτική σκληρής διαπραγμάτευσης που εμείς πιστεύουμε ότι θα έχει αποτέλεσμα.

Τις δημοσκοπήσεις τις πιστεύετε;

A.Κ: Με τις δημοσκοπήσεις υπάρχει το εξής πρόβλημα. Βρισκόμαστε σε μια μεταβατική πολιτική φάση, το πολιτικό σκηνικό είναι σε ρευστοποιημένη κατάσταση, άρα τα εργαλεία αυτά δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Επίσης οι δημοσκοπήσεις αφορούν  εκείνο το κομμάτι του πληθυσμού που απαντάει στα τηλεφωνήματα που κάνουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων. Παίζουν ωστόσο μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση του φαντασιακού των πολιτών. Αλλά να τις θεωρήσεις επιστημονικά εργαλεία, πάνω στα οποία μπορείς να βασιστείς, όχι. Είναι πολύ λίγα τα ποιοτικά στοιχεία που μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστα, ώστε να παρουσιάζουν μια πραγματική εικόνα. Με αυτή την έννοια, δε δίνω μεγάλη βάση. Δίνω βάση σε κάποια στοιχεία των δημοσκοπήσεων που είναι ποιοτικά κι έχουν καταγραφεί πολλές φορές, π.χ η απαξίωση της πολιτικής είναι ένα ποιοτικό χαρακτηριστικό που καταγράφεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις, άρα το λαμβάνω πολύ σοβαρά υπόψη μου. Κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να αποτελέσει τομή στην ελληνική κοινωνία, ένα βασικό πράγμα που πρέπει να αλλάξει είναι η αντίληψη που έχει ο κόσμος για την πολιτική. Αν δεν αλλάξει η σχέση του κόσμου με την πολιτική, τότε μιλάμε για μια τεράστια νίκη του αντιπάλου. Αν ο κόσμος αποτραβηχτεί από το πεδίο στο οποίο θα μπορούσε να έχει λόγο θα εκχωρήσει ακόμη περισσότερο τη λήψη των αποφάσεων στους ισχυρούς. Πράγμα που θέλει ο αντίπαλος, ο οποίος κάνει την πολιτική ζωή αφόρητη, ώστε να μην μπορείς να την παρακολουθήσεις. Το ότι πολύς κόσμος απέχει από τις εκλογές είναι βασικό πρόβλημα για το ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τεκμήριο αυτοί είναι άνθρωποι αξιόλογοι, τους οποίους ο αντίπαλος αφού δεν μπορεί να τους κερδίσει τους βγάζει απ’έξω. Για αυτό και πετάει στην πρώτη γραμμή Γεωργιάδη, Κεδίκογλου, Βούλτεψη, Ντινόπουλο κοκ για να τους κάνει να μη θέλουν να βλέπουν και να ακούν τίποτα. Και σε αυτό το ‘’ταγκό’’ μας τραβάει και εμάς πολλές φορές. Για παράδειγμα στα κανάλια που το βασικό δεν είναι το αν πηγαίνεις ή όχι, αλλά αν καταφέρνεις να βγαίνεις από αυτό το ταγκό της χυδαιότητας.

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

Αφήστε Ένα Σχόλιο

4 + seventeen =

Simple Share Buttons