Ακούσια Αγιότητα -του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου

1

akousia agiosynh

Από το αστυνομικό δελτίο, Αθήνα 19/02/2015

«Φριχτό θάνατο βρήκε ένας άστεγος, 55 ετών, στους Αμπελόκηπους επί των οδών Ιατρίδου και Κηφισίας απέναντι από το γηροκομείο Αθηνών. Στην προσπάθειά του να προστατευθεί από το κρύο άναψε φωτιά για να ζεσταθεί. Η φωτιά όμως επεκτάθηκε στις κουβέρτες του και απανθρακώθηκε. Άγνωστο παραμένει αν η αιτία θανάτου ήταν η φωτιά ή είχε πεθάνει νωρίτερα από το ψύχος.»

Κάποτε ήταν ένα μωρό που γελούσε κοιτώντας την μητέρα του καθώς εκείνη έκανε όνειρα για εκείνον.

Μετά, επιτρέπονταν να τον σκοτώσει ο οποιοσδήποτε, αλλά όχι να τον προσφέρουν ως ανθρωποθυσία, εγκλωβισμένος στις επιλογές των άλλων, αποκλεισμένος απ’ την λύτρωση, εξαναγκάστηκε να ενσαρκώνει την ατιμωρησία,  έγινε ο ύστατος καταδικος – ο καταραμένος στην ακούσια αγιότητα.

Η λήθη του καταχωρείται το «Βιβλίο Άπαντων Συμβάντων», αποσπάσματα από το οποίο ακολουθούν.

(Άλλως, η τοπογραφία του πουθενά που απαντάται παντού.)

Κεφάλαιο 1

ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟΝ ΘΕΡΜΟΣΙΦΩΝΑ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ

Αυτόπτες Κύκλωπες έκρυβαν με τρόπο πρόστυχο τους ψυχοναυαγούς κάτω απο τα άρρωστα φουστάνια τους

Στον ουρανό δέσποζε υπέρλαμπρη και καρφωμένη μια νεκροκεφαλή που επόπτευε τα θέρετρα της φρίκης – όμως λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο που δεν σου επιτρέπει να ξεχάσεις

Ο ξενοδόχος του όχι που δεν είπες

Στην στάση των τυψεων του λεωφορείου Η Εξιλέωση είναι η θέση σου αδειανή, η θέση που άφησε κενή για σένα ο ευγενής αυτόχειρας

Εσυ εκεί, εκεί που κρύβεσαι πίσω απο το δαντελένιο πληκτρολόγιο της ανάθεσης, εσύ πρέπει να σωθείς, εσύ πνίγεσαι στα απόνερα της συγκάλυψης, εσύ είσαι ναυαγός στην παραλία της συνενοχής, εσένα περιμένει το λεωφορείο της εξιλέωσης, αυτό που θα στουκάρει στις στέρφες νεραντζιές της μελίρρυτης συνέργειας

Αυτοί που θες να σώσεις είναι οι σωτήρες σου, αυτοί που πρέπει να ζήσουν κρατάνε την δική σου ζωή στα χέρια τους και την φυλάνε ευλαβικά εδώ και αιώνες, αν ξέρεις τι σου γίνεται ήδη έπρεπε να έχεις αυτοπυρποληθεί που νόμισες ότι εκείνοι που εξαϋλώθηκαν για χάρη σου είναι αυτοί που κινδυνεύουν

Οι σκιές απο το Άουσβιτς δεν είναι καταφύγια για ποτάκια στο απομεσήμερο του έκφυλου καλοκαιριού σας

Σπαράξτε, συρθείτε, εκλιπαρήστε για το έλεος του ξενοδόχου του όχι που δεν είπατε, και θα δείτε επιτέλους την αλήθεια που ποθείτε, την αλήθεια πως έλεος δεν υπάρχει, ούτε συγχώρεση, άλλωστε ακόμα και αυτό το ενσαρκώνουν εκείνοι που εξαϋλώθηκαν για να εξαγοράσετε εσείς τον χρόνο στο νεκροταφείο της ερμηνείας, εκεί όπου οι βρικολακιασμενες έννοιες ψάχνουν νόημα για να υπάρξουν

Δείτε τα χέρια τους καθώς σας εξηγούν σε οικουμενική νοηματική, δείτε τα στα συρματοπλέγματα τι σας εξηγούν με απλές χειρονομίες, γνέφουν αντίο στο έλεος που δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ, γνέφουν αντίο στην απουσία της συνείδησης σας, καθώς αυτή αρνείται να κάτσει στην θέση που κράτησε για χάρη της ο ευγενής αυτόχειρας.

Κεφάλαιο 2

Στο χαγιάτι της Βαλκάνιας Βαλκυρίας, η μούχλα καρφίτσωνε τα λεπιδόπτερα της φρίκης στα ανάκατα μαλλιά της, μεταθέτοντας την ευθύνη από συρτάρι σε συρτάρι. Ο καύσωνας του λεμφαδένα ίσα που προλάβαινε να σερβίρει τσάι με γεύση μαλλιά πνιγμένων παιδιών.

