Άλκης Παπαντωνίου: ”Γνωρίζω θα πει γνωρίζομαι”

0

papantoniou

Ο Άλκης Παπαντωνίου γεννήθηκε το 1981 στην Αθήνα. Κατάγεται από την Κομοτηνή κι έχει ζήσει στην Αθήνα, την Κομοτηνή και τη Γρανάδα (Ισπανία). Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Θράκης και πραγματοποίησε  μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάζεται ως δικηγόρος στην Αθήνα.

Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και άρθρα του σε επιστημονικά περιοδικά. Εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 2012 με την ποιητική συλλογή «Αλγοδοχείο» (εκδόσεις Ιωλκός). Το «Ωμέγα Άλφα» είναι το δεύτερο βιβλίο του.

Συνέντευξη στην Μαρία Παρέντη για το Νόστιμον Ήμαρ 

1) Η ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή, όπως λέει ο Γιώργης Παυλόπουλος, τι σε έκανε να την ανοίξεις και να μπεις;

Είχε μείνει μάλλον κάποιο παράθυρο ανοιχτό, κάτι είδα, δεν προσπέρασα και θέλησα να μπω. Σε μια ευαίσθητη ηλικία, όπως αυτή των 15, παρουσιάστηκε μπροστά μου, αυτή η πόρτα. Μέχρι τότε, η επαφή μου με την ποίηση είχε να κάνει με τα ποιήματα των ανθολογίων των σχολικών βιβλίων και με κάποιες αναφορές και απαγγελίες ποιημάτων του Βαλαωρίτη, του Παλαμά, του Σουρή και του Βιζυηνού από του γονείς μου. Για κάποιόν λόγο, που θεωρώ ότι πλησίαζε την ανάγκη έκφρασης μέσω – και – άλλης γλώσσας, ένα πρωί διαβάζοντας για κάποιο σχολικό διαγώνισμα, έγραψα κάποιους στίχους για να εξωτερικεύσω κάποιες σκέψεις και κάποια συναισθήματα. Μαγεμένος από τότε πήγα να μπω και ψάχνω ακόμα το κλειδί!

2) Ποίηση για την ποίηση ή στρατευμένη ποίηση;

Ποίηση για τον άνθρωπο, ποίηση για τη φύση και ποίηση για την ποίηση. Εκτιμώ ότι όταν ένας δημιουργός, αποφασίζει να στρατευθεί υπέρ μίας τάσης, ιδεολογίας, ρεύματος και τα δημιουργήματα του γεννώνται μετά και από αυτήν την απόφαση, έχουμε να κάνουμε με ένα είδος «διαφημιστικής» τέχνης, που το δημιούργημα προωθεί/προπαγανδίζει την ιδέα, έχοντας χάσει την αυθεντική σύνδεση της με το δημιουργό και τον αυθορμητισμό της, τη φυσικότητα της. Είναι διαφορετικό όμως, μέσω του έργου να εκφράζονται οι κάθε είδους ιδέες του δημιουργού, έτσι όπως τις βιώνει ως άνθρωπος, δημιουργός και ποιητής και αυτό κατά την άποψη μου δεν χωράει στην παραπάνω έννοια της στρατευμένης ποίησης.

3) Η πρώτη σου ποιητική συλλογή έχει τον τίτλο Αλγοδοχείο, είναι τω όντι ένα δοχείο γεμάτο με εσωτερικό άλγος;

Όχι μόνο η συγκεκριμένη συλλογή, αλλά η ποίηση γενικά, όπως τη βιώνω ομοιάζει κάποιες φορές με ένα δοχείο όπου ρίπτονται ή αναπαύονται τα προσωπικά άλγη και αποτελεί ταυτόχρονα μέρος του υποκειμένου και του αντικειμένου της ποιητικής διαδικασίας. Τον ίδιο ρόλο λαμβάνουν πολλές άλλες ανθρώπινες ενασχολήσεις, θα μπορούσε να είναι το ψάρεμα ή το πλέξιμο, όπου μέσω μιας διαδικασίας, τα άλγη καταπραΰνονται και επιστρέφουν ως φορείς ενεργείας, λιγότερο αιχμηρά και περισσότερο αφομοιωμένα από το άτομο.

algodoxeio

4) Θα άφηνες τη δικηγορία για την ποίηση, γιατί την ποίηση για τη δικηγορία-ευτυχώς- δεν την έχεις αφήσει.

Η δικηγορία είναι μία επαγγελματική ενασχόληση ενώ η ποίηση είναι ένας υπαρξιακός τρόπος. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς ποίηση ενώ, κάλλιστα μπορώ να τον φανταστώ χωρίς δικηγορία! Από την άλλη, θεωρώ ότι επιτυγχάνεται συχνά μια καλή ισορροπία ανάμεσα σε αυτά τα δύο, με συνέπεια ή αποτέλεσμα να συμβάλλουν και τα δύο στην ποθούμενη ισορροπία.