Έσπασε τα πόδια της στο αντικατοπτριζόμενο κλιμακοστάσιο η πωλήτρια της μπουτίκ αξεσουάρ για άνεργα ασθενοφόρα νοσηρών εκδουλεύσεων. Τις κραυγές της πρώτη άκουσε η κομμώτρια από απέναντι, αυτή που ξύριζε τον σβέρκο ενός ρινόκερου που πήγαινε γαμπρός.

Στραγγαλισμένη από τα πόδια του ίδιου του παιδιού της βρέθηκε η Μήδεια καθώς ψαχούλευε για ψιλά στο πηγάδι όπου το έπνιξε, ένα απόγευμα που ταραγμένη έμαθε πως η πρέζα της ακρίβυνε και το περιοδικό Ντομινό είχε πάψει να εκδίδεται προ αμνημονεύτων.

Η πρέζα στην οποία εθίστηκε καθώς σουλάτσαρε αμέριμνη στις πιάτσες της υπαρξιακής χρησικτησίας.

Ψιλά που είχαν πετάξει στον σκιερό του πάτο οι περιπατητές στην περιφέρεια της συνενοχής καθώς απεύχονταν τα σκουλαρίκια της οργής.

Ζαλισμένη την μαζέψανε και πάλι, ναι, από τις ταράτσες όπου ούρλιαζε, η πεντικιουρίστρια της νεκροφαγίας, εκεί όπου ανέβηκε ξανά για να αναβάλλει μια ακόμα επιδεικτική φορά την αυτοκτονία της, κερδίζοντας στα περιθώρια που της επέτρεπε η ελευθερία του να πεθάνει και καθαγιάζοντας τα όνειρα για αίμα με την μικροπρέπεια των συνοικιακών της κρίσεων.

Στην σερβάντα με τα εντόσθια ανακαλύφθηκαν από τον ιατροδικαστή τα παιδικά λευκώματα των απονενοημένων τύψεων, αυτά στα οποία σχολαστικά σημείωναν τα δώρα που περίμεναν για τα ματαιωμένα πλέον τους γενέθλια, αυτά που θα’ φερναν οι συμμαθητές τους από την τάξη της ασφάλειας.

Καταβαραθρώθηκε από την ζαχαροπλαστική του εταζέρα ο νάρθηκας της επαγρύπνησης, και τώρα η υστεροβουλία μαλώνει με τα αρωματισμένα χνώτα της, απαρηγόρητη για το αχάριστο παρκέ, αυτό που δεν γυάλιζε αρκετά και έτσι η θέα προς τα ενδότερα της φούστας παρέμεινε θολή.

Κεφάλαιο 3

Ανακατεύοντας το κατακάθι, και τι να δει! Στο ποτήρι στροβιλίζονταν οικογένειες από διασταυρωμένη πρωτεΐνη αλλοτινών πολιτισμών, στο κυρτό κουτάλι της κοιτούσαν αποχαυνωμένοι τα ανεστραμμένα είδωλα τους – και τότε της επέστησε την προσοχή ο εισακούων άγγελος!

“Κατέβα γρήγορα από το τελεφερίκ της ασυνέπειας και ψάξε βρες ευθύς αμέσως την γκουβερνάντα της όμορφης κομμώτριας, αυτής που πρώτη έμαθε για τα σπασμένα πόδια στο αντικατοπτριζόμενο κλιμακοστάσιο της μπουτίκ με αξεσουάρ για άνεργα ασθενοφόρα νοσηρών εκδουλεύσεων! Μα βιάσου, επειδή οι φούστες σου θα λιώσουν, το ωστικό αποκύημα των ξένων φαντασιώσεων ήδη τσουρουφλίζει τις όμορφες κουρτίνες της οκνής σου μνήμης!” – της είπε, από την πόρτα της αναβολής.

Στο κασετόφωνο των προσευχών της υπήρχαν οι αποδείξεις των μεταμεσονύκτιων κλήσεων της στον άγγελο που άκουγε τα πάντα αλλά μέχρι σήμερα της μιλούσε μόνο για την μόδα στον Πλούτωνα.

Στα απόνερα της άδηλης ωορρηξίας η βουστροφηδόν συνέργεια κανάκευε τους ευνούχους της με υποσχέσεις βασανιστηρίων εξίσου λεπτεπίλεπτων όσο και η μοχθηρότητα των υπεκφυγών τους.

(Συνεχίζεται)

*Φωτογραφία Geert Goiris

Σχετικά Με Το Συντάκτη

Παναγιώτης Χατζηστεφάνου

Ο Παναγιώτης Χατζηστεφάνου είναι Ελληνο-Ουρουγουανός καλλιτέχνης και συγγραφέας. Ζει στο Βερολίνο όπου εργάζεται ως διευθυντής σύνταξης του www.theberlinagenda.com και του www.nakedbutsafe.com

1 Comment

  1. Pingback: Ακούσια Αγιότητα | Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

Αφήστε Ένα Σχόλιο

5 × 5 =

Simple Share Buttons