5) Ποιες είναι οι κύριες επιρροές σου;

Αισθάνομαι, χωρίς να μπορώ να το διακρίνω πάντα στα ποιήματα μου, ότι η ποιητική μου σκέψη έχει επηρεαστεί από τον Λειβαδίτη, από τον Καρούζο, ίσως λίγο από τη Δημουλά, από τον Ελύτη, από τον Βαρβέρη και μεταγενέστερα από τον Βρεττάκο, τον Πατρίκιο, την Αγγελάκη – Ρουκ.

6) Η δόξα και η αναγνώριση για τους ποιητές και εν γένει για τους καλλιτέχνες έρχεται συνήθως αργά ή μετά θάνατον; Σε αφορά αυτό, σε αποθαρρύνει ή σε τρομάζει;

Συνειδητά είναι κάτι που δεν με απασχολεί καθόλου. Σε επόμενο βέβαια επίπεδο, με ερεθίζει/γοητεύει η σκέψη κάποιο ποίημα μου να διαβαστεί από κάποιον όταν θα έχω πεθάνει και να βρει κάτι από τον εαυτό του ή κάτι που του άρεσε να το καταλάβει, να το σκεφτεί ή και να αισθανθεί κάτι από την εποχή μας. Αλλά είναι άλλη μορφή ματαιοδοξίας αυτή νομίζω από τη προ ή μετά θάνατον αναγνώριση.

7) Σε γοητεύει κάποια άλλη μορφή τέχνης εκτός από την ποίηση;

Με γοητεύουν όλες οι μορφές τέχνης, άλλες εντονότερα και άλλες λιγότερο. Θεωρώ ότι η Τέχνη με κάθε μορφή της μπορεί να είναι συγκλονιστική και καθοριστική για την ανθρώπινη ύπαρξη και για τον δημιουργό και για τον αγωγό του έργου. Έτσι, υπάρχουν μουσικά, λογοτεχνικά, θεατρικά, κινηματογραφικά, γλυπτικά έργα που μπορούν να επηρεάσουν την ανθρώπινη «ψυχή», όπως και η ποίηση.

8) Ωμέγα Άλφα τιτλοφόρησες τη νέα σου ποιητική συλλογή, αναφέρεσαι σε κάποιον κύκλο τι ακριβώς θέλησες να συμβολίσεις;

Ο βασικός συμβολισμός έχει να κάνει με την αρχή, το Α, που έρχεται μετά από το τέλος. Κοντά σε αυτόν το συμβολισμό βρίσκεται και η κυκλική πορεία των πραγμάτων και της ζωής, η αρχή που έχει μέσα της, από την αρχή, το τέλος, το τέλος που εμπεριέχει δύο αρχές, αυτήν που πέρασε και αυτήν που έρχεται. Πρέπει να έρθει το σκοτάδι για να ξημερώσει, πρέπει να πεθάνουμε για να ξαναγεννηθούμε, πρέπει κάτι να τελειώσει, για να μπορεί με οποιονδήποτε τρόπο να ξαναρχίσει.

Οι εκδόσεις Ιωλκός παρουσιάζουν τη δεύτερη ποιητική συλλογή  του Άλκη Παπαντωνίου με τίτλο «Ωμέγα Άλφα» (2014) στο Άλικο Café» (Αγίου Δημητρίου 16, Ψυρρή) το Σάββατο 28 Μαρτίου 2015 στις 18:30΄. Την παρουσίαση θα κάνουν οι: Θανάσης Θ. Νιάρχος (Συγγραφέας) και Αθηνά Χατζή (Διδάκτωρ Αρχαιολόγος-Ιστορικός Τέχνης, Συγγραφέας). Ποιήματα θ’ απαγγείλει ο ηθοποιός Νίκος Ψαρράς. Κιθάρα θα παίξει ο Μιχάλης Σουρβίνος (Fuego Guitar Trio – Athens Chamber Ensemble 2012).

Μέσω του διαχωρισμού της συλλογής σε τρεις ενότητες, υπογραμμίζεται η αναγκαιότητα κάθε τέλους ως ένα σκαλοπάτι για μία κάποια αρχή:

Η ενότητα Ω, περιλαμβάνει ποιήματα «σκούρων» αποχρώσεων, πολλά εκ των οποίων έχουν γραφτεί κοντά σε στιγμές ή αισθήσεις τέλους.Η ενότητα Α, χρωματισμένη με περισσότερο φως, τοποθετείται στον ενδιάμεσο χρόνο από ένα τέλος έως μια αρχή ή όταν έχει κάτι νέο ήδη ξεκινήσει. Τέλος, η ενότητα ΩΑ κοιτάζει την αρχή και το τέλος από μια σχεδόν ίση απόσταση, σαν τις δύο μεριές του ίδιου νομίσματος.Η φωνή του δημιουργού ταξιδεύει σε όλες τις κλίμακες των ανθρωπίνων συναισθημάτων του με την επιθυμία να φουσκώσει και τα πανιά του αναγνώστη στο προσωπικό του ταξίδι.

Σχετικά Με Το Συντάκτη

N.

Αφήστε Ένα Σχόλιο

sixteen + 20 =

Simple Share Buttons